GR Wandelen in de Ardennen

Gepost door: Rita |Vier op een rij

\r\n

Eerste wandeling op Tour de la Famenne is meteen schot in de roos.


Voor onze allereerste GR-trektocht door de Ardennen kozen we om een traject van de Tour de la Famenne ofwel de GR577 te bewandelen.
45 Enthousiaste leden staan op de laatste zaterdag van juni ongeduldig klaar voor wat een grootse wandeling zou worden, deze zal ons over een afstand van 25km van Wellin naar de abdij van Saint-Remy voeren. Na een ontbijt- en plasstop in Bierghes wordt er van chauffeur gewisseld en rijden we over de E411 verder totdat we niet zo ver van de afrit Wellin worden gedropt.

Het is zomer en dat zullen we geweten hebben, ingesmeerd en licht gekleed voert een prachtige wegel ons meteen richting Halma en het Croix de Denis. Dit kruis werd hier langs de oude pelgrimsweg van Givet naar Saint-Hubert geplaatst; juist hier pikken we de wit-rode tekens op van de GR577 die voor de rest van de dag onze gids zullen zijn door een geweldig mooie regio. We dalen af naar het dorpje Chanly en naar de Lesse die we op schaduwrijke wegel volgen tot aan het kasteel van Resteigne. Even voorbij de prachtige Lessebrug staat de bus ons na 4,8km op te wachten voor een eerste bevoorrading. Het is behoorlijk warm en de mogelijkheid om een fris drankje te nuttigen is welgekomen.

Na een korte pauze klimmen we de Lessevallei uit en stappen we door het natuurpark Les Pairees, een van de grootste kalksteengebieden in de Famenne. We bevinden ons nu in de Calestienne, een smalle band, bestaande uit kalksteen die dwars door de Famenne loopt. Dit is een zacht gesteente dat hier door de snelstromende rivieren Lesse en Lomme gemakkelijk wordt uitgeschuurd. Dit zorgt ervoor dat er in deze regio veel grotten en karstverschijnselen voorkomen. Door een verfrissend bos volgen we de rood-witte streepjes totdat we plots een mooi uitzicht gepresenteerd krijgen op het dorpje Auffe, we dalen af niet wetende dat er ons een beest van een klim te wachten staat: de Turmont. We stappen nu richting Auffe maar net voor het dorp stuurt de GR577 ons rechts een smal pad in dat meteen serieus klimt. Achter mij hoor ik gegrom, gekreun en gezucht maar iedereen haalt vlotjes de top die ons een heerlijk panorama aanbiedt op de glooiende Famenne. Wees maar zeker dat de porien goed openstaan en dat de vochtbalans weer op peil moet worden gebracht.

We bevinden ons nu op een bebost plateau waar we even kunnen recupereren van de geleverde inspanning. Op de grens van bos en weide botsen we op een gesloten hekken met ernaast een uiterst smal overstapje. De eersten sukkelen moeizaam over het obstakel totdat een slimmerik opmerkt dat het hekken open kan. We wandelen verder door de weide en zakken verder af naar Han-sur-Lesse; we hebben gereserveerd op het terras van cafe Au vieux Han, er staan 11,6 schitterende kilometers op onze stappenteller.

Na ons middagmaal lopen we langs het gekende domein van de Grotten van Han waar de rode open treintjes de toeristen naar de ingang van het grottencomplex brengen. Wij beginnen nu aan een van de mooiste stukjes van vandaag; nadat we de Ruisseau de la Planche overbrugd hebben lopen we licht stijgend langs de bosrand met rechts zicht op idyllische uitzichten van groene weiden en beboste heuvels. Eigenlijk lopen we hier aan de voet van Le Belvedere, de plaats waar vroeger de Lesse stroomde voor ze ondergronds ging. Een vijfsterrenwegel voert ons door het donkere valleitje van de Fond Saint Martin steeds verder in de richting van Hamerenne, een gerucht van Rochefort.

Onze bus heeft zich ter hoogte van een kruising geparkeerd en is aan de babbel geraakt met de West-Vlamingen die daar 16 jaar geleden zijn komen wonen. Groot was de verbazing van Hilaire en Christiane als dit hun oude buren bleken te zijn die in de tijd verhuisd waren naar de Ardennen.
Na een gezellige babbel en een deugddoende dorstlesser loopt de GR577 verder door het prachtige glooiende landschap ten zuiden van Rochefort. Langs een imposante vierkantshoeve en een verwilderde boomgaard zien we plots het Croix St-Jean, een oud grenskruis uit 1605 dat de rechtsgrenzen markeerde tussen het graafschap Luxemburg en het prinsbisdom Luik.

Even verder, op het einde van een bospassage, biedt de volgende bezienswaardigheid zich al aan: de druipsteengrotten van Loreto-Rochefort. We laten deze links liggen om kortelings hierna de kapel van Notre-Dame de Lorette te bereiken. Plots stijgt de spanning binnen onze groep en gaat iedereen op zoek naar een aap. Vreemd zou je denken maar de gids had ons op de bus de legende verteld over deze kapel. Volgens de legende stond er hier in de buurt een kasteel, het kindje van de kasteeldame werd gewiegd door een gedomesticeerde aap. Op een dag was de baby verdwenen uit zijn wieg. Iedereen ging op zoek en men vond de baby terug in de armen van de aap op het dak van het kasteel. De kasteeldame, die natuurlijk overspoeld was door verdriet en angst, beloofde om op deze plaats een kapel te bouwen als haar kind niks overkwam. Na onze zoektocht dalen we langs een zigzagweggetje tussen de varens tot aan de Lhomme waar we de ingang terugvinden van Trou de Nou Maulin, een grot die populair is voor speleologie.

Hier, na 21km te hebben gewandeld, stoppen enkele wandelaars en gaan op zoek naar een verfrissende terras. De allerdappersten onder ons trekken langs de rand van Rochefort verder. De rood-witte tekens van Tour de la Famenne sturen ons een verharde weg in die lichtjes stijgt maar die ons toch serieus pijn doet. Boven gekomen is het puffen, zuchten en het overvloedige zweet wordt afgeveegd. We spreken elkaar nog wat moed in en trekken, iets minder gezwind dan anders, verder naar onze eindbestemming van vandaag: abbaye de Saint-Remy. Na 25km langs de GR577 is dit mekka van elke bierliefhebber een welkom zicht voor iedereen. Nadat iedereen z\\/&/n vochtgehalte op peil heeft gebracht en zich wat heeft verfrist, brengt de bus ons naar Rochefort alwaar we ons met de hele groep nestelen op een terras. We zien hier hoe wereldkampioen Frankrijk het Argentinie van Lionel Messi uit het WK kegelt en genieten intens van een Rochefort 10 °, het achtste wereldwonder.
 

De sfeer is beregoed en het is jammer dat we huiswaarts moeten keren, onderweg stoppen we nog in de lunchgarden in Waver voor ons avondmaal. Het is voor velen spijtig dat er een einde moet komen aan deze formidabele wandeldag, het was zonder meer TOP. En wat meer is: deze wandeling krijgt een 10 op de schaal van Marleen, ONGEZIEN!!!