Grijs en mistig weer tijdens wandeling in Watervliet

Gepost door: Kastaar |Roal Benti

Wij verlegden onze horizon en gingen even wandelen in Watervliet bij onze vrienden van Roal Benti. Het werd een totaal grijze dag. In de morgen verborg een redelijk mistgordijn de vele vergezichten op de lege polderlandschappen, ja wat wil je het is trouwens eind November. Het is windstil en de gevoelstemperatuur valt best mee, later op de dag zal de mist opklaren en krijgen wij toch nog wat te zien van genietbare zichten over die uitgestrekte vlakten, het is echt een oase van rust en natuur, waar je verder kan kijken dan je neus lang is.Aan polders geen gebrek wij vinden er de St. Annapolder ,St. Barbara polder ,de Jonckvrouwpolder en de Chritoffelpolder allemaal grond gewonnen op de’ zee. Wisten jullie dat in de jaren 1500 het ganse dorp door de zee verzwolgen werd en in de golven verdween, en pas eeuwen nadien terug gewonnen werd op de zee.Is het landschap momenteel hol daarentegen staat het bol van geschiedenis.

Wij stappen de weg op vlak op ‘tStee, want dat is de naam van het dorpsplein en zijn zo weg voor het 13 km parkoers, na nog een snoep te hebben gekregen van zwarte piet.

Een plein dat gedomineerd word door de O.L.Vrouwkerk, of ook de kathedraal van het Noorden genoemd. Na de indijking van de St. Christoffelpolder werd deze basicale kruiskerk opgericht door Hieronymus Lauwerijn, tevens de stichter van het nieuwe Watervliet in 1501, de toren kwam er pas in 1891-1893. Het interieur bezit enkele merkwaardige kunstwerken en heeft ook een prachtig orgel dat dateert van1643, en is een creatie van Bruggeling Boudewijn Ledon, en regelmatig worden hier nog orgelconcerten gegeven.

Ook een monumentale geschiedkundige kiosk , een prachtige oude waterpomp en het stadhuis vullen dat geschiedkundig dorpsplein.

Via de veldstraat wandelen wij het dorp uit en komen op de Blekkersdijk, Op deze kaarsrechte en verhoogde dijk tussen de majestueuze bomen zien wij een aparte villa. Hij is gebouwd in 1912 in opdracht van Marie Buysse – Dujardin, en woning en interieur zijn origineel bewaard. Het is een typische cottagewoning uit de art-nouveau begin 20ste eeuw een echt merkwaardig gebouw.

Het redelijk dichte mistgordijn weerhoud ons van enkele genietbare zichten, later op de dag zal de mist opklaren en in het tweede gedeelte zullen wij nog wat meer te zien krijgen.Aan ’t hoeksken verlaten wij de dijk en stappen de polder in. Het word een stille zwerftocht waarvan de stilte plots verbroken wordt door een groep overvliegende wilde ganzen. Langs de rand van het veld liggen hier en daar immense hopen bieten klaar om afgevoerd te worden. Hier en daar ook een grote oppervlakte groen met kleine gele bloemetjes die het holle landschap een beetje opvullen, een gewas dat later zal ingeploegd worden en dienst doet als biologische groenbemesting voor de volgende gewassen. Dat de polders  in de zomer op heel wat wandelbijval kunnen rekenen is een feit, wij vinden er een prachtig gedicht geschreven door Jef De Paepe in het kader van een zomeravond in de polder.

Op de akkers liggen glimmende aardkluiten die de omgeploegde akkers mals en rond bedekken. Via de stenenschuurbrug stappen wij het Leopoldkanaal over. Na een rondzwerving door de polders stappen wij een dorpje binnen. Hier en daar brand een haard of een houtkachel en de heerlijke geur van smeulend hout komt ons tegemoet. Wij benutten onze rustpost in zaal St.Lodewijk van het plaatselijke schooltje in Balgerhoeke.

Het tweede gedeelte is terug een genietbare zwerftocht over dijken en langs kreken, wij mogen ook nog een velddreef op die notabene door de slechte weersomstandigheden zeer goed begaanbaar is. Trouwens een oprecht woordje van dank aan de parkoermeester die ons van echte modderbaden heeft gevrijwaard

Op die wegen komt de sterke herfstgeur van de gevallen bladeren onze reukorganen prikkelen. Van de veld pancartes onderweg stellen wij vast dat bij het indijken en het behouden van een polder er zeer vezel intens werk komt bij kijken. Ook het onderhoud is een intensieve arbeid en een heel groot karwei.

En zo naderen wij stilaan het einde van een genietbare rustige natuurwandeling, en ook de geschiedkundige waarde kon ons boeien. Gasten van harte dank voor jullie verzorgde organisatie en inzet, hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid