Dreigende wolken en hagel spelbreker in Ardooie

Gepost door: Kastaar |Spartastappers Ardooie

Een weinig belovend weerbeeld krijgen wij mee als wij van start gaan bij Spartastappers Ardooie voor hun herfstwandeling. Een 3° graaiden op de thermometer, een schraal herfstwindje en een loodzware hemel. Het zal een tijdje droog blijven en met de rijzende zon is er een fel contrast inzake kleurverschijnselen, de ene kant zit onder de zon, en aan de andere kant dreigt onweer. Laat in de voormiddag begint het van stilletjes naar hard te regenen, en rond de middag een korte maar hevige hagelvlaag. Als organisator kan je dergelijke toestanden missen als kiespijn, maar wat doe je eraan?

Wij zijn pas de sporthal voorbij als wij als het ware uitgenodigd worden wat tuinwerk op te knappen, want de spade, de spitvork en de rakel staan er klaar voor,  want wij komen de wereldberoemde spadenfabriek van De Puypere voorbij , één en al bewondering maar het werk is voor een volgende gelegenheid.

Wat later zijn wij de St.Maartensveldstraat op en zijn de agglomeratie Ardooie buiten en komen zo in het landbouw landschap terecht. De meeste velden zijn al leeg maar er staat nog wat prei. De verscheidene serres en de silhouetten van enkele groenten verwerkende bedrijven wijzen erop dat wij in een grote groentetuin aan het wandelen zijn.

Langzaam schuiven de dreigende wolken weg en komt de zon erdoor, het word een genietbare tocht met in de grasbermen heerlijke kleurtapijten en paddestoelen, ja het is volop herfst. In het contrast van licht en donker ontwikkeld er zich een regenboog. Wat wij ook vaststellen zijn de vele plassen op het landen zeer diepe voren van de zware landbouwmachines, een bewijs van de zware regenval van de voorbije weken en dagen.

Op het parkoers de Oosthoeve, een grote hoeve met nog een klokkentoren op het dak, op de gevel vinden wij het jaartal 1908. Een klokkentoren was vroeger de bevestiging van een zekere status van de hoeve, niet iedereen mocht dit plaatsen.

Via de hemelstraat gaan wij niet naar de hemel , daar is het nog te vroeg voor, want daar ganse dagen de heiligen uithangen en rijstpap eten met gouden lepeltjes , dat klinkt toch wat saai , hier beneden hebben wij nog wat afwisseling en dat is niet zo slecht.

In de Albertzaal benutten ,wij onze rustpost. Na de rust nog een stukje landelijk parkoers naar het einde toe. Maar het venijn zit ook hier in de staart want op het einde begint het eerst zachtjes en daarna harder te regenen , de wind steekt fel op en als apotheose krijgen wij een fikse hagelbui cadeau.

Spijtig voor de organiserende club, en zijn medewerkers want het onbetrouwbare weer was de spelbreker die velen thuishield. Nu het is nog nooit blijven regenen en hopelijk is het bij een volgende wandeling machtigt mooi weer , iets wat wij jullie van harte toewensen