Behoorlijk koud, maar anders aangenaam zonnig mooi wandelweer.

Gepost door: Kastaar |Velodroomvrienden Moorslede

Mooorslede 28-12-2014

Ja, het was even wennen, de eerste winterprik liet zich voelen. In vele delen van het land was de eerste sneeuw gevallen maar hier niet. Vriezen deed het behoorlijk met -2° op de thermometer, en een scherp nijdig winterwindje deden ons roze wangetjes krijgen, van de kou hé, en niet van naar de mooie meisjes te kijken, zal ’t gaan ja.

We zijn te gast in Moorslede, een landelijke gemeente, maar met bruisende ideeën, denk maar aan het wielrennen. De eerste sportieveling die de gemeente op de sportwereldkaart zette was Cyrille Vanhauwert, de leeuw van Vlaanderen kreeg hij als bijnaam, zette internationale wielerwedstrijden op zijn palmares. Zo won hij als eerste Belg Bordeaux – Parijs in 1907. Kwamen daarbij kampioen van België beroepsrenners, Milaan – San Remo, Parijs Roubaix en een lange lijst ereplaatsen. In 1950 richtte men voor de eerste keer het wereldkampioenschap beroepsrenners, en werd Flandrien Briek Schotte wereldkampioen, en nog vele andere wedstrijden is deze bruisende gemeente rijk. Eén addertje onder het gras is soms de naamsverwisseling. Moorslede wordt in de volksmond Moorslé genoemd, en is niet te verwarren met Moorsele een deelgemeente van het nabij gelegen Wevelgem. Goed we weten nu waar en bij wie we zijn gaan wandelen en kiezen voor het 5 km parkoers.

We starten vanuit het comfortabele gemeenschapscenter ‘De Bunder’. Meteen worden we rechts opgestuurd, en krijgen onmiddellijk een zicht op de St. Martinustoren en ook van het licht glooiende landschap. Meteen ook een bewijs dat landbouw hier troef is. Ook een paar zuivelverwerkende bedrijven, tal van boerderijen, geven ons een zeer genietbaar beeld van deze rustige streek. Ook aan de horizon, de kerktorens van de aangrenzende gemeenten. Na heel wat heerlijke rondzwervingen in die zonnige wintersfeer, wel goed ingeduffeld want op sommige plaatsen, staat dat nijdig windje pal op de neus, en een dreupel hoef je niet ver te zoeken, aan uw neus wel te verstaan hé. We krijgen ook een stukje stroroute te bewandelen. De voormalige lijn 64, vroeger de spoorlijn Roeselare-Ieper. In de oorlog werden hier verschillende bladzijden geschiedenis geschreven. Er werd afwisselend gebruik gemaakt door de geallieerden en Duitsers voor het vervoer van troepen en materiaal, vanzelfsprekend werden hier talrijke veldslagen uitgevochten. Na de oorlog werd de lijn weer aangelegd, maar het laatste reizigersvervoer stopt in 1955, terwijl het goederenvervoer ophield in 1970. Thans is de lijn opgebroken en aangelegd als toeristische fietsroute. We komen nu stilaan naar het dorp toegewandeld, en krijgen een zicht op wat de gemeente zoal te bieden heeft. In een plaatselijk schooltje worden we binnen gelokt voor een gratis glühwein of een frisdrank, langs deze weg van harte dank voor de traktatie. Ter aanvulling de brouwer of brouwster van de glühwein mag blijven, hij was bijzonder lekker, proficiat. Nog een paar honderd meter en onze koude aangenaam zonnige winterwandeling zit erop.

Parkoermeester, organisatie en medewerkers, we hebben niet alleen van het mooie weer genoten, maar ook van jullie zeer gewaardeerde inzet, daarom aan iedereen van harte proficiat en van harte dank. Gasten hou jullie goed het allerbeste, en tot een volgende wandelgelegenheid.