Eindejaarsuitstap naar de kerstmarkt van Aken en Eifel

Gepost door: Wim / Rita |Vier op een rij

Eindejaarsuitstap naar de Akense kerstmarkt en Eifel

In de aanloop naar 1 december keek ik iedere avond met spanning naar het weerbericht. Ik zapte van Jill op VTM naar Frank  op EEN , op zoek naar een sprankeltje hoop maar niemand voorspelde een droge zaterdag; integendeel, het zou een herfstige dag worden!!

Goed beschermd tegen regen en wind stond een meute wandelaars om 6u klaar voor de eindejaarsuitstap naar Aachen en omgeving. We zouden de 1ste etappe van de beroemde Eifelsteig aanpakken terwijl een andere groep de kerstmarkt van Aachen zou bezoeken: Volgens het Amerikaanse magazine \\\'Forbes\\\' een van de tien mooiste in Europa.
De officiele start van de Eifelsteig bevindt zich in Kornelimunster, een oud bedevaartsoord ten zuiden van Aachen, en voert de wandelaars over een afstand van 313 kilometer tot in Trier, aan de Moezel. We vatten deze monsterroute aan en stappen meteen door het pittoreske valleitje van de \'Inde\'. Het asfalt maakt plaats voor een heerlijke wegel die ons tot pal onder de indrukwekkende viaduct van de \'Vennbahn\' brengt. Even later overbrugt een ferme trap het hoogteverschil maar boven zijn rustbanken om dit eerste klimmetje te verteren. We wachten even totdat iedereen gerecupereerd is
en vervolgen  langs de andere oever van de \'Inde\' onze weg. Nog steeds onder droge (soms zonnige) omstandigheden klimmen we lichtjes in het bos en passeren de gerestaureerde ruine van een kalkoven waar men ongebluste kalk produceerde voor de bouwsector.

In Friesenrath, na 5 mooie kilometers verlaten de stappers van de kortste afstand ons om diegenen die deze morgen Kornelimunster bezochten te vervoegen. Samen rijden ze naar Aachen.
Een licht stijgende bospassage brengt de wandelaars op een hoogte van 325m, reeds 100m hoger dan bij onze start. We passeren hier, midden in het bos, een stenen wandelpaal daterend uit de jaren \'30 van de vorige eeuw. Net voorbij dit punt brengt een houten bruggetje ons op de andere oever van de \'Vichtbach\' om onmiddellijk het beekdal stevig uit te klimmen. Tijdens deze inspanning voelt Luc een scherpe steek in zijn kuit, de pijn blijft aanhouden en we beslissen om de bus op te roepen als repatrieermiddel.

Op een brede veldweg klimmen we rustig verder door het \'Rotter Wald\' om ter hoogte van de afsplitsing naar de \'Struffelt heide\' een hoogte te bereiken van 460m. Net hier heeft de wind vrijspel en dat hebben we gevoeld; op smalle knuppelpaden steken we deze mooie brok natuur, bestaand uit dop- en struikheide, over. Vervolgens trakteert een leuke wegel ons op een mooi uitzicht op Roetgen, het grensdorp waar we verwacht worden voor onze middagpauze. We hebben na 14km afgesproken in cafe \'Wanderbar\' waar we rustig onze picknick kunnen verorberen in een houten chalet.
Een deel van onze bende vertrekt meteen naar Aachen voor hun bezoek aan de kerstmarkt.

Als we na drie kwartier onze blokhut verlaten, voelen we dat het weer op veranderen staat. Het is nog droog maar de wind is serieus aangewakkerd. In deze onzekere omstandigheden volgen we een aangenaam pad langs hagen en weiden dat ons pal op de Duits-Belgische grens naar de \'Hoge Venen\' brengt.
Ter hoogte van het \'Neikenkreuz\' verlaten we de Eifelsteig en kiezen voor enkele Belgische kilometers. Hier, na 18 fantastische kilometers, voelen we de eerste voorzichtige druppels. Ons traject blijft maar lichtjes stijgen en dat beginnen we te voelen in onze kuiten! Met de paraplu in de aanslag klimmen we op kaarsrechte boswegels verder tot een hoogte van 584m, ons hoogste punt van vandaag. Hier, op het dak van onze wandeletappe
bereiken we het \'Steinlay venn\'. Deze prachtige omgeving ligt er in dit miezerige weer troosteloos bij. Op de houten paadjes is het oppassen geblazen want door de regen liggen de houten balkjes er wat glad bij. Gelukkig komt iedereen er zonder kleerscheuren vanaf.

Het is opvallend hoe snel de duisternis  hier haar intrede doet! Met nog 2km voor de boeg stappen we met onze neus pal in de koude wind verder  en we drijven het tempo wat op.
Het weer is nu echt slecht en iedereen is dan ook heel tevreden als we na 26,5 grandioze kilometers hotel-restaurant \'Jagersruh\' in Konzen bereiken. Na wat warme kledij te hebben aangetrokken, schuiven we aan voor een lekker etentje. Bazin Monika zwaait hier autoritair de scepter maar zorgt ervoor dat alles vlot verloopt. Het eten is bijzonder lekker en in no-time is het tijd om onze kerstmarktgangers op te pikken in Aachen.

Iedereen staat reeds te wachten op de bus, behalve Sonja. Ze is in de drukke stad verloren gelopen en heeft in haar beste Duits 2 jonge meisjes aangeklampt om haar naar de Theaterstrasse te brengen. We zijn opgelucht om haar na een half uurtje te zien verschijnen, op de bus luisteren we naar haar kroniek die ze eindigt met \'...er waren serieuze batjes te doen zulle!\'.
Via de verhalen hoorde ik dat het bijzonder druk was in het centrum en dat het wat wringen was om bij de kraampjes te raken of om een plaatsje te vinden in een of ander etablissement.

Na een lange rit zet onze bus de wandelaars iets na 23u af aan ons vertrekpunt. Het was een leuke dag die we ons nog lang zullen herinneren.
\r\n \r\n