Holder de bolder door de Zuienkerkse polder

Gepost door: Kastaar |Sportraad Zuienkerke VZW

Zuienkerke 07-09-2014

Zo een tocht holder de bolder, zagen we wel eens zitten en trokken we richting zuienkerke. Een oud polderdorpje op een boogscheut van de zee, beheerst door het boerenleven, zo een beetje ouderwets en zo. Maar die dacht dat de tijd hier is blijven stilstaan, mag het vergeten en dan nog heel rap. Een propere gezellige dorpskern gecombineerd met enkel moderne plaatsen zoals het gemeentehuis en de stemmige dorpstraat met wel een ouderwets café de oude smisse, kortom een gezellig ogende levensomgeving, en toch met een snufje authenticiteit, prachtig samengevat.

In de vroege morgen was er nog niet zoveel te zien want een dik mistgordijn verborg heel wat, maar gelukkig verdween die redelijk rap en zouden we kunnen genieten van een heerlijke veldtocht. Van uit zaal De notelaar zijn we vertrokken voor het 6 km parkoers. Organisator van dienst Sportraad Zuienkerke. Een paar honderd meter buiten de startplaats, in een zeer smal kiezelwegeltje, de kerkwegel zijn we richting open veld op. Het eerstvolgende kruispuntje even naar links een ander wegeltje op. Op de hoek hoekpaal een klein kunstwerkje dat haast verscholen lijkt onder de spinnenwebben en de korstmossen, maar o zo mooi. We zijn in het open polder landschap aangekomen, op de weiden wat schaapjes. Wat verder een leegstaande polderhoeve uit vervlogen tijden. We krijgen meer zicht op de polders nu de mist verdwenen is tot op hoogte van de horizonlijn. Te lande ook een oude veldkapel. Een vreemd zicht op de weide, een grote tractor met achterliggende machine, en daarvoor een stier verbonden met een dik koord aan de tractor. Een goedkope depanage manier denken we, maar we zullen toch ons mening dienen te herzien. De geveinsde stier was een gewone melkkoe , verbonden met koord en met ons verstand denken we dat dit een gestraft koetje is, die graag uitbreekt , wie weet ? Dag moeder.

Wat in het landschap zeker opvalt zijn de vele grachtjes en grachten die percelen afbakenen maar misschien ook wel voor de water begeleiding van de streek zorgen. Ook zeer veel dikke rietkragen, en in de soms open plekjes het plotse gefriemel van een waterhoentje of een geschrokken meerkoet dat plots is opgeschrikt. Buiten de gewone gewassen ook enkele flinke partijen vlas, dat al ligt te drogen. In het opgeschoten kruid heel wat kunstwerkjes gemaakt door spinnen en opgesmukt met wat dauwdruppels die schitteren als kleine diamantjes, machtig mooi. En dan als je zo alleen door die onmetelijke vlakte stapt in alle rust en je het gevoel krijgt dat je zo nietig bent vergeleken met die enorme massa, of je u alleenheerser vindt op de aarde, geeft een eigenaardig gevoel, jullie mogen kiezen welk gevoel je kiest. Ja, als je dan in die dagelijkse drukte terugkomt, dan los je ongemerkt op in dat ganse kluwen, het is maar hoe je het bekijkt.

We krijgen nog een kasteel te bewonderen, spijtig een stuk verdoken in het groen, het is als het ware omwalt, en heeft ook een bijhorende hoeve, we hebben het over hoeve Cleyhem, die wel een rijke geschiedenis verbergt. Zo belanden we terug in zaal de notelaar waar we op het einde genieten van een echte boeren braadworst met een heerlijk fris Belgisch pintje, het moet maar zo goed niet zijn, en de worstenboer mag zeker blijven de worsten smaakten heerlijk.

Parkoermeester, als je ons holder de bolder door de polder wilde sturen, via velden weiden en rasechte boerenslagen ben daar ten zeerste in geslaagd. Het was een rustig genieten van de heerlijk zuivere natuur, daarom van harte proficiat en van harte dank voor je inzet. Eenzelfde eerbetuiging aan de organisatie en alle medewerkers voor hun gastvrijheid en bevindelijkheid. Ook een speciaal woordje van dank aan de seingevers die de vele auto’s probleemloos een comfortabele parkeerplaats bezorgden.

Wij hebben echt genoten van deze zeer aangename onvervalste natuurtocht, gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.