Een wandeldag die we niet snel zullen vergeten

Gepost door: Rita |4op1rij

EEN WANDELDAG DIE WE NIET SNEL ZULLEN VERGETEN.


Net zoals vorig jaar trokken we tijdens deze eindejaarsperiode naar de Duitse Eifel voor een wandeling langs de legendarische Eifelsteig. Nooit hadden we gedacht dat de winterse natuurelementen ervoor zouden zorgen dat dit een heroische wandeling zou worden en die we nooit zullen vergeten.

Naast wandelen hadden onze leden vandaag de mogelijkheid om de kerstmarkten van Monschau en Eupen te bezoeken. Zes mensen besloten in de voormiddag om het prachtige Monschau met zijn vele karakteriele vakwerkhuizen te bezoeken terwijl de rest vanuit Konzen de wandeling zou aanvatten. In barre omstandigheden daalden we het mooie valleitje van de Laufenbach in! Een ijzige wind voerde een lading natte sneeuw aan wat ervoor zorgde dat mijn handen bijna meteen  als 2 ijslolly\'s aanvoelden. Gelukkig was deze winterprik niet van lange duur en terwijl we het dalletje uit klommen werd het weer een stuk beter. De regenjassen werden opgeborgen en tevreden klommen we verder richting een pluk bos dat pal op de Duits-Belgische grens ligt en die de scheidingslijn  tussen de Hoge Venen en de Eifel vormt. Even verder botsen we op de Kaiser Karls Bettstatt, een hoop stenen die volgens de legende dienst deden als slaapplaats voor Keizer Karel.

Als we het hoogste punt van deze wandeling bereiken, breekt een verlegen zonnetje door en genieten we van een schitterend uitzicht over de omliggende Eifel. Lichtgroene, glooiende weiden wisselen hier af met de donkere plukken bos, en dat zover het oog reikt. Tegen een felle snijdende wind in, stappen we nu richting het Brackvenn, een van de absolute parels in de Hoge Venen. Door dit gebied liggen  kilometers ver  knuppelpaadjes die ervoor zorgen dat de wandelaars droge voeten houden want de veenbodem is hier hoogzwanger van ijzig water. De licht verende houten paadjes sturen ons door een fantastische omgeving. Hier en daar liggen de plankjes er wat glad bij maar iedereen is op zijn hoede voor slippartijen.
Pal op de staatsgrens wacht de bus ons na een dikke 8km op en brengt ons naar Mutzenich alwaar we in de bierstube van gasthof Zum Stehling onze picknick kunnen nuttigen. Van hieruit vertrekken de geinteresseerden naar Eupen om de oudste kerstmarkt van Belgie met een bezoek te vereren.

De wandelaars trekken verder en dalen opnieuw de vallei van de Laufenbach in. Vanuit de hoogte zien we het gewriemel aan de rand van Monschau  maar dat  laten we achter ons. Op het moment dat een leuk bospaadje ons een helling opstuurt, begint het te regenen en dat zal zo de rest van de tocht blijven. In de diepte horen we stromend water en dat moet de Ruhr zijn! Om zo\'n kabaal te ontwikkelen, moet er een zeer sterke stroming staan en dat zullen we weldra van heel dichtbij kunnen aanschouwen. Het glibberige pad bestaat uit stenen en modder en daalt soms scherp de vallei in. Het is oppassen geblazen en iedereen is op zijn hoede maar we bereiken allen heelhuids de vallei.

De rivier toont zich van zijn schoonste kant want de Ruhr is door de vele regen van de laatste dagen omgetoverd tot een wilde bergrivier. Terwijl we vol bewondering naar enkele kajakkers kijken, stappen we  verder langs de oever  om deze natuurpracht te bewonderen. Het goed begaanbare oeverpad verandert in een aartsmoeilijk begaanbare wegel die al onze aandacht vereist. Ikzelf schuif meerdere keren uit en sta plots in een spagaathouding waar Kim Clijsters jaloers op zou zijn. Het stappen vordert traag maar de omgeving is hier wild en wonderschoon.

Het blijft maar regenen en de woeste wegel begint ook onder water te komen, meerdere zijriviertjes donderen met geweld de helling af en zorgen ervoor dat weinigen nog droge voeten hebben. Stilletjes hoop ik dat we weldra het klooster Reichenstein zullen bereiken want daar klimmen we de vallei uit en zullen we onze bus terugvinden. We klauteren over rotsen en zoeken op sommige plaatsen naar een omweg tussen de struiken omdat het wandelpad onder water staat. We vorderen bijzonder langzaam maar plots staan we na een lichte klim op een strook asfalt die ons naar het klooster leidt. We wachten de rest van onze groep op en ik bekijk de schade. Hier en daar zie ik iemand met modder aan zijn kleren en hoor ik verhalen van schuifpartijen maar gelukkig zijn we heelhuids uit de Ruhrvallei geraakt. Dit zal een avontuur zijn dat  we niet zullen vergeten.

Aan de bus komen we even op adem. 18 Wandelaars besluiten om nog een uurtje verder te wandelen terwijl de rest naar Eupen wordt gebracht.

Een mooie klimmende boswegel brengt de stappers op een plateau waar brede veldwegels ons door een zeer mooi landschap voeren. Terwijl we verder wandelen richting Kalterherberg, onze voorziene aankomstplaats, wordt er voluit gepraat over de spectaculaire passage door de Ruhrvallei. De duisternis valt snel en algauw zien we de lichtjes van hotel-restaurant Hirsch alwaar de wandelaars een gezamenlijk avondmaal zullen nuttigen.

De eigenaars stellen ons een zaaltje ter beschikking waar we wat droge kleren kunnen aantrekken vooraleer we met zijn allen aan het aperitieven slaan. De sfeer is opperbest en na enkele glazen Weissbier schuiven we aan  voor een zeer lekkere  Duitse maaltijd.
    
We pikken even later onze kerstmarktgangers in Eupen op en rijden terug richting West-Vlaanderen. Op de bus hebben we heel wat te vertellen en de tijd schuift zeer snel. Het was een dag die we niet snel zullen vergeten maar ook een dag die we niet hadden willen missen.
\r\n