Beste wensen vanuit Oedelem

Gepost door: Kastaar |Wandelclub Beernem VZW

Oedelem 3-01-2016

Ja, we zijn er te gast, in Oedelem bij wandelclub Beernem VZW voor hun Nieuwjaarstocht. De beste wensen voor het nieuwe jaar galmen nog door de zaal. Bij de inschrijving worden we terstond verrast met een gratis koffiekoek, een mooi gebaar, langs deze weg van harte dank. Het weer ziet er goed uit, een heerlijk winterzonnetje,9 graden op de thermometer maar een licht, maar nijdig Oostenwindje, we kunnen niet klagen, maar in de namiddag is de pret verdwenen, want we krijgen regenvlagen. Gelukkig was de grote massa in de voormiddag gekomen en om 12 uur waren al 1973 inschrijvingen genoteerd.
Goed we gaan wandelen, en kiezen voor het 5 km parkoers. Bij het verlaten van de school vinden we op de gevel een zeer mooi gedicht.Skin is dichten op sneeuwpapier. Het is wit op wit en in twee langgerekte lijnen de berg je liefde verklaren. Ik ski je graag. Een gedicht van Geert De Kockere, 40ste editie skiklassen 2014. Het heeft een enorme inhoud van levensvreugde, liefde en vriendschap in zich, machtig mooi. Het is putje winter en veel bomen staan al in bloei. Eventjes door een rustig en zeer verzorgde wijk, komen we in het open landbouwlandschap terecht. Haast een must voor deze landbouwgemeente. We vinden er grote percelen doorkruist met prachtige dreven, echt een oase van rust. Maar in de laatste decennia mogen we ook de vernieuwing niet vergeten. Het dorpsplein, en de zeg maar residentile wijken bewijzen dat ook het moderne tijdperk is aangebroken, nee de tijd is hier niet blijven stilstaan. In een voortuin staat een mollig beertje, op wacht om goede post te ontvangen. In een ander tuin ontdekken we een zuiders tintje, een palmboom en een vijgenboom. We komen terug richting centrum toe, en krijgen voor ons de St.-Lambrechtskerk. Een paar, zeg maar smokkelweggetjes brengen ons terug naar de rand van het dorp en het glooiende landschap. Hier vinden we wat ooit eens de trots van de gemeente was, namelijk de oude melkerij, want hier staat nog als trost symbool, de hoge schoorsteen. Wat verder vinden we de restanten van de oude steenbakkerij tijdens de eerste wereldoorlog. Het zijn de laatste restanten van Briquetteries et Tuilleris d Oedelem. Enkel de machinekamer bleef bewaard. De steenbakkerij liet een blijvende indruk na op het landschap. Op de heuvel werden sporen aangelegd, op die sporen vervoerden karretjes de gewonnen klei naar de fabriek. Achter de heuvel werd de klei opgegraven uit de kleiputten die vol water stonden. De pannen en stenen werden te drogen gelegd in de draagloodsen. In 1968 werd de steenoven gesloten. Tijdens de eerste wereldoorlog werd Oedelem bezet door de Duitsers. Ze eisten werklieden uit Oedelem op. Enkelen werden tewerkgesteld in de steenbakkerij. In de gebouwen was een werkplaats ingericht waar bomen gezaagd werden. Het hout moest dienen voor de bouw van houten barakken. En zo komen we aan het einde van deze wandeling, met enkele leerrijke passages. We hebben ons alvast niet verveeld, het was echt de moeite. Parkoermeester , organisatie en medewerkers van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet. Gasten hou jullie goed, een goede gezondheid, en heel veel wandelgenot in 2016.