Boeiende stadswandeling door Oud Amsterdam, maar regen is echte spelbederver.

Gepost door: Kastaar |Ons Genoegen – Amsterdam

Amsterdam 9-03-2013
Het regende als wij rond 6 uur de bus opstapten bestemming Amsterdam. Het was voorspeld en het was nog juist ook, stiekem hoopten wij dat het in Amsterdam zou overgaan, maar vergeet het, de ganse dag regenen zonder ophouden, brute pech maar het was zo!!! 

Bij wie waren we nu te gast, wel bij wandelclub “Ons Genoegen“. Een club met een andere basis dan wij, behalve wandelen hebben zij tal van andere activiteiten, maar dan meer op het sociale vlak gericht. Een club voor de buurt en door de buurt. Anders was het voor ons even wennen, geen bewegwijzerde omloop, geen splitsingsborden, maar gewoonweg een keurig omschreven wandelroute, en goed opletten was de boodschap, maar het is ons behoorlijk gelukt. Voor ons normen zouden wij het meer als een zoektocht bestempelen. Nu wij zullen heel veel ontdekken in deze grote wereldstad, goed wij stappen de weg op en kiezen voor het 10km parkoers. 

Wij komen in de echte sfeer van de Jordaan één van de oudste volkswijken. Op het pleintje een ode aan zij die de Jordaan op de muzikale wereldkaart zetten, zij staan er allemaal in een beeldengroep, Johnny Jordaan, Tante Leen, Johnny Meyer en Manke Nelis, en achteraf zijn Mien en Jan Froger er bijgeplaatst. Een moment om even bij stil te staan en een muzikaal deuntje door je gedachten te laten passeren. En dan de eerste van de vele grachten waar Rembrandt heeft gewoond. De mooie smalle geveltjes met mooie gevelstenen. Toen er nog geen huisnummers waren werden die zo aangeduid met namen. We passeren het Theatermuseum en het Bartolottihuis dat werd gebouwd in 1670. De Voetboogstraat brengt ons naar het Rasphuis, hier moest het gespuis hout raspen bestemd voor de verfindustrie, terwijl er een spinhuis was voorzien voor de vrouwen. 

Thans komen wij in de huidige uitgangsbuurt bij uitstek. Hier vind je culturele instellingen als de Engelenbak, Brakke grond, Frascati en het Vlaams cultureel centrum, allemaal namen die wij nog gehoord hebben maar niet gezien hebben. Dan de dam, het monument, het koninklijk paleis, de nieuwe kerk en het wereldberoemde hotel Krasnapolsky, het ganse plein machtig mooi. 

Wat verder de Waag, hier werden destijds alle binnenkomende goederen van de stad gewogen. Ook het hoekhuis waar in 1950 de eerste filmopnames werden genomen voor de film Siske de Rat hadden wij gezien. Ook langs Artis, de grote dierentuin passeren wij, die een grote indruk maakt. Wat later bereiken wij een mooi paviljoentje waar wij onze rust kunnen benutten, en het is tevens het clubhuis van Ons Genoegen. 

Wij krijgen een vliegende parkoerscontrole, twee mensen zo maar langs de weg, weliswaar met armband van de Noord-Hollandse federatie vragen je deelnemerskaart en knippen er gewoon een gaatje in, zomaar. 

Eens in de Chinese wijk bezoeken wij een Chinese Boedistische tempel en heeft de naam HE Hwa wat lotusbloem betekent. De Lotus symboliseert in het Boedisme de mogelijkheid om verlicht te worden. Maar het woord He maakt ook deel uit van de Chinese naam voor Nederland. In de vrij toegankelijke hoofdzaal staat het beeld van Avalokitesva, haar naam betekent “de wijze vol van mededogen die alles waarneemt”. Haar duizend handen symboliseren haar vermogens om alle levende wezens te redden. 

Wij kunnen nog vele monumenten opnoemen van bekende plaatsen en personen. Ook enkele etalages met levende poppen, die mooie lingerie showen, met een vragende blik om de kwaliteit even nader te bekijken, ook dat behoort tot een grootstad. 

Wat ons vooral is bijgebleven, al die grachten overal water, en die kleine mooie geveltjes, maar ook die ontelbare massa fietsen lang de kant, vastgemaakt aan de reling van een brug of een ander obstakel. En dal al die soorten verkeersvormen vriemelend door elkaar, het is een mierennest van jewelste, echt bewonderend en adembenemend, wees gerust wij zouden een behoorlijke aanpassingstijd nodig hebben om daar doorheen een veilige doortocht te vervolmaken. 

Nog een bijzonder punt dat vele naar voor of naar achter hellende gevels, hadden die metsers destijds een borrel te veel gedronken op hun werk of zat daar iets anders achter, wij gingen het eens vragen?. 

Die metsers hadden niet gedronken, dat is al één punt, maar het venijn zat hem ergens anders. Het zit zo Amsterdam was vroeger een moeras, het werd drooggelegd, en er werden huizen op gebouwd, en die werden gezet op houten palen. Door de eeuwen heen is het waterpeil veranderd, en naar de kwaliteit van de palen zijn er ook bij die hun beste tijd gehad hebben en zo zijn zij beginnen wegzakken en dat zou de reden zijn. Indien de situatie zorgwekkend wordt worden schuine palen tegen de oude palen gedrukt en zo een beetje gerecht. Een andere methode is het boren van grote buizen waarin men mortel onder druk oppompt en zo de fundering omhoog brengt. 

Nu wij waren gekomen om eens door Oud Amsterdam te wandelen en enkele bijzondere plaatsen te ontdekken. De vele grachten, bijzondere pleinen cultuur en geschiedenis, wel wij kunnen vaststellen dat wij keurig op ons wenken bediend zijn geweest. Een tocht die bij mooi weer zeker voor herhaling vatbaar is. 

Beste mensen van harte dank voor de gastvrijheid, ook voor het uitzoeken van dit mooie, interessante en boeiende parkoers, hou jullie goed en het allerbeste.