Fantastisch mooi geslaagde clubdag in Noord- Frankrijk

Gepost door: Rita & Kastaar |4op1 rij Zedelgem vzw

Door de slagvelden van Artesië( deel 2)

Met de voorspelling van heel slecht weer zijn we op 12 september met een klein hartje en een pak verse kleren voor achteraf, op de bus gestapt voor de jaarlijkse clubdag.

Het is altijd spannend om een dag vol verrassingen tegemoet te gaan. Het was amper anderhalf uur rijden en zo konden we reeds om 8.45u beginnen aan de wandeling.

We starten in ‘Mont Saint Eloi ‘ met een pittige afdaling tot aan de ruïnes van de voormalige augustijnenabdij. De heersende stilte overvalt ons…..

Die abdij  deed in de tweede wereldoorlog dienst als uitkijkpost en werd later door de Duitsers vernietigd.

Die ruïnes laten we rechts liggen en trekken het wijde landschap in. Het wordt een tocht van  klimmen en dalen met prachtige vergezichten. Langs enkele holle wegen en dreven met gestorte bouwafval wandelen we al keuvelend verder maar met de blik op de grond gericht!!Even verder is het opletten geblazen want het water heeft diepe geulen nagelaten en we moeten kijken waar we onze voeten eventueel kunnen  neerzetten…Daarna genieten we nog van  de stilte in het bos om daarna  tientallen trappen te beklimmen om dan na 11,8km in een adembenemend uitzicht te belanden. We komen pal aan de bekende begraafplaats van ‘Notre dame  de Lorette’ uit alwaar we dwars door het kerkhof naar onze middagpauze stappen. In ‘Estaminet de Lorette ‘ konden we onze picknick verorberen en dit wel degelijk op het terras!!! Van enige regendruppels hadden we nog niets gezien… De weergoden waren ons blijkbaar toch goedgezind!! Na enkele perikelen rond het betalen vertrokken we weer met volle  moed voor onze namiddagetappe.

Weer wandelen we langs holle , glooiende wegen en hobbelige bospaden om in een open gebied te belanden: daar kunnen we optimaal van het prachtige  landschap genieten. Even later klimmen we  de heuvelrand op om dan getrakteerd te worden op een spectaculair uitzicht over de slagvelden van Artesië! We kunnen de ‘ tweelingterrils’ van Loos-en Gohelle ‘ waarnemen in de verte. We moeten nog enkele  drassige paden zien door te komen waar sommigen onder ons enkele godslasterende termen hebben gebruikt.

Maar geen nood: we zijn er allen heelhuids doorheen gekomen. Langs een smalle boswegel gaan we gezwind vooruit met de belofte dat het einde niet meer veraf was. Maar Wim had nog een venijnig staartje voorzien: Met een pittige klim- elk op zijn eigen tempo- bereikt iedereen, badend in het zweet, weer de begraafplaats ‘Notre Dame de Lorette alwaar de verfrissingen ons staan op te wachten in de Estaminet!!!En of die gesmaakt hebben!! En….. op enkele druppeltjes na hebben we het droog gehouden!!! Van een meevaller gesproken!!! Terug in Veldegem hebben we kunnen proeven van een heerlijke ‘picon vin blanc’ à l’ Alberte!! Daarna volgde nog een heerlijke barbecue met 4 !!! stukken vlees  gevolgd door een deugddoende babbel…..

Wim, een dikke merci voor alweer een pracht van een wandeling maar ook voor iedereen die deze dag mogelijk heeft gemaakt! We zien al uit naar de volgende uitstap!!

wink RITA


Zij hebben bij 4op1rij Zedelgem, de neiging om eens een buurland te gaan verkennen. Denk maar eens aan Zeeland en Frankrijk. Deze keer viel de eer te beurt aan Arras. Maar ook met een accent aan de militaire begraafplaats van Notre dame de Lorette. Voor de wandelaars waren twee parkoers uitgezet met een totaal van 25,1 km, en dat in een uniek mooi heuvelachtig parkoers, zeg maar twee serieuze trips, maar dat deerde de geoefende wandelaars niet. Na de wandelingen gingen wij enkele bevindingen noteren. Resultaat wij zijn wel moe, maar de inspanningen wogen niet op tegen het mooie landschap, echt wondermooi.

Nochtans het begon eventjes in mineur, een slechte weersvoorspelling, en halverwege een behoorlijk regenvlaagje, dag moeder. Maar gelukkig de weermaker bedacht zich, bij de start van de wandelaars was de regen voorbij, en zouden zelfs in de dag wat opklaringen voorkomen, het werd windstil en begeleid met een temperatuur van 17° tot20° werd het zelfs aangenaam wandelweer, en meer moest dat niet zijn.

Onze wandelaars stappen het wandelparkoers op in een heel klein dorpje. Zij beginnen aan de ruïne van een Augustijnenabdij die tijdens WO 1 met de twee torens dienst deden als uitkijkposten. De prachtige torens werden door de Duitsers vernietigd, en zo resten nog enkel restanten van de vroegere abdij St. Eloi. De bois d’Escauves en de vele veldwegels leiden hen door de voormalige slagvelden. Even in het dorpje Carency bemerken zij het indrukwekkende kerkhof van Notre Dame de Lorette, dat voor de wandelaars en eerste etappestop vormt van de wandeling. Aan de ruines van St. Eloi, vinden wij ook een gedenksteen ter ere van wijlen François Faber, winnaar van de Tour de France in 1909, en gesneuveld in Carency-Mont St. Eloi in1915 op 9 mei.

De niet wandelaars worden doorgevoerd naar het kerkhof van Notre Dame de L’orette. Het is in zekere mate een hallucineert beeld, al die kruisjes van jonge mensen gestorven op de slagvelden van Artesië, een huivering wekkend beeld. De vorm van de kruisjes verklappen ons de nationaliteit van de gesneuvelden. De gewone kruisjes waren Fransen, de grafsteentjes met een kapje waren Engelsen, en de grafsteentjes met een afronding waren muzelmannen. We hoeven een lus te maken rond het kerkhof en in de bocht slingert zich een weggetje sterk afdalend met een percentage van14% naar beneden het dorpje Allain ST. Nazaire toe, waar een bewaarde ruïne is van de 16de eeuw oude kerk. Brengen een bezoek aan de kathedraal van Notre dame de Lorette op het kerkhof, wordt tot op heden bewaakt door Franse vrijwilligers als eerbetoon aan hun gesneuvelde landgenoten. Buiten de basiliek staat ook een ossuarium, een massagraf die ook permanent bewaakt wordt. Een ander fascinerend monument is het cirkelvormige muurmonument onvergetelijk. Hier word je eventjes stil, dat is onvergetelijk In die muur staan de namen gebeiteld van de soldaten die op het grondgebied van de departementen gesneuveld zijn van de departementen Nord-Pas- de – Calais tussen 1914 en 1918.

De 580000namen zijn in alfabetische orde geplaatst ongeacht, vrienden en vijanden van weleer gemengd. De lijst met de 294000 Britse soldaten, is opgesteld door de commissie voor de oorlogsjaren van het Comenwael, het omvat Engelsen, Schotten, Welsch, Ieren, Canadezen, Australiërs, nieuw –Zeelanders Zuid Afrikanen en Indiërs, die begraven zijn of een gedenkteken hebben in Noord-Frankrijk en Pas-de- Calais.

Een lijst met 174000 Duitsers die begraven in individuele-of massagraven in de regio Pas-de –Calais106000 namen van Fransen en enkel strijders van het vreemdelingen legioen. Ook een lijst van2300 Belgische soldaten. Wat Portugese gesneuvelden betreft een lijst van 2300 soldaten gestuurd. Ook staan enkele Russische en Roemeense soldaten( krijgsgevangenen van het Duitse leger overgenomen. Wij bezoeken eveneens de kathedraal, enig mooi, alle afbeeldingen in de kerk zoals het Christusbeeld zijn gemaakt uit mozaïeken van 1 cm vierkant. Onze verbazing en ontsteltenis gaan wij even doorspoelen in L’estaminet de Lorette, waar ook een museum is ingericht. Bij het ophalen en terug bezinnen, krijgen wij in gedachten een beeld van het onmenselijke leed, dat zich hier heeft afgespeeld. Een gruwel, een menselijk leven onwaardig.

Nu de niet wandelaars worden met de bus naar Arras gevoerd, en genieten van de pracht van deze streek, echt machtig mooi.

Wij komen in Arras, maar hoe goed kennen wij die stad, och ja door het lossen van de duiven, o.k. maar de stad is nog meer. Het was ooit een stad in het graafschap Vlaanderen, een verbinding tussen Frankrijk en de lage landen. Arras is op en top een Vlaamse stad. De bewoners spreken wel geen Nederlands, maar de gebouwen op de twee belangrijkste pleinen hebben allemaal Vlaamse gevels, zelfs het belfort is in Vlaamse stijl, ook het stadhuis. Op de grote markt is er één die uitspringt en meteen het oudste huis en het dateert uit 1467 en heeft een trapgevel, de oppervlakte van de grote markt bedraagt 2ha.Op zaterdag voormiddag is de grote markt en het aanpalende Place de Héros de locatie voor een grote markt, een middeleeuwse traditie. Vroeger werd de markt alleen gehouden onder de arcaden(overdekte bogen ) van de huizen. Onder de Place des Héros zijn onderaardse gangen gegraven in de kalkrotsen. Les Boves zoals deze genoemd worden zouden in totaal 25 km lang zijn. Tijdens de oorlog een dankbare schuilplaats, en kregen gewonde soldaten hier de eerste nodige zorgen toegediend. Wij hebben deze bezocht en het was echt de moeite waard. Een tip voor de wijnliefhebber de temperatuur is constant11° een ideale temperatuur om wijn te bewaren. Het belfort is 75 m hoog, en de eerste 40 zijn per lift bereikbaar. Een merkwaardige vaststelling op diezelfde toren prijkt de Vlaamse leeuw, het symbool van Arras, as je me now, dag moeder.

Een duister figuur hebben zij ook, Robespierre werd in Arras geboren ijn1758, hij studeerde als advocaat in Parijs en verbleef dan nog 2 jaar in het huis maison de Robespierre in Arras. Was een belangrijk figuur tijdens de Franse revolutie en heeft honderden zoniet duizenden mensen laten terechtstellen op de guillotine, en voerde een echt terreurbewind. In1794 stierf hij uiteindelijk zelf op het schavot, wat het einde van de revolutie betekende.

Maar wij hebben nog kunnen genieten van een stukje markt, en zijn op zoek getrokken om iets lekkers te vinden zoals streekproducten, en dat was raak. Wij vonden iets origineels en onbekend, namelijk saucisson de Lapin ( Konijnenworst ). Een mengeling van konijnenvlees, peterselie en wat kruiden. De worst was gekookt en verpakt in de vorm van een rookworst, wij hebben er één gekocht, man, dat was een fijnproever, joepie, dat was de vondst. Ook pattate dancé 4,75 euro van de kilo, en van Spaanse herkomst dat was radere specie, niet meegebracht. Wel een pain d’Arras.

In een etalage vinden wij dan een stokoude verpakking van Sunlight zeep. En dan als er een bierliefhebber passeert, ga eens naar Bière local Clusius Celliers des Accades, en je word geconfronteerd met 600 bieren, en dat is geen tikfout en als toemaatje ook Belgische bieren, neem gerust je tijd. In de binnenstad vinden wij twee indrukwekkende auto’s van het merk Chevrolet, de witte is zelfs een impala echt enorme wagens.

En zo eindigt onze passage door Arras. Op de terugweg passeren wij ook het stadion van Rijsel die gebruikt zal worden voor het Europees voetbalkampioenschap. Intussen komen dichter bij ons huis en staat een zeer lekkere picon te wachten, en een heerlijk smakelijke barbecue. De mensen die deze heerlijke wandeldag in elkaar staken, wel als dank verdienen zij van Harte proficiat en van harte dank voor hun zeer gewaardeerde inzet, en een heel mooie organisatie.

wink KASTAAR