4 hemelse dagen in de AHRVALLEI

Gepost door: Wim |4 op 1 rij - Zedelgem

Je bent zeker met een mand eieren naar het klooster geweest? vroeg iemand me tijdens deze 4-daagse. En inderdaad; een tweetal weken voor Hemelvaart trok ik met 2 dozijn kakelverse eieren, geproduceerd door de kippen van mijn schoonvader, naar een klooster in de buurt van Zedelgem. Moeder overste beloofde me plechtig mooi weer tijdens onze uitstap en kijk wat deze mega-omelet heeft opgeleverd : 4 schitterende dagen in een even mooi stukje Duitsland.

We kozen dit jaar voor de Ahrvallei als bestemming voor de vakantie van Vier op een rij, een keuze die we zeker niet beklaagden want het schitterende landschap aan weerszijden van het betrekkelijk kleine riviertje was op sommige momenten beklijvend. We ontdekten een omgeving die je misschien eerder in Frankrijk of Itali zou verwachten want we vonden er een zeer afwisselende fauna en flora die iedereen ten zeerste kon bekoren.

Op Hemelvaartdag vertrokken we in de vroege morgen naar het Eifeldorpje Bad Muenstereifel dat gekend is voor zn mooie vakwerkhuizen en voor zn bekendste inwoner : de schlagerzanger Heino, de Duitse nachtegaal met zn zonnebril. Ik beloofde een gratis traktaat aan diegene die me een handtekening van de Duitse Stevie Wonder zou kunnen bezorgen maar na het bezoek bleef ik jammer genoeg om mn honger zitten. De wandelaars trokken naar het 20km verder gelegen dorpje Lind alwaar de 6km lange Panoramawandeling een ideale opwarmer zou worden voor de volgende dagen. De route leidde onze groep onder leiding van Guido en Luc door een fantastisch groen glooiend landschap dat het beste deed beloven voor wat nog komen zou. Na de inspanning hadden we een afspraak in een plaatselijk Gasthof voor een stevig gulashsoepje of een tomatensoep getooid met een ferme toef crme fraiche. De vrouw des huizes had ons gevraagd om lichtblauwe overtrekjes over onze wandelbottienen te trekken. Hilariteit alom want we leken net op een horde microbiologen die hun laboratorium zouden betreden.

Na de middag volgden de wandelaars de wit-blauwe tekens van de Ahrsteig, een afwisseling van veld-en boswegen bracht ons tot aan de Ahr. Na de afzink volgde er een lange klim door een uitgestrekt stukje bos, we volgden nu de plaatselijke wandeling 4 totdat we op een kruispunt een smal pad indoken. Deze wegel, die de sporen droeg van wroetende everzwijnen, bracht ons in geen tijd tot in Altenahr, onze verblijfplaats voor de volgende drie nachten. We stapten ons hotel, Zur Post, binnen en genoten met zn allen op de terras van een welverdiende Hefe-Weizen of een lokaal glas druivensap. We moesten nog even wachten op onze tweede groep die het Middeleeuwse stadje Ahrweiler aan het verkennen waren. Dit prachtig stadje heeft nog een intacte ommuring met enkele oude toegangspoorten, samen met een hele resem oude vakwerkhuizen vormde dit een karaktervol geheel.

De ochtend van onze tweede dag bood zich fris maar uiterst zonnig aan; na een hartelijk ontbijt reden de wandelaars naar Ahrweiler voor wat een onvergetelijke trektocht zou worden op de Rotweinwanderweg, n van de oudste en nog steeds immens populaire wandelroutes in Duitsland. We doorkruisten het oude stadscentrum vooraleer we onder leiding van Ivan via een stevige klim de wijnbergen introkken. Eens boven werd meteen een fantastisch uitzicht over de Ahrvallei en Ahrweiler op onze netvliezen getoverd. Op halve hoogte stapten we verder, constant werden we bedwelmd door overweldigende panoramas over de steile wijnhellingen. Het parcours was zeker niet van de poes want de ene klim volgde de andere snel op, maar het deerde onze wandelaars niet want de schoonheid van de omgeving deed de pijn snel vergeten. En van die klimmetjes bracht ons aan de ingang van de Regierungsbunker, een bunkercomplex bestaande uit 17km gangen en een bezoekje meer dan waard. Net voor de middag dalen we af naar Dernau waar we bij Gasthof Op de Baach verwacht worden voor een eenvoudig middagmaal. Na het Ruhrei mit speck of de Schinkenplatte vergt het helemaal geen moeite om weer de wijnbergen in te klimmen. Ons traject vervolgd op dezelfde schitterende manier en wordt de ganse tijd gedomineerd door de burchtrune Saffenburg die we als het ware omcirkelen. Volgens mij is dit het mooiste stukje van de route en dit brengt ons naar Mayschoss alwaar we in de oudste wijncoperatieve van de wereld een afspraak hebben voor een geleid bezoek aan de wijnkelders gevolgd door een wijndegustatie.

Voor de niet-wandelaars stond er vandaag een shopping-trip op het programma naar de stad van Ludwig von Beethoven, Bonn. De vroegere hoofdstad van West-Duitsland heeft heden ten dage heel wat te bieden en dat ondervonden de shoppers maar al te goed. Zelfs n van onze bestuursleden zette zich, onder het goedkeurend oog van de meereizende dames, volledig in het nieuw. Geladen met massas plastieken winkeltassen arriveerde deze delegatie in Mayschoss alwaar ze eveneens konden deelnemen aan de wijnproeverij.

Een groepje van 24 wandelaars besloot om verder te wandelen tot aan het hotel in Altenahr en natuurlijk moesten deze dapperen opnieuw enkele klimmetjes verwerken. Helemaal op het einde klommen we naar Burg Are die hoog boven Altenahr uittorend. Het was een stevige inspanning maar deze werd beloond met een magistraal uitzicht over Altenahr en zn zalige omgeving. Een scherpe afdaling zette ons na 23,5 ongelooflijk mooie kilometers af aan ons hotel.

Dag 3 beloofde een totaal ander wandelparcours want we reden met de bus tot in het minder gekende Brohltal, gekend van zn vele bronnen waarvan Tnissteiner wel de bekendste is. Onder leiding van Wim beginnen we in Burgbrohl aan een voormiddagwandeling van 11,5km. Meteen stappen we door enkele Trasshlen, grotten gevormd uit versteende as en lavadeeltjes die doorheen de geschiedenis als schuilplaats werden gebruikt. Deze unieke omgeving is een leuke aanloop want we kiezen nu resoluut de richting van de smalle Wolfsschlucht. We stappen door deze donkere kloof om op het einde een kleine waterval terug te vinden, hier brengen enkele trappen ons opnieuw enkele meters hoger. Een afwisseling van bos en open landschap brengt ons in een halve boog rond het dorpje Kell, we duiken opnieuw een droog valleitje in om vervolgens via een stevige klim het Kurbos te bereiken. We stappen deze smalle boszone door en komen meteen in Wassenach waar we in restaurant Mller hebben gereserveerd voor onze groep. Opnieuw stevige kost zoals we in Duistland gewoon zijn want we konden oa . kiezen uit een Strammer Max, kalkoen-en andere schnitzels of enkele serieuze Duitse wrsten.

Voor de niet-wandelaars stond er deze voormiddag een bezoek op het programma naar het kuuroord Bad Breisig, mooi gelegen aan de Rijn. Na de middag checkten deze mensen in op de Vulkan-express voor een tuffende rit met een oude stoomlocomotief door het mooie Eifellandschap. De stappers vertrokken in de richting van de Veitskopf, de 428m hoge oude vulkaan die een duidelijk baken in de omgeving vormt. Vooraleer we deze bereiken stappen we langs de brokstukken van de Mauerley, de restanten van de oude lavastromen die ooit eens uit de Veitskopf zijn ontsproten. De klim trakteert ons opnieuw op mooie vergezichten vooraleer we boven de 23m hoge Lydia-turm terugvinden. Met de durvers beklimmen we deze toren en boven wacht er ons een panorama van 360 met als hoogtepunt Maria-Laach, het vulkaanmeer dat ontstaan is door een gasontploffing. Hierna is het zwaarste voorbij want na een stevige afzink bereiken we de boorden van het meer, we volgen dit 2km totdat de gotische gebouwen van de abdij Maria-Laach ons het eindpunt van deze dagwandeling tonen. Op de parking wacht de bus en de tweede groep ons op voor een gratis drink.

Op de laatste dag kunnen we stipt om 8u30 vertrekken, we rijden vandaag naar de Rijn alwaar we een afspraak hebben met de populaire Rheinsteig, een uitdagende wandelroute langs de Rijn. Daarvoor dienen we eerst de Rheinfahre te nemen om even later in het kleine dorpje Erpel uit te stappen. De niet-wandelaars rijden meteen door Knigswinter voor een vrij bezoek of voor een ritje met de Drachelfelsbahn die hen boven naar de Drachenfelsburcht zal brengen.

Chris, onze begeleider van vandaag, waarschuwde voor een uiterst steile klim in de beginfase. Gelijk had hij want het mooie bospad slingerde ongenadig omhoog. Er werd gepufd, geblazen, gekreund en gesteund maar iedereen van onze kleurrijke groep raakte veilig boven. Daar wachtte ons, boven op het Erpeler plateau, een schone beloning in de vorm van een magistraal uitzicht over de Rijnvallei en zn aanpalende hellingen. Na een tijdje was iedereen zn zweet opgedroogd en we vervolgden onze weg, de Rheinsteig bleek een zeer inspannende route te zijn maar wel wondermooi. We zakten af naar het bekoorlijke plaatsje Linz am Rhein en doorkruisten de oude stadskern. Bij het verlaten van de dorpskern neemt een stijgend pad ons in vele haarspeldbochten mee de hoogte in. Boven genieten we van een zoveelste machtig uitzicht over de omgeving alvorens af te dalen naar de Rijnallee waar de bus ons na 9km opwacht. Deze brengt ons naar Leubsdorf waar we afgesproken hebben in een Italiaans restaurantje.

Na de middag schepen de niet-wandelaars in voor een tochtje op de Rijn, dit bleek echt een schot in de roos. Onder een heerlijk zonnetje was dit optimaal genieten van de mooie romantische omgeving. De stappers vertrokken voor de laatste 9km die hen in Bad Hnningen zou brengen. We klommen door een heerlijk decor totdat we weer de Rheinsteig bereikten die echt onze leidraad van vandaag was. Op onze weg vonden we het piepkleine dorpje Ariendorf en wat verder Schloss Arenfels, we zetten door de wijngaarden onze weg verder om plots voor een laatste keer af te dalen naar de Rijn toe. Het kleine overzetbootje bracht ons naar Bad Breisig waar we op een gepaste manier een einde breiden aan deze bijzonder mooie 4-daagse vakantie.

Zonder twijfel was dit n van mooiste meerdaagse vakanties die we organiseerden. Niet alleen waren de weergoden ons goedgezind maar deze keer viel gewoon alles in zijn plooi. Hierbij wil ik iedereen bedanken die heeft meegewerkt aan deze uitstap; Guido, Ivan, Wim en Chris die de wandelroutes onder handen namen en Kurt en Willy die hun uiterste best deden om het de niet-wandelaars naar hun zin te maken. Merci, zonder jullie was deze 4-daagse niet mogelijk geweest!!!