Busreis Hageland

Gepost door: Kastaar & Wim |4op1rij

Over de heuvels van het Hageland 

Een verslag van Kastaar & Wim 

Met deze wandeldag, die eigenlijk voorzien was voor een beperkt aantal deelnemers, werd de vraag zo overweldigend dat een volle autobus kon gevuld worden. Ontwerper van dienst was Wim. Het doel; een volledige wandeldag organiseren onafhankelijk van één of andere organiserende wandelclub. Ook de formule sloeg aan met een maximale wandelafstand van om en bij de 28 km, verdeeld in verscheidene etappes van ongeveer 7km. Op iedere vooraf afgesproken rustpost zou de autobus ter beschikking staan, zodat noch picknick of bagage dienden meegedragen te worden tijdens de wandeling. Een gouden regel was ook dat rekening gehouden werd met de mogelijkheden van iedere wandelaar. Je kon er een keuze maken tussen de totale afstand of enkele etappes. De lus die je oversloeg kon je mee met de bus. Het parkoers was uitgestippeld op de Hagelandse heuveltjes, of wij dat kenden, zegt maar nee, wel al over gehoord. Maar het was echt heel mooi, prachtige panorama’s, heel veel groen, en enkele kuitenbijtertjes van heuveltjes en meer moet dat niet zijn. 

Ons startpunt is St. Pieters –Rode aan het sprookjes kasteel van Horst, een 14de eeuwse waterburcht en het thuisadres van de Rode Ridder, bekend uit de stripverhalen van Willy Vandersteen. Men is er thans aan serieuze renovatie bezig, maar als wij even rond het kasteel stappen krijgen wij een fenomenale indruk. 

Wij maken een rondje rond de vijver en zien er enkele grote karpers zwemmen, even later volgen we het riviertje de Winge die voor de waterbevoorrading van de vijver zorgt. 

Wij stappen langs heerlijke paadjes het bos in op goed begaanbare weggetjes. Wij zijn op weg naar de eerste helling van de dag : de Beninksberg die ons weliswaar een prachtig beeld geeft op de vallei, een korte nepe brengt de groep op de St. Jacobsweg, de oude bedevaartsweg die leidde naar het miraculeuze beeld van St. Job in de kerk van Wezemaal. Maar voor die kuitebijters was een ommetje voorzien waarvoor Kastaar veiligheidshalve paste om zich even verder bij de groep aan te sluiten. Even later stapten we het prachtige natuurreservaat in dat door enkele vriendelijke Noorse fjorden wordt begraasd. Vooral de machtig mooi bloeiende bremstruiken springen meteen in het oog. We dalen de heuvel af en even later ontmoeten we na 7km onze bus voor een eerste rustpauze. 

Ook het tweede gedeelte biedt wat hellingetjes, maar het is de moeite waard, we klimmen tussen de wijngaarden de “Wijngaardberg” op tot aan een vervallen steenen muur, of wat de restanten ervan zijn. Het is een Middeleeuwse muur die werd gebouwd om de aangeplante wijnstokken te beschermen tegen de koude noordelijke wind. We volgen eventjes de kam alvorens tussen duizenden perenbomen de afdaling in te zetten, dit is een paradijselijk stukje wandelen. Even later krijgen we de Moedermeule in het vizier, een staakmolen uit de 17de eeuw die tot in 1830 in Mechelen stond. En via enkele mooie bekoorlijke wandelpaadjes komen wij in Gelrode voor onze middagstop. Hier kunnen wij gebruik maken van de gastvrijheid van wandelclub WSC Langdorp vzw, want wij mogen in hun rustpost van de gelegenheid gebruik maken om er ons middag picknick te gebruiken. Een gebaar op niveau, en toevallig of niet zij schenken er een gloednieuw streekbier met de toepasselijke naam ‘nivoo’. 

Na de middag leidt een asfaltje ons recht naar het Kloesebos waarna de zandwegeltjes de groep gestaag de ’s Hertogenheide inleiden. Het is heerlijk verdwalen langs de kronkelende wegeltjes tot we plots aan de ‘poorten’ van Aarschot staan. Een scherpe klim brengt ons aan het laatste restant van de voormalige omwallingen : de Aurelianustoren. We dalen af tot aan de voet van de Leiberg die enkele spectaculaire paadjes herbergt; leuk wandelen op de flanken van de Leiberg! 

Dit was de laatste scherpe klim want hierna breien we de leuke smalle wandelpaadjes aan elkaar totdat we ruiterschool “Speelhoven” bereiken alwaar de bus ons na 21km opwacht. Nog 6,5km te gaan tot in Nieuwrode. 

Nog één stukje wacht ons met iets wat vlakker karakter maar vooral ook bekoorlijk mooi. Via het Mostingbos stappen we verder in zuidelijke richting; we krijgen nog enkele spectaculaire panorama’s van het zeer bekoorlijke Hageland op onze netvliezen geprojecteerd en zo bereiken wij Nieuwrode waar wij nog nagenieten met een heerlijk streekbiertje In een plaatselijk cafeetje. 

Wim van harte proficiat en van harte dank voor je inzet, het was een wandelhoogdag op niveau, en toevallig of niet wij vonden ons streekbier met de toepasselijke naam terug namelijk : Nivoo