Aardenburg kleurt rood

Gepost door: Rita D. |4 op 1 rij Zedelgem

Op 30 mei 2015 was het weer verzamelen geblazen voor onze jaarlijkse wandeling in Zeeland. Aan de Kaaipoort in Aardenburg kwamen we samen maar eerst stelden we de plaatselijke horeca tevreden want iedereen wilde zijn vochtgehalte op peil brengen vooraleer te starten . Nog een groepsfoto  voor de Kaaipoort en weg waren we!

Met de zon op ons bolleke beginnen 30 clubleden  aan wat een leuke verrassingstocht zou worden!

We wandelen noordwaarts voor de eerste 3,8km en belanden bijna onmiddellijk in de vrije natuur.

We  bereiken al gauw het natuurgebied ‘ de havengeul’. Hier stroomde vroeger de ‘Ee’,een aftakking van de Zwingeul en in 2006 is men begonnen om die historische havengeul opnieuw uit te graven om  zo een mooi natuurgebied open te stellen voor wandelaars.

We lopen  op dit prachtig aangelegd wandelpad dat zich slingerend een weg baant door dit gebied. En wat wij eerst niet konden geloven, was ook hier waar: we zaten weer in de shit!

Deze keer waren het niet alleen schapenkeutels maar grote koeienvlaaien!!! Dus .weer opletten geblazen al was het niet zo erg als in Friesland! We zagen er wel betrouwbaar uit want de koeien hielden het bij kijken! Gelukkig maar….

Toen kregen we het eerste opstapje te zien , we wipten (??) over de prikkeldraad en volgden de slingerende paden tussen de poelen, het gras en de eendjes.

We verlieten de havenpolder en kwamen aan in Draaiburg waar Willy met zijn 3 bevallige assistentes ons stond op te wachten en ons een  verfrissing gratis aanbood.Het heeft gesmaakt waarvoor dank.

 Een paar kinderharten konden het niet laten om de wip te proberen in het nabijgelegen speelpleintje!!! Hilariteit alom natuurlijk!!!

Na de pauze wandelen we een prachtige lus van 3,6 km om Draaiburg. We trekken weer een natuurgebied in maar met een eerste tegenslag: het toegangshekje is afgesloten! Maar geen nood, Wim weet iets verder een andere ingang!

We wandelden al keuvelend langs  paden die zich uitstrekten in het landschap. Een eerste hindernis in de lus doemde voor ons op : we moesten over een hek klauteren naast een sloot. Gelukkig ( of jammer?) viel niemand het water in!

We  doorkruisen het gebied tussen de vlaaien, de schapenuitwerpselen en de prachtige poelen tot we aan een volgend obstakel belanden! Het poortje om het gebied te verlaten is gesloten!!

Van een krachttoer om erover te raken gesproken!!! Vele beentjes waren te kort en die hebben dan maar tussen de prikkeldraad door gekropen, de rest zakte even door op het hek  met oe-geroep tot gevolg; Maar het was vlug weer vergeten want Willy stond daar weer met de nodige vochttoevoer in Draaiburg!!

De laatste afstand van 5.5km  legden we weer af tussen de schapen tot we de Olieschans en de Staats-Spaanse linies bereikten. Deze laatste diende in 1604 , tijdens het beleg van Sluis ,ter beveiliging van de verbinding tussen de belegeringskampementen en de stad Aardenburg.

Ten oosten van de schans liggen kikkerpoelen  die een ideale voortplantingsplaats zijn voor de zeldzame boomkikker.

Dan was het nog even rechtdoor,velen toonden erg veel belangstelling voor een oude Amerikaanse Lincoln;

Even verder zagen we zowaar de kerk van Aardenburg  voor onze neus opdoemen maar voor degenen die dachten dat ze er vanaf waren, werd het wel  een afknapper!! We sloegen de Wallenroute in voor een prachtig stukje natuur : tussen velden vol gele boterbloemen liepen we de laatste kilometer  op de oude omwalling.

Heel erg voldaan schoven we aan bij een andere horecazaak en dronken nog ‘ ne goeien’ op kosten van de club!!! Het heeft deugd gedaan!!!

Wim, heel erg bedankt voor de gegeven kans om dit pareltje van Zeeland te mogen ontdekken!!