Genietbaar parkoers en heerlijk lenteweer bij Motestappers Koekelare

Gepost door: Kastaar |Motestappers Koekelare

Koekelare 01-05-2013

Na een paar organisaties met slecht weer, waren de deelnemers aantallen aan de lage kant, maar daar koop je spreekwoordelijk gezegd niets mee. Nu het tij keerde, een mooi lentezonnetje een licht briesje en een temperatuur van om en bij de 16° brachten de kering. Op het eind van de dag was de opkomst zeer behoorlijk. Even enthousiast als de andere wandelaars zijn wij het parkoers op en kiezen voor de 15 km.
Een klein ommetje rond de kern van het dorp brengt ons op het Fransmanplein daar staat een machtig mooi gebouw, namelijk een Thaise tempel. Stap er niet binnen voor het beleven van een eredienst, want echt is deze tempel niet, hij verbergt er een elektriciteitscabine, maar desondanks een mooie toeristische trekpleister. Langs enkel dorpsstraatjes zijn wij op weg naar de Moere wegel. Hier gaan wij zodadelijk kennismaken met het landelijk karakter van de streek. Dit vlakke landschap met zijn open velden, maar ook tal van oudere en goed onderhouden boerderijen mooi zoals vroeger in het wit gekalkt. Op de voorgevel valt vaak iets op, namelijk één of twee vensters wat hoger dan de andere vensters. Wel dat waren slaapkamers, jawel men sliep erop de voute. Vroeger sliep men wat hoger boven de grond, de reden was de invloed van de grondstralen die soms nadelig waren voor de gezondheid om die te kunnen neutraliseren. De velden liggen er al mooi bewerkt bij en zelfs beplant, in de grasbermen verschijnen de eerste voorjaarsbloemen, de bomen en struiken geven al enkele frisse lentebladeren, en ook de temperatuur neemt hoopgevende waarden op. Kortom het is als het ware herboren worden uit die koude grauwe lege winterdagen.
Aan de horizon prijkt de silhouet van de Hovaere molen, een baken in dit uitgestrekte gebied, later zullen wij er ook voorbij komen. Het is een beschermd monument, een bergmolen met een stenen bovenkruier en dateert uit 1923. Deze werd mooi en deskundig gerestaureerd in 1992-1998 en is zelfs bedrijfsklaar. Is ook op aanvraag te bezichtigen van 1mei tot 30 september iedere eerste zondag van de maand. Wij stappen verder op verschillende dijken terwijl aan de horizon heel wat kerktorens prijken van de omliggende polderdorpen. Wat ook opvalt, zijn de ongewone straatnamen, ook dat zal zijn oorzaak hebben. De wijk De Mokker doen wij ook aan, en in het plaatselijk feestzaaltje benutten wij onze rustpost.
Wij komen even later op de Lavandee, een soort inventaris van cultureel landschap zo hebben wij het toch begrepen. Maar hier hebben wij iets uitzonderlijk te pakken.
Het is een lange smalle soort kerkwegel, die zich als een lange slang doorheen het landschap kronkelt. Het is werkelijk een oord van natuurbelevenis en rust.
Een merkwaardige en zeer goed onderhouden hoeve is het Pottebezemhof uit 1934 statig en machtig mooi.
Nee, wij gaan niet de wildernis in, maar wel de gelijknamige dreef die ons door het staatsbos leidt. Terug een prachtige oase van de natuur, die zeker in dat tijdstip naar zijn mooiste verschijning toegaat, machtig mooi. Dat ontluikende leven en ook onze gevederde vrienden, zij zijn duchtig hun lenteliedjes aan het oefenen, ook hier zeer genietbare taferelen.
Zo naderen wij stilaan het einde van deze zeer genietbare natuurwandeling met heel wat afwisseling, prachtig uitgewerkt.
Aan iedereen organisatie en medewerkers van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet. Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.