Heerlijk boeiende stadswandeling in Blankenberge

Gepost door: Kastaar |Wandelclub Internationale Tweedaagse Blankenberge

23-11-2014 Blankenberge.

Een heerlijke herfstmorgen, met een leuk zonnetje en windstil, dringt zich op om te gaan wandelen in Blankenberge. Gelukkig klopte de benaming van de tocht niet met de huidige toestand van het weer. Storm ja soms spectaculair, beukende golven die over de dijk rollen

Kans op schade en zomeer. Geef ons maar een rustig en aangenaam herfstweertje dat vinden we plezieriger. In zaal Forum schrijven we ons in, vlak in het kloppend hart van Blankenberge. Een ruime en gezellige inschrijfzaal een beetje verdoken tussen twee winkels door, maar het was foutloos aangeduid. De inschrijving verloopt een beetje anders dan gewoonlijk, onze aktivia lidkaart wordt gescand en piep alle formaliteiten zijn vervuld we kunnen op weg voor het 8 km parkoers.

We stappen rechts de winkelstraat op om na een honderdtal meter links opgestuurd te worden, en wat zien we op de hoek, namelijk het oude stadhuis. Het dateert van 1679 tot 1680 en het oudst bewaarde burgerlijke gebouw van Blankenberge. Bleef tot in 1894 als stadhuis in gebruik, en tijdens het zomerseizoen als cultureel centrum. Na grondige restauratie in 1982-1984 doet het dienst als tentoonstellingsruimte. Door wat smalle straatjes te zijn geloodst zien we een apart monument namelijk de tijdscapsule 2100 tijdens het mileniumfeest, dromen van licht. Hier kon de bevolking een boodschap meegeven naar de komende generaties toe. De inhoud van deze capsule werd ondergronds gebracht in een urne van duurzaam materiaal. De bedoeling is dat men na 100 jaar opent en een treffend beeld kan presenteren van de toestand 100 jaar geleden. Uitzonderlijk is dat ook het kennismakingsbord kan gelezen worden door blinden, want er is ook braille schrift op aangebracht. Ook de prachtige golfbaan geeft een sympathieke en kleurrijke indruk. Een toeristische trekpleister is de zogenoemde overdekte galerij of de paravang genoemd. Gebouwd om de vroegere badgasten rustig te laten genieten in open lucht. Recreatie in functie van de gezondheid, zoals dit windscherm onder een doorlopend zadeldek dat dateert van 1908. Een toepassing van de kustarchitectuur bij het begin van de 20ste eeuw. Langs de wandelboulevard krijgen we een zicht op de vele zeilbootjes aangemeerd in de haven. Een stukje dijk, het machtig silhouet van de vuurtoren. De oude vissersstad had al van het begin van de 14de eeuw zijn vierboete die diende als oriŽntatiepunt voor de vissers. In het begin diende de benaming vuur-toren letterlijk genomen te worden. Vaak eenvoudige bakstenen constructies op een hogere duin met daarin een rooster waarop stro werd verbrand vanaf de 18de eeuw ook steenkool. Het standbeeld van de stuurman Sterke Dries aan het roer dateert van 1960. Sterken Dries was de bijnaam van de Blankenbergse visser Andries Jurewyts. Het standbeeld geldt als eerbetoon aan al wie het leven verloor op zee. Een volgende attractie op de stelling naar het Oosterstakketsel, met op het einde een mooie en gezellige cafetaria met extra zicht op zee. Hier vinden we onze eerste attractieve en gezellige rustpost, thans een toeristisch aantrekpunt. De haveningang wordt al sinds de aanleg van de haven door twee staketsels gemarkeerd. De Duitsers vernietigden bij hun aftocht in juni 1944 de beide houten staketsels. Het Oosterstakketsel werd in 1953 heropgebouwd.

Er wacht ons een heerlijk wandelstukje langs de haven met een zeer fraaie blik op het vissersstadje. De jubileumboot Victorine, een vissersboot uit 1931-1932 gebouwd op de Blankenbergse scheepswerf Reyns, de stuurhut duidt op de overgang naar moderne vaartuigen met motor. Deze jubileumboot symboliseert de hulde aan de bemanning van de vissersboten, B24, B32, B36, B121 en de B61. Alle vissers kwamen om tijdens de haringcampagne in WO 2 op zee toen hun vaartuigen op een mijn liepen. Ook de imposante watertoren geeft een indrukwekkend beeld. In de mooi gezellig ogende laan waar het verkeer door de indeling en de aanplantingen nauwelijks stoort is het aangenaam wandelen. Nochtans als we het standbeeld van de frontsoldaat, met de bajonet op het geweer aanschouwen klaar om ten aanval te trekken, beseffen we dat hier tijdens de oorlog hard gevochten moet zij geweest. De reden waar ook de straatnamen verwijzen naar herinneringen aan de eerste wereldoorlog.

En zo vlak voor de St. Amanduskerk, met een lange bewogen geschiedenis bereiken we onze tweede rustpost, namelijk jeugdherberg De Wullok. Een gezellig centrumpje waar we een gratis glŁhwein aangeboden krijgen, langs deze weg van harte dank voor de traktatie. Na de rust vervolgen vervolgen we ons parkoers, door een prachtig pleintje en heel wat kunstbeelden. Eens over de sporen een mooi beeld van ťťn van de inkomplaatsen van Blankenberge. En met een blik op de achterliggende polders beŽindigen we onze zeer geslaagde wandeldag.

Parkoermeester van harte proficiat en van harte dank voor je inzet, je toonde ons je stad op alle mogelijke vlakken. De belle epoque huizen, eenvoudige huisjes in die smalle straatjes, de geschiedenis, de zee en het toeristische vlak, echt klassewerk, ze mogen je gerust toeristisch ambassadeur benoemen. Ook de organisatie was uitstekend verzorgd en ook alle medewerkers mogen in deze hulde betrokken worden voor hun goede werk. In ieder geval voor allen het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.