De weermaker had een aangename gril, en wij een stempel voor een kalkoenbil.

Gepost door: Kastaar |WSV De Colliemolen Oostnieuwkerke - Staden

Westrozebeke  5 maart 2016

Ja, als je op het einde van het wandelseizoen wat stempels hebt bijeengewandeld, krijg je een aangenaam lekker geschenk, namelijk één of twee bovenbillen van kalkoen, en nog wat spaghetti om een maaltijd te verzorgen, hoe meer je wandelt hoe groter het aantal, nu dit ter inlichting.

We zijn er te gast bij wandelclub Colliemolen Oostnieuwkerke Staden, in cultureel centrum “De Nestel”, we vragen ons af waar hebben ze die naam uitgehaald? Wel de gemeente vroeg een naam voor het gemeenschapscenter te bedenken. De suggestie van Gerda Vandecasteele uit Staden haalde het van de 93 andere voorstellen. Ik ben een schoenmakersdochter, vertelt ze, mijn suggestie kwam dan ook de hoek van de schoenensector, maar er is meer. Een oude legende over Westrozebeke verhaalt over inwoners die op bepaalde plaatsen rode draden installeerden tegen het oorlogsgeweld, op die plaatsen staan nu kapelletjes van de omgang. Die legende inspireerde mij, getuigt Gerda Vandecasteele. De naam doet denken aan het zich goed voelen, zich nestelen op een plek waar men zich thuis voelt. Nestels of veters verwijzen ook naar de verbondenheid of een groepsgebeuren. Zo was “De Nestel” een feit!

Goed het weer is schitterend, zonnig maar fris, en we kiezen voor het 5 km parkoers. We stappen de zonnige toer op, en ook de kippetjes genieten van het welgekomen zonnetje. Eens buiten de bebouwde kom, krijgen we een zeer genietbaar glooiend landschap te bewonderen. Wat mooie houtkanten, enkele boerderijen en ook heel wat serres. De velden zijn leeg, op een paar pretparken, oh pardon, ‘preivelden’ na. Wat later op het jaar zullen we door een heel ander landschap stappen, dan ontstaat er een mooi gekleurd panorama, met heerlijke tuingroenten, de streek wordt niet voor niets de groentetuin van Vlaanderen genoemd. We komen ook voorbij een prachtige tuin met heel wat kunstwerken, machtig mooi. We bevinden ons op het Arteveldepad, het leger met Filip van Artevede aan de leiding werd door de Fransen verpletterend verslagen te Westrozebeke op 27 november 1382. Volgens de legende van Westrozebeke beschermd door een rode draad die rond het dorp gespannen was, wat meteen de devotie tot O.L.-Vrouw deed toenemen. In de grasberm staan enkel paaslelies te bloeien, ook de hoeve “ter keuneleute“ ligt er zonnig bij, op het erf domineren de ganzen, maar in het  landschap zullen de konijnen (keuns) hun hartje hebben kunnen ophalen. Bij het binnenkomen van Staden worden we getrakteerd op een prachtig bloeiend park paaslelies, een aangename lente-verwelkoming. De omgeving van Westrozebeke telt verschillende devote plaatsen. Zoals het Mariabeeld in de holle boom geplaatst door de eerste priesters sinds begin van de 12de eeuw. In 1382 werd Rozebeke zelfs gespaard van oorlogsgeweld. De rode draad die zeven knopen telde werden verbonden tot een kruis. Nu is er nog steeds een negendaagse ommegang en die vangt aan de derde zondag van juli.

Zo kregen we een stukje geschiedenis van de parochie ontstaan in 950 volgens de aflevering. Hier werden de strijdkrachten van Filip van Artevelde verpletterd door een leger van Filip de Stoute. Volgens de kroniekschrijvers lieten ze niet minder dan 20.000 doden achter. Deze slag betekende het einde van de gemeenten en het Bourgondische rijk. Gelukkig liggen deze gruwelijke tijden heel ver achter ons, en is Westrozebeke een vredig en rustig bloeiend dorp.

Wij komen aan het einde van een zeer verzorgde, natuurvolle natuurwandeling, gekruid met een portie geschiedenis. We gaan ons stempel halen, genieten nog na van een goed pintje aan democratische prijzen, want alle gewone consumpties zijn te verkrijgen aan 1 €.

Gasten van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet, en we geven graag afspraak voor een volgende wandelgelegenheid.