Heksen en bijgeloof rond Beselare

Gepost door: Kastaar |Drevetrotters Zonnebeke vzw

Beselare  2015-01-25

Voor deze wandeling zijn we te gast bij Drevetrotters Zonnebeke. De start is voorzien in het O.C. De Leege platse, maar ze is niet leeg want een grote massa liet zich inschrijven voor de warme wijntocht. De naam leege slaat enkel op het lager gelegen grondniveau. Het was een loodzware hemel, 3° op de thermometer en windstil, het zou droog blijven, laat ons maar zeggen een behoorlijk wandelweertje. We kiezen voor het 6,9 km parkoers.

Een omloop in één stuk zonder rustpost, voor enkelen een serieus effort, maar ja iedereen heeft het overleefd, dus was het ook weer niet zo erg. Via een rondje rond de St. Martinuskerk, komen we op het dorpsplein terecht van de Zonnebeekse deelgemeente. Als we Beselare zeggen denken we onmiddellijk aan heksen en tovenarij. Een blijvende herinnering vinden we in het voorbeeld van de bronzen heks. Een geschenk aan de bevolking gerealiseerd door de Zonnebeekse heemvrienden en het heksencomité. Ongeveer rond de jaren 1700 floreerde de heksennarij weelderig. De bevolking toen was onderontwikkeld en was bang voor alles wat ze niet begrepen. Dat was een ideale voedingsbron voor bange verhalen en feiten. Dank zij schrijver Edward Vermeulen (alias ‘Warden Oom’) die er verschillende boeken over schreef, werd de geschiedenis en de legendes bewaard. De bekendste heks, uit de reeks van deze afschuwelijk lelijke heksen was Sefa Bubbels, een indrukwekkende verschijning, achter haar rug meestal de reuzenheks genoemd. Ze woonde in het Steenhuisbos, met als levensgezel een Steenuil. In 1750 plots gestorven en op de uilenbalk telde men 13 uilen, een ongeluksgetal. Op het moment van haar begrafenis bliksemde het, het steenhuisbos schoot in brand, en de uilen vertrokken naar het eierpandbos, daar zijn ze vele jaren gebleven. Tot in de oorlog, die heel het dorp en de streek met de grond gelijk maakte. Goed we stappen verder en via een grote straat laten we het dorp achter ons. Wat verder worden we afgeleid, richting d’ Heksenscheure, en een paar honderd meter verder een overzicht te krijgen van het rustige heuvelachtige landschap. Het landschap toont ons heel wat aangename en genietbare landschapszichten. Tal van behoorlijk grote hoeves en heel wat houtkanten geven de streek een waardevolle aanvulling. Passeren ook d’Heksenscheure, thans tot een bed en braekfast omgevormde hoeve. Zonder te reutelen belanden we op de Reutel en worden richting vrijbos opgestuurd. Hier op de hoogte van het heuvelachtige landschap en van het aantal wandelaars op pad. Ook een trotse haan is met zijn harem op verkenning. We passeren ook het groothandelscentrum, professionele boomkwekerij met referenties over de ganse wereld. Na een kort stukje langs de A19, werden we afgeleid naar de Vuilewaasstraat, nee niet de vuilewasstraat hé, want vuile was hangen ze daar niet buiten. En zo naderen we stilaan het einde van een rustige en zeer genietbare wandeling gekruid met een vleugje geschiedenis en legendes.

Parkoermeester, organisatie, en medewerkers van harte gefeliciteerd en van harte dank voor jullie gewaardeerde inzet. Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.