Geschiedenis en natuur rond Poelkapelle

Gepost door: Kastaar |De Colliemolen Oostnieuwkerke-Staden

Poelkapelle 06-06-2015

Een prachtige en zonnige wandeldag bied zich aan en het wordt heerlijk wandelweer, wij zijn op weg voor het 5 km parkoers.

Een paar mooie voortuintjes met een heerlijke bloemenpracht en struiken brengen ons naar het rustige landschap. Nu is het rustig maar ooit was het anders. Tijdens de grote oorlog is hier zwaar gevochten Van alle dorpen in de Ypres Salient die verwoest werden was Poelkapelle volgens de oorlogsfoto’s er het ergst aan toe. Passendale of Paschendaele is beruchter, maar daar stonden nog drie sten op elkaar, in Poelkapelle geen enkele. Daar lagen vanaf eind 1917 alleen nog steengruis en rood gekleurde modder. Het dorp bestond gewoon niet meer, was in 1918 onzichtbaar en onvindbaar. Het was tot zijn oorspronkelijke oerstaat van voor de kapel teruggekeerd, ten poele. De streek was ook het eerste slachtoffer van het eerste massa vernietigingswapen, namelijk het giftige chloorgas. Het was een joodse chemicus Fritz Haber, tussen haakjes een Nobelprijswinnaar die er de uitvinder van was. Bijna 6000 gasflessen werden opengedraaid. Verder vinden we nog vele triestige souvenirs terug van deze onmenselijke gruweldaden, hoe kunnen dergelijke monsters uit het mensdom verschijnen, en ooit zou het niet meer mogen gebeuren. En toch zitten de journaals overvol nog van onmenselijke feiten, het is zeer spijtig maar het is zo. Op de rotonde in het centrum staat een monument ter ere van Georges Guynemeer, een Franse gevechtspiloot die menig luchtgevechten won, maar helaas boven Poelkapelle werd neergehaald. De bronzen vliegende ooievaar het teken van de escadrille de cigognes waartoe hij behoorde. Goed laten wij dit stukje geschiedenis afsluiten, en even gaan wandelen in een zeer genietbaar landschap. De weiden kleuren fris groen, de velden ook die veranderen van kleur, en de bonte koeien kleuren het gebied terug op tot een tot nieuw levend komende hergeboorte. Met het zonnige weer zijn de zichten aan de horizon als het ware heropgesmukt, het is heerlijk genieten van dit landschap. Op de weide nog een natuurmonument namelijk een echt uit de kluiten gewassen boerenpaard. Eén brok noeste natuur en kracht, het symbool van de landbouw, nu echter stilaan naar de nostalgie verzeilt. De groeiende mechanisatie van de landbouw is een noodzaak om de sterk aangroeiende bevolking te kunnen voeden, dat moeten wij volgen zonder verhaal, en wie niet meewil, huppelt arm en alleen achteraan, want wie niet meegaat in de moderne ontwikkeling blijft stilstaan, en dat betekend achteruitgang.

Nu wij hebben alvast genoten van deze heerlijke natuurwandeling. En nog een bijzonderheid wij hadden terug een stempel voor die heerlijke kalkoenbillen, niet te verwaarlozen, echt een heel smakelijk geschenk.

Parkoermeester je mag blijven, en de sfeer blijft opperbest, meer hoeven wij niet te wensen. Aan ieder van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet. Hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.