Braambeiertocht Opglabbeek

Gepost door: Kastaar |De boskabouters Opglabbeek

Wij hadden eens onze wandelgrenzen verlegd naar het verre Limburg, maar trein en tram brengen ons comfortabel in een mum van tijd ter plaatse. Het was hoogzomer, een beetje laat op het jaar maar het kwik steeg tot 30 , en wij kozen voor het 12 km parkoers.

Als wij startzaal het Forellenhof verlaten krijgen wij alvast de indruk in een groene zone terechtgekomen zijn. Van op de Lietenberg stappen wij de gelijknamige straat op en op de busparking stellen wij vast dat Cracks Wolvertem en Florastappers Gent elk met een flinke delegatie vertegenwoordigd zijn. Na een kort intermezzo in de bewoonde wereld komen wij rap in een natuurlijk kader terecht. Wij zijn een bosje ingestapt, smalle boswegeltjes rustig kronkelend  en met het invallende zonlicht een heerlijke momentopname. En op enkele plaatsen zelfs een lichtgolvend karakter en het is er heerlijk genieten. De weg naar As wordt eventjes overgestoken, een klein eindje fietspad evenwijdig met de grote weg maar rap rechts weg het bloementapijt in. Wij komen op de heide en de paarse bloemen van de dopheide kleuren het geheel fleurig op. Wat later bevinden wij ons op het grondgebied As, hier komt ook de paardeliefhebber aan zijn trekken, want op de weiden vinden wij wat paarden en komen enkele verzorgde maneges tegen. Als wij ten volle in het bos komen, door de warmte krijgen wij heerlijke bosgeuren op te snuiven een weldoende vaststelling. Plots tussen twee bomen door een steil afdalingetje brengt ons naar de schutterskantine St. Sebastiaan waar wij genieten van onze rustpost.

Wij gaan terug op pad en stappen het Vlaams natuurreservaat Heiderbos in. Lange tijd was de streek van de Maasvallei tot Antwerpen een woeste streek dat was in de 18de eeuw en begroeid met heel wat heidevegetatie, op bepaald ogenblik is men die oppervlakte gaan bebossen met naaldbomen, en het heiderbos werd in grote mate van die aanplanting gespaard.

Men vond er veel jeneverbessen, en als aromatische bessen hadden een bepaalde economische waarde, denk maar aan de gedroogde bessen die men gebruikt voor het roken van vlees. Hier in dat bos vind je de grootste populatie van Vlaanderen.

Wij zijn bezig aan een  prachtige wandellus van om en bij de 7 km die ons niet alleen boeit maar ook aangenaam verrast, machtig mooi.

Een stukje industrieterrein geeft ons een beeld van het economisch hart van de streek waar veel mensen hun dagelijkse boterham verdienen, wat later terug een schutterkantine waar wij een tweede rustpost benutten. Maar hier valt wat op, het is schuttersgilde St. Amandus, op zichzelf nog niets eigenaardigst, maar nu komt het, er staan twee geweren in het wapenschild in plaats van pijl en boog, dit vraagt wat uiteg.

Men schiet inderdaad met geweren in beide schuttersgilden, dat zijn buksen een soort loodjes geweer. Op de paal staan geen veren maar wel houten plankjes  en het is de kunst die plankjes eraf te schieten, als wij het goed begrepen hebben, het is eens iets anders.

Voor ons laatste stukje van ongeveer 3 km, stappen wij nogmaals het bos in, om een laatste op deze dag van die heerlijke natuur te genieten.

Boskabouters Opglabbeek jullie hebben ons een heerlijke wandeldag bezorgd en wij danken jullie ten zeerste voor jullie inzet. De organisatie was verzorgd en de gekende en beroemde Limburgse gastvrijheid was aanwezig.

Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.