Heerlijk rustige natuur rond abdij van Affligem

Gepost door: Kastaar |De Pajotten Hekelgem

Affligem 16-08-2014

Ja, zo een abdij met een zeer vergaande geschiedenis, heeft toch een grote aantrekkingskracht, dat stelden we vast door de vele wandelaars die zich voor de verschillende tochten inschreven, en ook de streek straalt een zeker charisma uit.

Deze abdij was ooit een bijzondere abdijstichting van de paters Benedictijnen in de lage landen. Was ooit de thuisabdij van de hertogen van Brabant. Dat was vroeger nu kennen we de abdij als een religieus centrum, hun heerlijk bier denk maar aan het patervat en de Affligemkaas. Ja, maar pas op h we zijn gekomen om te wandelen in deze mooie heuvelachtige streek, goed we zijn van start op het 6 km parkoers.

Begeleid door een lief zomerzonnetje, een temperatuur van om en bij de 18, zijn we vertrokken, naar de abdij toe om langs de lange abdijmuur richting Meldert te stappen, maar wij volgen niet de tarmac, maar stappen de velddreef op. Vroeger waren er tal van hoppevelden, maar die behoren tot het verleden. Hoewel wij vinden op onze weg een ander type hoppeveld, in plaats van hoge ranken zijn het nu struiken. Het is een soort speciaal gekweekt voor culinaire specialiteit namelijk de hoppescheuten. De belletjes die er later aankomen zijn dan geschikt voor het brouwen van de specifieke streekbieren

In de wegbermen tal van verschillende kleurrijke bloemen, bessen en andere struiken. Het is er heerlijk rustig wandelen, in al die verschillende tinten groen, en ook de beesjes in de weiden zijn een mooie aanvulling van het landschap van dat zeer genietbare Pajottenland. In de open vlakten ook zeer fraaie landschapszichten, maar spijtig genoeg verbergt de al hoog opgeschoten mas veel. Een smal wegeltje is als het ware de verbinding tussen twee wijken van noord naar zuid. Dit brengt ons in Meldert waar we bij Ingrid en Davy, in hun knus zaaltje onze rustpost benutten.

Na de rust stappen we het kerkje voorbij, om dan in dalende lijn het landschap terug in te stappen. Wat later volgen we de aanduiding Hoppeveld-Falluintjes, hier vinden we een hoppeveld zoals er hier vroeger veel voorkwamen, met die hoge palen, km draadwerk en lange slingers met geurend hoppebelletjes. Men wil de traditie levendig houden en met de steun van het Europees landbouwfonds en plattelands ontwikkeling dit project opgevat. Op het hoogtepunt van de hopteelt in de jaren 1800 groeide er in de streek zelfs 2000 ha, en was de streek jaren de hopschuur van Europa. Deze teelt is er gekomen in de late middeleeuwen door een graancrisis.Hop nam zeer vlug de plaats in van het kruidenmengsel grut dat voor die tijd noodzakelijk was voor het brouwen van bier. Dronken ze toen al bier, ja zeker, oorzaak was de vele plaatsen van ondrinkbaar water, en bier was gekookt dus was het veilig. Een simpele truc misschien zeggen dat het water niet drinkbaar is en je krijgt een pintje, wie weet , dag moeder. De hopteelt en de werkgelegenheid kenden een zeer stevige opbloei, en hop werd niet voor niets het groene goud genoemd. Voor de teloorgang was Napoleon de boosdoener, hij verbood namelijk de uitvoer naar Duitse havens. De opkomende industrialisatie van Europa en de kwetsbare landbouw, maakten de concurrentie niet meer rendabel. En ja hier staan wij dan voor een echt hoppelandschap.Over het reilen en zeilen krijgen we via een groot bord een overzicht van alles wat een rol speelt in deze teelt en meteen ook een kostenplaatje. Onderhoud teelt ( zonder oogst ) 665 manuren/ha/jaar. Oogsten en drogen 4 dagen/ha/jaar met 5 personen. Kosten klimdraad 225euro/ha/jaar. Gewas bescherming en bemesting 1500 euro/ha/jaar. Planten 3000 stuks/ha ongeveer 4000 euro, palen 3500 stuks/ha ( 110 dikke en 250 dunne ) ongeveer 24000 euro. Een bedrading van 5000 m/ha, 3000 euro voor ankers,122 st. /ha of ongeveer 26000 euro of 26000 Euro. Werkvergoeding plaatsen voor n hectare ongeveer 11000 euro. Opbrengst teeltseizoen 24 weken 1800 kg/ha.

De in mei opgeschoten ranken kunnen tot 7 m hoog gaan. Het hopmeel of de lupilune van de hopbel zorgt voor een betere bewaring van het bier, de bittere smaak en de schuimvorming. Voor 100 l bier heb je zo een 100 tot 150 g hop nodig. Een eigenaardigheid aan de teelt, die is strikt vrouwelijk, omdat enkel de vrouwelijke planten gebruiksvriendelijk zijn. Het is zelfs wettelijk vastgelegd dat alle mannelijke hopranken in de weidse omgeving dienen verdelgd te worden. Bevruchte vrouwelijke hopbellen bevatten immers oliehoudende zaden die er voor zorgen dart het bier niet schuimt.

De culinaire kant dan, de hopscheuten kunnen rauw gegeten worden en hebben de smaak van radijs, na bereiding meer een smaak als schorseneer. Klassiek worden de scheuten bereid met mousselinesaus, een gepocheerd eitje, en een sneetje gerookte zalm, een aanrader. Nog een extra weetje, hop is de snelst groeiende plant. Gemiddelde groei 10 to 15 cm per dag en in gunstige omstandigheden 30 cm. De plant kan 60 jaar oud worden. De volgroeide wortelstok kan trouwens 1,5 m diep reiken en tot 2 m breed zijn. In ieder geval danken wij de falluintjes langs deze weg voor hun zeer interessante uitleg op hun borden.

Wat later stappen we naar het einde van deze zeer genietbare wandeling, met ook tal van natuurlijke vaststellingen, voor de natuurliefhebber een unieke gelegenheid voor het leren bevatten hoe mooi onze natuur is.

Parkoermeester van harte proficiat en van harte dank voor dit zeer rijke natuurproject, het was zeer aangenaam en machtig mooi bekeken vanuit het standpunt van de natuurliefhebber. Ook de organisatie was zeer goed verzorgd, en ook de medewerkers zetten hun beste beentje voor. Daarom aan iedereen van harte proficiat en van harte dank voor jullie zeer gewaardeerde inzet. Hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.