Deze keer niet weggeblazen door Blasius in Gits

Gepost door: Kastaar |Gitse wandelclub ‘Voetje voor Voetje’ vzw

Gits  07-02-2015

Op deze mooie maar ietwat frisse wintermorgen zijn we te gast bij de wandelklub met de meest passende naam voor dergelijke, ‘Voetje voor voetje’ Gits, want zo stappen ze de natuur en de wijde wereld in, en dat voorbeeld gaan we volgen en kiezen voor het 6 km parkoers.

De start is voorzien in de sporthal van het Dominiek Savio instituut. Rond deze zaal is een ganse reeks van in drukwekkende gebouwen opgetrokken met één speciaal doel, namelijk mensen met een handicap, een eigen levenspatroon aan te leren, zodat ze zo goed mogelijk leven te laten ontwikkelen. Men zorgt er ook recreatieve mogelijkheden, en zelfs sportdisciplines met een competitieve instelling natuurlijk aangepast aan het mogelijke. Als dit dan nader bekijkt besef je ook dat hier een machtig aantal begeleiders klaar staan om deze mensen te helpen, en in de schaduw achter de muren verrichten ze met engelen geduld hun beroep uit, waar je haast een roeping dient te hebben daarom aan al die mensen zeer veel eerbied en dank.

Goed we zijn vertrokken en dalen de waaiberg af tussen de hoog opklimmende klimop en de naakte bomen. Passeren de reeks kunstfoto’s langs het wandelpad en stappen richting station en molen toe. We vinden een waarheid als een klok, want op de molen staat ‘daarbij de molen’, maar worden ook bekoord om het beroemde liedje daarbij die molen te neuriën of te zingen, liefst de eerste versie als het kan. We kruisen de sporen en in het vroegere café de wachtzaal gaan we niet wachten, want het is geruime tijd gesloten maar volgen wel de sporen. Een klein stukje industrie, de grote baan over, een zeer kort nijdig klimmetje en we krijgen een zeer genietbaar zicht op het golvende landschap, maar langs de lange muur een behoorlijk lange rij lege flessen, dag moeder. Zouden de vroege wandelaars, om zich te verwarmen een glaasje gedronken hebben? Nee toch, foei zo slechte gedachten hebben van stille natuurgenieters, horen we jullie nog? Pas op hé.

We genieten van het panoramisch uitzicht van wat vroeger het glazen dorp werd genoemd. En al zijn er veel glazen serres verdwenen toch vinden er nog behoorlijk veel. Langs de rustige wijken, en smalle paadjes kunnen we genieten van enkele momenten voetbal. Het is een kleurrijk spektakel met al die klein mannen, en meisjes, vinden er zelfs eentje als doelverdedigster. Deze zetten hier hun eerste stappen naar een sportcarrière, of alleszins goed bezig zijn aan een gezonde openluchtsport. Wat later bevinden we ons op de ‘Nieuwe plaatse’, en in het gebouw van kind en gezin benutten we onze rustpost. Het is er gezellig druk, en later zouden we vernemen dat er zo rond de 2000 wandelaars van start zijn gegaan.

Als we na de rustpost de Hazelstraat ingestapt hebben zijn we terug de natuur in, over smalle krinkelende en golvende tarmacjes, en in de open vlakte hebben we geluk dat Blasius niet aan het bazen is, of de gevoelstemperatuur zou wel een heel klein beetje te koud uitvallen. We krijgen ook nog wat industrie en hier en daar nog een grote boerderij. Langs de spoorweg die we terug langskomen, flitst een trein voorbij. We passeren ook een opleidingscentrum voor bouw- en wegenwerken, eventjes benadrukt rond Gits worden tal van activiteiten verricht, in dienst van de werkgelegenheid in de streek. Aan een serre ontdekten we ook nog een prachtig kunstwerk, ook kunst is hier niet veraf.

Zo zijn we niet ver meer van de sporthal, het einde van een zeer aangename zeer verzorgde organisatie en gezonde wandeldag is in zicht. In de sporthal wacht ons nog een heerlijke warme verse pannenkoek die ons gratis wordt aangeboden, langs deze weg van harte dank voor de traktatie. Aan iedereen die instond voor deze zeer verzorgde organisatie van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet, en zeker een afspraak voor de volgende wandelgelegenheid.