Ideale triptiek op de Via Brabantica

Gepost door: Rita |4 op 1 rij

Ideale triptiek op de Via Brabantica!

\r\n\r\n

Op 23 september om 6.15u reden de 3 minibusjes het terrein\r\nvan de Packo-parking op met 3 enthousiaste chauffeurs aan boord. De  26 wandelaars stonden al te popelen voor deze\r\n2-daagse !  De weerman had een nazomertje\r\nvoorspeld en het werd inderdaad een weertje om u tegen te zeggen. Binnen een\r\nanderhalf uur, de koffiestop niet meegerekend, konden we de busjes op de\r\nvoorziene marktparking in Dworp plaatsen. En daar verder konden we alleen maar\r\nzingen : zo mooi (parcours), zo rood (clubkleur) en nooit alleen (met\r\nclubleden)… het parcours was subliem,het weer prachtig en de groep super : een\r\nfantastische triptiek!

Gedurende deze 2 dagen krioelde het van bospaden en\r\nwegeltjes. Niemand had maar kunnen denken hoe mooi deze streek van België wel is!

We doken direct de groene natuur in met de warme zon in stralen\r\nneerdalend over  het glooiende landschap.\r\nWe zagen nog even de kerktoren van Dworp door de bomen schitteren en we doken\r\nal de holle wegen in,  bezaaid  met tamme kastanjebolsters en eikels  die onder onze voeten ritselden .. Zelfs de\r\ngrazende paarden waren  blij om ons te\r\nzien!    De extra adem werd  wel eens aangesproken op de korte\r\nhellinkjes  om dan via de “ Kwetterweide\r\n“ ( en dat mag je wel letterlijk nemen ) weer tussen het struikgewas te\r\nverdwijnen. Even een devoot momentje aan het kapelletje en we genoten weer van\r\nhet weidse landschap en doken de ‘ Duivenput’ in; even later nestelde  het silhouet van het kasteel van Beersel  zich op ons netvlies. We waren  nieuwsgierig naar het  best bewaarde Middeleeuwse  kasteel van België ,ook wel het kasteel van de\r\nRode Ridder genaamd. Maar een hoog hekken gooide  roet in het eten want in het park raakten we niet. We trokken dan maar verder en op een\r\npleintje namen we onze rusttijd waar de meegenomen voorraad aangesproken werd.\r\nDaarna dachten we wel even dat we met een orkest op toer waren want Freddy\r\ngebruikte zijn wandelstokken als een volleerde dirigent!! 

We\r\ndoken het ‘Kesterbeekmoeras’ in om langs pittoreske paadjes het ‘Hendrik\r\nConsciencepad ( het oudste lange afstandspad of de voorloper van GR-routes)te\r\nbewandelen en via het natuurpad van de ‘Kapittelbeek’ ons startpunt te\r\nbereiken. Gelukkig  was er toch één van\r\nde plaatselijke cafeetjes toegankelijk om daar in een oud interieur onze\r\npicknick aan te spreken.  Stipt\r\nom 13 uur vertrokken we voor onze namiddagwandeling in zuidelijke richting. Het\r\nzou een totaal andere wandeling dan vanmorgen worden. We doken bijna\r\nonmiddellijk het bos in waar de gefilterde zonnestralen door de kruinen schenen.\r\nHeel wat hindernissen kwamen op onze weg: omgevallen boomstammen laten ons een\r\nommetje maken , grove boomwortels en brede afsluitbalken  versperren ons de weg: Chris toonde ons hoe\r\nlenig hij wel nog is en sprong er pardoes over, weliswaar met een kleine\r\nhapering!  Onze adem stokte even maar hij deed een perfecte maanlanding.  Langs de holle wegen vonden we heel wat\r\nsoorten paddenstoelen waaronder een prachtige vliegenzwam geposteerd in een\r\nboomwortelspelonkje. De schaapjes in de wei merkten ons niet op, het gras was\r\nbelangrijker…In het veld zagen we duizenden ajuinen groeien..we  bereikten onze rustpost in ‘ het beste café\r\nvan Beersel ‘ ‘ In de Welkom’ bij de 91-jarige Barbara Wauters, roepnaam\r\n‘Leza’  !Wim nam de bestelling  op en nam de drank aan van het mooigekapte\r\nvrouwtje. Hij moest nogal roepen, ze had wel een hoorapparaat maar ja,\r\n91jaar!!! Ze was nog heel kwiek. Als wij 91jaar raken, is het misschien nog\r\nslechter gesteld met ons.( we luisteren nu al selectief…)Barbara  was zeker op de hoogte van West-Vlaanderen nl.  Ruddervoorde,de st.Godelieve parochie: haar  kleindochter heeft daar in de Torhoutstraat\r\neen drukkerij! Prompt  kwam ze met enkele\r\nfoto’s aandraven…  We\r\nwandelden verder langs het veld van FC-Dworp waar er precies ontsnapte\r\ngevangenen aan het voetballen waren( ze hadden gestreepte truien aan!) .We doken\r\neen ruiterpad(!!) in  waar de\r\nkastanjebolsters onder onze voeten knisperden.  In Sint-Genesius-Rode, de\r\nthuisstad van Koen Wauters,  kwamen we\r\naan het ’domein van de zeven bronnen’. Langs smalle paadjes moeten we nog even\r\nonze rug krommen om dan via de “ Pieszijp “, een vierkante schouw ( volgens kenners een unicum ) in het zicht ,  Dworp te bereiken na 27 km ..

\r\n\r\n

Onze eerste dag was super geslaagd!!! We reden verder naar\r\nhet Ibishotel om rond 7uur wandelend de ‘ Lunch Garden ‘te bestormen: we hadden\r\nhonger!! Het heeft echt gesmaakt!

\r\n\r\n

Na een verkwikkende nacht kregen we een lekker ontbijt en\r\nzeker een uitstekend lunchpakket aangeboden. Vandaag is Alsemberg onze\r\nstartplaats. Vroeger was daar de start-en aankomstplaats van de wielerwedstrijd\r\n“de Brabantse Pijl” . Dat jaar was de start in Leuven maar de aankomst lag\r\nweerom in Alsemberg!  Met\r\nde zonnestralen in onze ogen klimmen we de eerste helling van de dag op. Toen\r\nwisten we nog niet wat er ons te wachten stond!!! Dag 2 zou de parel op de\r\nkroon worden!!!   We\r\nwandelden weer langs één van de ‘ zeven bronnen’ van gisteren; langs smalle\r\nnatuurpaden trokken  we ons omhoog.  Wat\r\neen prachtig parcours krijgen we vandaag voorgeschoteld. Het werd alsmaar\r\nmooier….we kwamen  voorbij een\r\nultra-moderne watertoren; even een pauze op een groen plekje met een maïsveld\r\nin de buurt: was ook even dringend..verder werd het vochtpeil hersteld! Ivan\r\nwerd even ‘ verkenner van dienst’ en alles werd goedgekeurd! Plots zagen  we een concurrerende joggingclub tussen de\r\nvelden( ze waren ook in het rood uitgedost). Ze doken net zoals wij het\r\nprachtige Hallerbos in… wat een openbaring: prachtige kaarsrechte lanen\r\nstrekten zich voor ons uit.. wat een genot om daar  te wandelen!!  Om Braine-le-Chateau te bereiken moesten we de autostrade dwarsen,\r\nweliswaar via een brug, pal op de grens tussen Vlaams en Waals Brabant. We\r\nwandelen verder naar het dorp via prachtige vergezichten. We pauzeren even op\r\neen speelplein en enkelen leven zich uit op een wippaardje, een schommel of een\r\nglijbaan: moet ook eens kunnen hé…een bontgekleurde duizendpoot  besluipt ons: algemeen gelach..we doken\r\n‘Sentier des Fiefs ‘ in: wat een prachtig pad dat zich slingerend een weg zoekt\r\nin het glooiende landschap. Alberte ontmoette er zelfs haar ‘ broertje‘ ,de\r\nezel , en aaide hem even over  het kopje.\r\nOok een Galloway-rund kijkt ons argwanend aan. We laten hem best wel met\r\nrust..We steken ‘Le Hain’ over om dan even verder onder een prachtige boog  ‘Braine-le-Chateau’ te bereiken. Daar konden\r\nwe ons lekker lunchpakket aanspreken. Het was echt de moeite waard!  Nog nooit\r\nzoiets gekregen!! Op het zonovergoten terras \r\nvan  de ‘brasserie’ La Couronne “\r\nkunnen we nippen van een smakelijke ‘Floreffe’, een ‘ Cornet’, een ‘ Picon-\r\nBière’, een ‘Omer\', een tripel van Waterloo ‘ of zelfs een ‘ Barbar’ die  Sabine wel leek  te smaken. Om 12.50uur stipt vangen we onze\r\nnamiddagwandeling aan. Even verder stoten we op een erg bizar verkeersbord: een\r\nparkeerplaats voor paarden , om te drinken natuurlijk!!! We stappen langs\r\npittoreske paden( ze zijn echt niet te tellen!!) om aan een gedenkteken de teen\r\nvan Juliana te inspecteren. Sabine kon het niet laten om even op het opgezette\r\nspringkasteel te springen; elk zijn pleziertjes hé.. en zoals op iedere\r\nwandeling komen we toch even een heikel punt tegen: een drassige plaats. Wim verwittigde\r\nons wel maar Rita vond dat haar idee wel even de juiste kon zijn en koos dus\r\neen andere uitvalshoek : maar dat werd een misrekening! Pardoes trapte ze\r\nmidden in het slijk…zo  deed ze\r\niedereen  even schaterlachen…al\r\nlachte  ze zelf  het hardst!! Daarna kwam een parcours om u\r\ntegen te zeggen ,al konden we dat niet direct want we hadden onze adem meer dan\r\nnodig om de volgende klim te nemen al dacht Irène dat ze een betere weg kon\r\nvinden, ze moest toch op haar stappen terugkeren. Boven waren we blij dat we de\r\nklim overleefd hadden maar toen wisten we nog niet dat er nog zo één achter de\r\nhoek lag…

\r\n\r\n

We waren supertrots dat we dit overleefd hadden al was\r\nde  pijp \r\nvan Marleentje  leeg..(en\r\nwaarschijnlijk van haar niet alleen!).  Maar als echte wandelaars recupereerden\r\nwe vlug en trokken we weer verder. Enkelen namen een kortere weg en we hadden\r\nafspraak aan het café maar daar vingen we bot: het café was er niet meer!! Langs\r\neen voetweg was Marleen plots op een drafweg van paarden beland!!hoe kon dat\r\ngebeuren???… Met wat hulp raakte ze toch weer op het rechte pad !  In  “Essenbeek\r\n“  hadden de chauffeurs een afspraak met\r\nde  bus van De Lijn om hen naar Alsemberg\r\n te brengen. De wandelaars doken het  plaatselijk café binnen want een verfrissing\r\nhadden we wel verdiend! Wim, Ivan en Georges kwamen  met de busjes richting Essenbeek om daar juist\r\nte laat aan te komen om nog het eind van het WK- wielrennen in Bergen te zien. Maar\r\nde exentrieke  Sagan had het weer\r\nklaargespeeld!! Nog even genieten op het terras \r\nvan café ‘Het oud Kasteel ‘ en klaar waren we om onze terugweg richting\r\nZedelgem te nemen.

\r\n\r\n

We moeten jullie niet vertellen hoe voldaan we waren na deze\r\n zonovergoten 2-daagse: wat een parcours\r\nhad Wim nu weer uit zijn mouw geschud!!!  Hij had zich laten inspireren door de GR 12,\r\neen lange afstandsroute van Amsterdam \r\ntot Parijs. Vooral dag 2 was spectaculair!! Waarvoor een heel dikke\r\nmerci!!!

\r\n\r\n

Iedereen vindt het voor herhaling vatbaar! Het was een\r\nprachtervaring!!

\r\n \r\n