Boeiend en uniek mooi natuurgebied der Vagevuurbossen

Gepost door: Kastaar |Wingense wandelclub

Wingene 06-07-2014

Een zwaar bewolkte hemel, een licht windje, met graden op de thermometer, en we zijn het bos in voor het 12 km parkoers van de 12de St. Pietersveldtocht in Wingene.

We zijn er te gast bij de Wingense Wandelclub, die een beetje onbekend klinkt maar toch al aan zijn 13de editie toe is, pardon. Goed we gaan te raad bij de gastvrije en vriendelijke voorzitter Albert Van Waesberghe Het is een beetje raar, normaal waren we de vrienden van het P.L.C.R. ( Penitentiair landbouwcentrum Ruiselede) Maar gezien er in Wingene geen wandelclub was, en alle wandelgebieden op het grondgebied Wingene waren besloten we die naam aan te nemen. De gebouwen van het PLC stonden op het

Grondgebied Ruiselede. Maar de gronden zijn Wingens grondgebied maar eigendom van de staat en behoren tot het P.C.L. Wij zijn aan onze 13de organisatie met een goed doel voor ogen, namelijk het organiseren van sociale aangelegenheden ten behoeve van de gedetineerden, en plannen n grote organisatie per jaar. We zijn op het idee gekomen, vooral de mooie omgeving, en de gronden zijn van het ministerie van justitie en moesten we geen speciale toelating vragen. Langs deze weg willen we onze Beernemse wandelvrienden van harte danken, omdat ze ons steeds heel wat materiaal ter beschikking stellen, het is echt een machtig solidariteit gevoel, het spreekt vanzelf dat wij hun dan ook alle faciliteiten bezorgen voor de parkoers door dit prachtig wandelgebied. We zijn uiteraard ook een beetje nieuwsgierig en vragen de voorzitter een woordje uitleg over de gevangenis, want al heeft het een open systeem toch is en blijft het een gevang.

Historisch is het PLC ontstaan in 1949. Volgens de geringe interesse van de jongeren voor een tewerkstelling in de landbouw werd het landbouwbedrijf in 1933 overgedragen aan het gevangeniswezen dat er landlopers tewerkstelde. Aanvankelijk werd gedacht aan een suikerfabriek, maar de arme zandgrond was niet geschikt voor de bietenteelt en te zanderig, vandaar de naam Ter Zande

Pas in 1945 werd het een volwaardige instelling, met twee grote blokken. Het eerste de gevangenis voor volwassenen. Dit zijn mensen die op het einde bijna ( nog 5 jaar dienen te zitten) hier tewerk gesteld worden. Want delinquenten die lang in een cel gezeten hebben kunnen niet meer werken. Hier komt nu de redplank, hier zijn ze verplicht te werken. Zij kunnen wat werkbekwaamheid terug opdoen in deze periode wat hun zal helpen hun terugkeer in de maatschappij te bevorderen, en zo hun slaagkansen te optimaliseren.

Anderzijds zijn er de jongeren die zijn wettelijk verplicht om te studeren, ook hier het doel ze op een goed begeleide wijze een waardige plaats in de samenleving te bevorderen.

Gaan zowel jongeren als volwassene de voorwaarden tijdens hun verblijf in het PLC schenden gaan ze terug naar de gevangenis van waar ze gekomen zijn.

De instelling beschikt over een landbouwbedrijf van zowat 140 ha, en is ingericht en uitgerust als een waardige K.M.O. , en ter veler verbazing een open bedrijf. Stel een gedetineerde met een tractor gaan werken op een veld, wel bij het buitenzijden wordt hij genoteerd, maar bij het binnenkomen word hij eerst en vooral gecontroleerd op alcohol of drugs, en gedurende dag rijd een opzichter rond om te controleren of de man op zijn aangeduide post aanwezig is. Alleen gevangenen die maar 5 jaar meer moeten zitten, zondervluchtgevaar komen in aanmerking voor een verblijf in het PLC.

Behalve op de moestuin en de akkers zijn ze ook aan de slag in het melkveebedrijf van 300 koeien. De capaciteit van de instelling boerderij is maximum 52 individuen en wordt nooit overschreden.

De melkerij haalt om de drie dagen de melk op. Levert ook de melk voor het PLC en de gevangenis van Brugge. Eigen melkverwerking wordt er niet gedaan

De aandacht van dit systeem wekt in vele landen heel veel aandacht, en vele buitenlandse studiegroepen komen regelmatig naar Ruiselede om het systeem te bestuderen. Z

De Ruiseleedse instelling kreeg onlangs nog een Europese prijs van de Wereldgezondheidsorganisatie.

Ook kunnen bepaalde gevangenen genieten van een opleidingsmogelijkheid van de RVA in Roeselare.

Er is nog een nieuw centrum in ontwikkeling namelijk uitsluitend voor probleemkinderen dat binnen kort in gebruik wordt genomen.

Ziezo, dat weten we nu ook, maar nu zijn we gaan wandelen recht het bos in. Via een prachtige dreef zijn we richting vagevuurbossen.Een ongeveer 250 ha groot bosgebied dat samen met Lippensgoed-Bulskampveld het grootste boscomplex van W. Vlaanderen is. De vele oudere huisjes waren aanvankelijk de woningen van het dienstpersoneel van het PLC.

Eens in het bos is het een unieke belevenis, dat frisse zomergroen, onvolprezen natuur, en die hemels rustige stilte, als het ware de verwezenlijking van een hemelse droom, hier zou de strafste zenuwlijder optimaal onthaasten. Ook onze aandacht gaat naar dood oud, zeg zal het gaan ja nu over de dood beginnen, komaan zeg. Maar nee het is het nut aantonen van het dode hout in het bos.Dat hout is zeer belangrijk voor het bosecosysteem. Tal van levende wezens zijn voor hun voortbestaan direct afhankelijk van de aanwezigheid van dood hout, een tak of een stam, liggend of rechtstaand doorstaat verschillende verteringsstadia en wordt in de humuslaag opgenomen. De voedingstoffen worden opnieuw vrijgegeven en opgenomen worden door de plantenwortel. Op een open plek wat omgewaaide bomen, die wel een uitgebreide ronde wortelkruit bevatten en toch niet diep zitten. Ook hier in het bos wordt aan houtwinning gedaan. Opmerkelijk aan die zaagsneden vinden we een felgekleurde harslaag een ring van buitengewoon machtige kleuren. Aan de stam van een dode boom een grote zwam en bovenaan nog n, en in de stam verschillende pikgaten van de specht, een natuurmonument op zich.

In het deelgebied zendstation werden invasie exoten zoals de Amerikaanse vogelkers en Drents krentenboompje bestreden. Om de ontwikkeling van mantel zoomvegetatie te bekomen werd het gebied oppervlakkig gepragd ( bovenste aardlaag afgeschraapt.In de bossen en de bomenheerlijkheid van de Gulkse putten broeden bijzonder veel vogels zoals de de zwarte bonte specht en de boompieper. Galloway runderen begrazen de open plekken. We zien ook hier de zendtorens van het vroegere radiostation.

OP 19 Decelmber werd doorZ.M. Koning Albert 1 de eerste steen gelegd van het zendstation SCRE ( Service Controle Radio Emission ). De machinale zender zorgden in oktober 1927 voor de eerste radioverbinding Brussel New York en dit op kilometerslange golven van 16,6 km. Op 1 september 1928 werd de eerst verbinding met Kongo gerealiseerd op korte golven ( 200 m en minder ). Tot 1940 volgende divers punt tot punt verbindingen met Europa en Noord Amerika. Na WO2 werd het materiaal aanzienlijk uitgebreid.

In 1890 werd een meisjes en kleuterschool gebouwd voor de kinderen van het personeel van het PLC. Het waren een vijftig tal gezinnen uit Vlaanderen en Walloni. De eerste klaastitularis was zuster Camilla, die met strenge hand leidde tot juli 1910. Het was een zeer bijzondere school met vrij ingewikkelde leerstof. Lezen, schrijven, rekenen en ook Frans stonden op het progamma.

Een andere eigenaardige vaststelling een scheepsput in het bos, dag moeder. Reeds vanaf 1852 werd elementair zeevaartonderricht gegeven om de jongens als matroos werk te verschaffen. Op een weide werd een schoolschip gebouwd naar het model van een driemasterschoenerbark

Het schip 30,5 m op 7,5 was grotendeels samengesteld met buiten gebruik materiaal van kanonneerboten. Het touwwerk alleen woog 4500 kg. Nadien werd de aarde rondom wegegegraven en zo werd als het ware het schip te dobberen gezet. De jongensschool was een apart project. In 1909 -1910 werd op vraag van het personeel van het gevang een nieuwe school gebouwd enkel voor jongens. Voordien kregen de jongens les van de Weldadigheidsschool. Reeds in 1907-1908 hadden de ouders zelf de onderwijzer voor hun kinderen mogen kiezen onder de school van het gesticht. De leerlingen werden in groepjes verdeeld en naargelang hun vorderingen opklimmen naar een hogere groep. Het schooltje had een goede faam, in 1974 werd het schooltje definitief gesloten.

Zo naderen wij de grote inschrijftent voor een gezellige pauze, de dranken werden fris aangeboden, ook de broodjes mooi verpakt en met de glimlach bediend ondanks het vele werk

Het tweede gedeelte biedt ons terug heel wat mooie rustige boszichten, wij zouden in herhaling vallen om al deze prachtige natuurdreven te herhalen, terug o zo rustig, heerlijk fris zomergroen, en hier en daar wat gevederde vrienden die een vrolijk liedje laten horen. Maar hier bevinden wij ons in de streek van de moorden van Beernem. Tot voor kort nog eentje extra, namelijk de moord op kasteelheer Stijn Staelen, wij zijn ook gepasseerd in de dreef waar het lijk gevonden werd. In ieder geval onze dag kon niet meer stuk, wij waren echt zeer tevreden van het parkoers en de vele leerzame anekdotes, en kunnen maar n ding zeggen de thuisblijvers hadden ongelijk.

Parkoermeester van harte proficiat en van harte dank voor je inzet, dat was echt klassenwerk. Ook de organisatie was goed en de inzet van de medewerkers was uitstekend

Daarom ook voor hen van harte proficiat en van harte dankvoor hun inzet

Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.