Heerlijke herfstwandeling in Snellegem

Gepost door: Kastaar |De rustige Bos-stappers Jabbeke

Snellegem 26-10-2014

Iedereen zag er fris en uitgeslapen uit, want met de overschakeling van zomeruur naar winteruur hadden we een uur langer kunnen slapen. Ook de blijdschap op de gezichten al in de voormiddag was daar een lief herfstzonnetje van de partij, en de ganse dag was het prachtig aangenaam wandelweer. Goed we kiezen voor het 7 km parkoers bij de rustige bos-stappers Jabbeke.

We stappen richting St. Elooikerk tot het dorpsplein. Hier vinden we Oscar, een flink uit de kuiten gewassen boerenpaard. Een boogscheut verder de omwalde hoeve “Het Oosthof” waarvan de toegangspoort nog dateert uit de 16de eeuw, een hoeve met een zeer grote geschiedenis achtergrond. Stappen het landschap niet in maar worden rechts afgeleid door de zuidmoere en later door de Westmoere, beiden prachtig verzorgde woonwijken. De Westmoere ontstaan uit de Westhofverkaveling van vorige eeuw. De naam Westmoeren is niet alleen een parallelle naam van de Oostmoerstraat. De naam is namelijk ook een herinnering aan de westelijke moeren die hier lagen.

We komen stilaan het landschap in, en op de weiden wat schaapjes en runderen die het herfstmenu rustig aan het afgrazen zijn, ook enkele struiken hulst met die vuurrode bessen. De ingeplante boerderijtjes zijn een prachtige aanvulling van het landschap. Even de baan oversteken en de Woudweg naar Zedelgem opstappen tot aan de Lullepuype. De naamgeving komt al in de 16de eeuw voor. Dit was de naam van dit perceel grond. Deze grond kreeg echter zeer snel een bestemming, meestal als kleine hoeve, tussen de twee wereldoorlogen zelfs even als herberg, vandaag is het een gerestaureerde woning. Nu de woudweg naar Zedelgem opgestapt, één van de mooiste wandelpaden van de streek met heel wat mooi natuurschoon. Wat later zijn we het bos van het Vloethemveld in en zijn getuige van onuitgegeven mooie herfstbeelden, hier en daar wat paddenstoelen en prachtig mostapijten machtig mooi. De rust en het knisperende geluid van de bladeren onder ons voeten, een heerlijk gevoel en hier en daar wat geverderde vrienden die een liedje ten beste geven top natuurgenieten. We passeren een stuk “Vossenbarm”, die werd door de broeders van het St. Janshospitaal uit Brugge (Huidig OCMW) aangelegd in de 15de eeuw. De enkele honderden meters die resteren bleven tot tegen de 20ste eeuw een plaats voor vossenburchten. Een ander zeer merkwaardig gebied is het militair domein. Na WO1 werd een deel aangekocht als militair domein. Omstreeks 1923 richten defensie er een munitiedepot in. Op het einde van WO2 deed het domein dienst als krijgsgevangenkamp voor de geallieerden. Na de oorlog werden hier Duitse krijgsgevangenen vastgehouden zoals Seys-Ingruant.

Men vindt hier vele barakken en talrijke blusvijvers terug, omstreeks 2000 werd het verlaten door de militairen, op vandaag loopt het project “Life project DANAH, een initiatief uit Europa tot herstel van het heidegebied, de nieuwe uitkijktoren geeft een zeer goed zicht op de Vossenbarm. De uitkijktoren krijgt een sobere architectuur gebaseerd op de wachttorens ten tijde van het gevangenschap (Prisons of war camp) in 1944 -1946. Stippen we nog aan dat het Vloethemveld een 314 ha aaneengesloten bos- en heidegebied is. Tussen de 45000 en 120000 gevangen van verschillende nationaliteiten werden hier in oorlogstijd gevangen gehouden.

Op onze weg ook de geschiedkundige hoeve “Het Hildeghemhof”, ook de temprliershoeve genaamd, was destijds de hoeve van het westelijke deel van het kroondomein Snellegem, deze hoeve was eigendom van het St. Janshospitaal Brugge. Van holle bomen gesproken we vonden er enkele aan de rand van een bosje, echt uitzonderlijk zicht.

Voor onze rustpost worden we letterlijke en figuurlijk in de bloemetjes gezet. We krijgen er een gratis koffie of frisdrank aangeboden, langs deze weg van harte dank voor de aanbieding. Een bedanking aan de eigenaar van de serres voor zijn gastvrijheid en dat uniek mooie bloemendecor. Een ander natuurgebied is het Catteveld. Al in 1478 spreekt men over het Catteveld wat ‘klein veld’ betekent, het vormde de noordelijke grens van het Vloethemveld, op het vroegere heidegebied vindt men tegenwoordig akkers en weiden terug. Op de terugweg genieten we verder nog van wat resten van bloemenvelden, want de meesten zijn al geoogst voor de traditionele Allerheiligen verkoop.

Een laatste monument op onze tocht is de boerenmolen. In 1840 trok de familie Depré de molen zonder vergunning op als watermolen. Door het oponthoud van het water kregen heel wat omwonenden te kampen met wateroverlast. Het project zorgde ervoor dat de molen in 1858 naar windmolen werd omgebouwd. Van toen af sprak men over de koutermolen. In 1906 verlaat de molenaar het eigendom. Tien boeren besluiten samen de molen te kopen, wat voor de huidige naam zorgde, in 1963 valt de molen stil. In 1981 wordt definitief beslist om de molen te beschermen als monument. Het Lappersfort in de 16de eeuw werd het neerhof van een noordelijker gelegen neerhof. Hier woonde de molenaar van de boerenmolen een tijdlang.

Zo naderen we stilaan terug Snellegem en vinden op onze weg nog een prachtig kunstwerk, machtig mooi.

In ieder geval parkoermeester, je bezorgde ons een prachtig afwisselend landelijk bloemenparkoers. Langs deze weg van harte proficiat en van harte dank voor je inzet. Anderzijds waren we getuige van een zeer verzorgde organisatie, bijgestaan door een gastvrije ploeg medewerkers, ook aan hen van harte proficiat en van harte dank voor hun gewaardeerde inzet. Gasten het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.