4op1rij flirt met Aardenburg

Gepost door: Kastaar |4op1 rij Zedelgem

Aardenburg 29-03-2014

Het begint zowaar een traditie te worden, want voor de 6de maal gaat de Zedelgemse wandelclub een namiddagje stappen in Zeeuws-Vlaanderen. En de belangstelling groeit, begonnen met zowat een 20 tot 25 deelnemers, waren er nu 55 op de afspraak aan de Kaaipoort.

Aardenburgs rijke historie gaat terug tot de Romeinse tijd. Uit opgravingen bleek dat het stadje een Romeins castellum is geweest, dat zijn grootste bloei kende tussen 170 en 2373 na Christus. Reeds in de middeleeuwen, in de 13de en 14de eeuw was Aardenburg een belangrijke handels- en havenstad die lid was van de Vlaamse Hanze in Londen en van de Duitse Hanze. De Duitse Hanze verlegde tweemaal zijn stelplaats van Brugge naar Aardenburg. In 1383 verwoesten de Gentenaars de stad volledig tijdens de tachtigjarige oorlog. In 1604 veroverde Prins Maurits Aardenburg en werd het een Nederlands vestingstadje aan de grens van het Spaanse gebied. Na afloop van het twaalfjarig bestand in 1621 werd begonnen met het aanleggen van nieuwe vestingwerken. De grotendeels verwoeste Mariakerk werd afgebroken. De St. Baafskerk gesticht in 959 en na de Mariakerk de tweede grootste van Aardenburg werd na de vrede van Munster(1648) gerestaureerd. Van de vroegere 4 stadspoorten is enkel de Kaaipoort overgebleven. Aan het einde van de tweede wereldoorlog in oktober 1944 werd Aardenburg voor een groot deel vernield.

Wij nemen nog een groepsfoto voor een kunstwerk dat één of ander geschiedkundig feit voorstelt en we zijn vertrokken voor een 13km lange zwerftocht. Meteen mogen wij een klimmetje maken en zo een parkje in, wat later zullen wij langs een bosje passeren, en wij bevinden ons op een oude dijk. Wij genieten al een stukje van de rustige natuur rond de vroegere Hanzestad. Ook krijgen wij tussen de bomen door een prachtig zicht op de ‘dominerende’ kerktorens. Ook het glooiende landschap geeft een uniek zicht op de streek. Wij zouden niet in Nederland zijn als wij geen waterplassen of kreekjes vinden die het landschap doorklieven als het ware. Ook enkele boerderijen en schuren met hun typische daken zijn het bekijken waard. Wij dwarsen de grote baan en komen in een begrazingsgebied, waar honden niet toegelaten zijn en het betreden op eigen risico gebeurd. De dieren die in dit gebied grazen, kunnen onvoorspelbaar reageren op bezoekers. Dus gelden deze waarschuwingen, houd minimaal 25 m afstand, kudde niet doorkruisen. Laat de dieren met rust, voer en aai de dieren niet, nu wij hebben geen beestje gezien dus geen gevaar, en toch moesten wij even halt houden effentjes buiten de weide.

Maar het was voor een goed doel namelijk de dorstigen laven. Ja, daar stond onze Willy met een gratis aangeboden frisdrank. Allee santé en van harte dank. Het was nog even nagenieten van een mooi stuk natuur opgesmukt met zijn eerste lentebloesems, een heerlijk zicht van een mooi stuk ongerepte natuur en O zo rustig. Wij maken eventjes de weg vrij om een paar wielertoeristen door te laten, die heel wat aanmoedigingen mochten in ontvangst nemen. Lange bomenrijen en kreekjes bedekt met groene kikkerbeet (reit) zijn als scheidingslijnen tussen verschillende landerijen.

Wij naderen een dorpje en een merkwaardige kerktoren, vanwege zijn vorm in de volksmond de Peperbusse genaamd. Het naambordje doet ons even opschrikken, wij zijn toch niet mislopen, want wij zijn in St. Kruis, en de straat naar het kerkje noemt de Roeselarestraat, as je me now. Nee, wij zijn goed, en in de kern van dit dorpje is daar terug onze Willy met zijn dames voor een tweede gratis frisdrank, als dat geen service is. In dat kleine dorpje viel een klein cafeetje op. Wij stappen even binnen, hier is de tijd blijven stilaan, stokoud zoals de bazin, gezellig mooi door zijn oudheid, zoals vader abraham het bezingt, het glas wordt er gespoeld in het zuiverste water, echt een pareltje om te bezoeken. De naam is ons ontsnapt, maar geen nood het is het enige cafeetje in het oude dorpje.

Na de rust zijn wij op weg voor het laatste gedeelte, dat ons terug laat genieten van die heerlijk mooie lentenatuur, en hier en daar nog een eigenaardig huisje of een boerderij. Het is echt een paradijselijke lentewandeling, machtig mooi.

Zo komen wij het stadje terug binnen, met enkele merkwaardige en mooie geschiedkundige gebouwen en de thermometer wijst 19°.

Op een gezellig terras van ’s Lands Welvaren krijgen wij nog een gratis traktatie aangeboden, en eerde men het spreekwoord alle goede dingen bestaan uit drie, nogmaals van harte dank, en kunnen wij nog eens napraten over deze heerlijke natuurwandeling.

Van harte proficiat aan de mensen die deze wandeling hebben uitgezocht, en ook van harte dank voor hun inzet. Dezelfde eerbetuigingen aan Freddy en Rita, die ons zeer goed begeleid hebben tijdens die zeer mooie en zeer geslaagde namiddagwandeling, het was echt zeer aangenaam en zeer geslaagd. En machtig mooi.