Heerlijke oliebollen lijken magneet voor 'Margriete stappers Lichtervelde'

Gepost door: Kastaar |De Margriete Stappers vzw

Lichtervelde 14-02-2015

Ja, men heeft het geweten, bij Margriete stappers hebben ze heerlijke oliebollen, daar zou je eens een uitstapje voor doen. Die oliebollen bakkers moeten ze houden, ze kennen hun vak, echt mannen proficiat.

Ja, en was er dan geen wandeling misschien, ja hoor er stonden verschillende afstanden op het progamma, en wij kiezen voor het 8 km parkoers. Onder een licht winterzonnetje en windstil wordt het heerlijk wandelweer, en we zijn vertrokken. Terwijl we aan het stappen zijn zien we nog altijd automobilisten zoeken om de wagen te parkeren, ondanks de grote parking rond het OC ‘De Schouw’, maar ja op het einde van de dag zou men afsluiten met 2355 deelnemers, dag moeder. Terwijl we ons eerste honderden meters opstappen dachten we eventjes na, voor wat zou Lichtervelde nu gekend zijn, voor zijn bedevaartsoord van St. Margaretha, en ja Lichtervelde station vertrek en aankomstplaats van de seizoenarbeiders naar en van Frankrijk, ja t’s al hé. Proficiat grandioos gebuisd. We komen langs het zogezegd rustoord, in de loop der tijden verschillende malen afgebroken en herbouwd voor uitbreiding. Jaren werd de dienst verzorgd door de zusters maar toen er in 1991 nog drie zusters de dienst verzekerden hielde ze er mee op. Op 6 juni 1991 opende minister president Kris Peeters het nieuwe woon-en zorgcentrum het Hof. Nu zijn er 75 kamers met een oppervlakte van 25 vierkante meter. Stippen we nog aan dat in de jaren 60 bij de eerste verbouwing, het rusthuis al 130 jaar bestond. Terwijl we een rondje maken krijgen we enkele borden te zien met daarop een ganse geschiedenis van een wielrenner die lichtervelde mee op de wereldkaart zette. We krijgen een overzicht van de bijzonderste wielerveldslagen uit die tijd; namelijk met Gilbert Desmet, of bijgenaamd Smetje. En pas op voor hem hadden zij ook nog Ritten van Lerberghe gekend, nog zo een echte flandrien. Lichterveld is ooit ook nog dorp van de ronde geweest, tot hier zo een stukje geschiedenis. Goed door verzorgde wijken, en heerlijk smalle kronkelende paadjes stappen we naar het hinterland toe. Een grote vlakte met heel wat boerderijen, hier en daar wat houtkanten, en tussendoor ook een klein boerderijtje mooi in zijn eenvoud. Ook hier en daar een oud kapelletje dat echte nostalgie oproept. Een rustig natuurvolle oase, en toch is de bewoonde horizon niet zo ver weg, het is gewoon een genietbare passage. Wat later bereiken we het dorp en stappen naar het eindpunt toe. En wie goed opgelet heeft kan nog een zeer beroemde inwoner opgemerkt hebben, namelijk tamboer. De man met de accordeon, die met zijn levensliedjes menig mens een lach of een traan bezorgde. Die schreef gebeurtenissen op in bruikbare taal, zette en maakte er muziek op, een volksfiguur die men niet rap zal vergeten. Intussen zijn we binnen van een genietbare en afwisselende wandeling in de zuivere buitenlucht. Merken we ook op dat wij konden rekenen op een verzorgde organisatie. Daarom aan iedereen van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet. We hebben er zeker van genoten en vooral achter de wandeling van een smulfeest van heerlijke oliebollen, het is te hopen dat we nog lang terugkomen, maar vergeet vooral de oliebollenbakkers niet uit te nodigen.

Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.