Eventjes nieuwjaren in Torhout

Gepost door: Kastaar |Nacht van Vlaanderen

In ons moderne tijden blijven toch nog wat oude tradities voortleven, niet zo zeer volgens de oude wijze, maar nu wel met een modernere versie. Het geeft een zekere blijdschap en genoegdoening om iedereen het allerbeste toe te wensen, en ook een goede gezondheid. Ja dat kunnen wij bij wandelclub De Nacht van Vlaanderen, en wij zijn die mensen daar zeer dankbaar voor, wantzij hebben de drukke feesten vroeger verlaten om alle wandelaars te dienen. De beste wensen galmen door de zaal en met een lukke en een dreupel ( jenever )is iedereen uiterst tevreden. Op zo momenten kijken wij graag eens achteruit, vader met een fles onder de arm, en moeder met een pakje lukken stapte men bij de buren binnen om te nieuwjaren. Uit onze kinderjaren herinneren wij de ganse heisa rond de jaarwisseling, ja hoor. Moeder overste, de schooljuf of de meester hadden hun best gedaan om een fantastische tekst neer te schrijven, en dan begon het feest. Eerst die tekst van buiten leren, dan dat schrijven van die brief, met den inktpot midden in de lessenaar, en vooral geen kladders maken, want dat zou een grote ramp zijn. Dan thuis zaten moeder en vader naast de kachel soms was daar peter en meter daarbij, man liefst de coniferen zaten op hun troon te wachten naar de voordracht die zou komen. Een diepe buiging en dan de helse karwij het voorlezen was mij dat een inspanning. En dan de cadeautjes, een peperkoeken hart met parelsuiker en een heel mooi prentje erop. Dan voor de grote mensen een dreupel en een zelfgebakken lukke. En daarna de grote vogel , goudbruin gebakken in Solo een opgevulde kalkoen , dat was pas smullen.

Ja het bakken van die lukken was een helse bedoening overal werd indien mopgelijk afgekeken om maar het beste recept te hebben, maar het geheim was niet te ontrafelen. Maar de mensen hadden niet meer, en ook zij waren gelukkig. Nu was het vroeger beter of nu of omgekeerd wij laten dit gesprekspunt voor wat het is. Hoe zit het gaan wij nog wandelen of niet, want al dat kakelen brengt toch geen eieren in huis. Goed wij gaan vertrekken en kiezen voor het 12km parkoers.

De hemel is zwaar bewolkt en regenachtig maar voorlopig is het droog. Rustig langs kleine weggetjes en stille wijken stappen wij het centrum uit. Het gaat dan toch lichtjes beginnen regenen maar het is windstil. Wij komen door wijken die wij zeer weinig doorkruisen, hier en daar knusse pleintjes en smalle verbindingsweggetjes. Eens de Groenhove straat bereikt stappen naar de groene long van Torhout toe namelijk naar Groenhove.Men spreekt dikwijls over het Houtsche en Groenhove, maar hier is in het licht glooiende landschap nog veel groen.De doortocht door Groenhove is een heerlijk moment, en moest je het willen weten er is geen plakje modder te bespeuren, allemaal tarmacjes.

Na het bos komen wij langs de A17 en hierop heeft de weermaker gewachte. Een felle wind steekt op en het water valt met bakken uit de lucht, wees maar gerust momentele gaan wij die weermaker geen beste wensen aanbieden, dag moeder. Gelukkig duurt het niet langen kunnen wij in de kantine van K.S.K. Torhout onze rustpost benutten. Met nog een goeie 4 tal km vatten wij het tweede gedeelte aan, en jawel  verschiet niet met een streepje zon. Het word terug een kennismaking met de Sparrestede. Naar het einde toe mogen nog door het park Ravenhof en zo zijn wij na een poosje terug binnen van een zeer genietbare en deugddoende wandeling.

Een jenever en een gratis lukke zijn ons beloning, langs deze weg van harte dank voor de traktatie, en onze eerste wandeling van 2013 zit erop.

Nacht van Vlaanderen aan al jullie medewerkers van harte proficiat en van harte dank voor de inzet.ook een speciaal dankwoordje om een aloude en heerlijke traditie in ere te houden, en het doet deugd aan ons harte.

Verder de allerbeste wensen, een goede gezondheid en ook heel veel wandelplezier in 2013.