In Ruiselede wilde men zijn

Gepost door: Kastaar |WSV De Molenstappers Ruiselede

Ruiselede 16-08-2015

Molenstappers Ruiselede, werden bijna overrompeld door de grote massa, mens wat was daar volk een dikke 4300 deelnemers op het einde van de dag. Maar de molenstappers stroopten hun mouwen wat hoger en vervulden hun zware taak met de glimlach, dat was teamwork van het bovenste schof. Hun jubileumtocht is zeker niet onopgemerkt voorbij gegaan. Trouwens van harte proficiat met jullie Jubileumtocht.

Voor deze 20ste kermistocht zijn we te gast in Ruiselede ook wel eens het molendorp genoemd. Vroeger stonden hier een twaalftal windmolens, met hostensmolen als overblijver.

Het is prachtig mooi wandelweer en we kiezen voor het 6 km parkoers. Na wat kleine smalle paadjes door de wijk stappen we richting Hostens Molen. Deze molen oorspronkelijke houten Vincentwindmolen, werd vanaf 1865 vervangen door een stenen graan- en oliewindmolen genoemd naar de molenaarsfamilie Hoste die de molen zeer lang uitbaatte of er eigenaar van was. In 1998-1999 kocht de gemeente Ruiselede het beschermd gebouw aan en zette er een klein ontmoetingsgebouw met sanitair naast voor algemeen gebruik, en bij deze gelegenheid werd de molen volledig gerestaureerd. De molen is al beschermd monument sinds 1949, en buiten gebruik vanaf 1965. In 1850telde de gemeente hier 12 windmolens. De huidige stenen stellingmolen met drie zolders is 23 meter hoog en bezit 24 meter lange wieken. Ook deze molen destijds nog zeer landelijk gelegen was al gemotoriseerd met een stoommotor tussen 1885 en 1910.Hier krijgen we een eerste traktatie, namelijk een frisdrank. Op bepaald moment stappen we een tuin binnen, het is deze van het kloosterhof van de zusters Onze-Lieve-Vrouw van de zeven ween. Hier staan we centraal tussen het inmens gebouwencomplex van het moederklooster dat twintig religieuze communiteiten telt in binnen en buitenland. Het klooster ontstond in 1688, legde zich vooral toe op de algemeen religieuze bijstand van de plaatselijke bevolking, en evolueerde tot een zeer bekend pensionaat ( ontstaan in 1728 ). In de 19de eeuw en blijft ook anno 2006 een belangrijke pilaar in de dienstverlening met zijn moederklooster in de Bruggestraat. Het heeft een rust-en verzorgingstehuis St. Jozef met bijhorende serviceflats. Het klooster heeft een prachtig gangportaal met tien brandmedaillons, en bezit eveneens nog een miraculeus beeld waaraan de plaatselijke zijn legendarisch ontstaan ontleende. Komen nu naar het landbouwlandschap toe, en via enkele kleine weggetjes zien we haast alle aspecten van deze rustige natuurvolle streek. Passeren ook een oude veldkapel met binnen ineen afbeelding van de vlucht naar Egypte, die hebben we echter niet gevolgd. In een sportcentrum benutten we onze rustpost. We stappen terugrichting dorp waar we langs het huis van pianos Maene passeren, een wereldwijd status in de muziekwereld. De fabricatie gebeurt thans op het nieuwe industrieterrein. In een cafeetje krijgen we nog een traktatie aangeboden, namelijk een Keyte bier. Een oorlogsbier als het ware, want het werd gebrouwen tijdens het beleg van Oostende. Wat later krijgen we nog een ijsje aangeboden, waar we kort nadien voor het neogotisch gemeentehuis staan. Het gemeenzaam stadhuis zo genoemd in de volksmond dateert van 1873-1876, een tijd dat Ruislede zetel was van een vredegerecht. Het gebouw is een ontwerp van Henri Fernelmont en een karakteristieke getuige van de 19de tijdsgeest. Merkwaardig zijn de pilasters, heraldische leeuwen en wapenschilden van de Belgische provincies in natuursteen. Een ranke toren bekroont het geheel, compleet met een banderol wapenschild van de gemeente. De raadszaal zelf heeft een monumentale schoorsteen gebeeldhouwd uit witte steen en een witmarmer gedenkteken die het gemeente bestuur liet aanbrengen. Het gebouw is beschermd sinds 1971 en werd volledig gerestaureerd rtussen1988-1995. Komen langs het oorlogsmonument in natuursteen en brons gemaakt in opdracht van de gemeente ter ere van zijn gesneuvelde parochianen. Voor de 23 soldaten, 10 opgeiste burgers, en 3 oorlogsslachtoffers. Ontwerper Alos De Beule was de ontwerper en kreeg daar 25000 Belgische franken voor. Nog een geschiedkundig plekje is het polenplein. Hier komen vier wegen samen de Verlovestraat, de G. Gezellelaan, de Poekeweg en de tramweg. Het plein kreeg zijn huidige naam in 1956, als aandenken van de bevrijding van Ruiselede op 8 september 1944 door de 2de Pantserdivisie. Tussen 1912 en 1956 noemde het plein de tramstatie omdat en goederen en passagiers opgevangen werden en vervoerd. Daarvoor was dit plekje een romantisch hoekje met een motevijver rondom een eilandje. Het bronzen kunstwerk centraal op het plein refereert naar de vele dingen die deze buurt in de loop der jaren mocht beleven. We genieten nog even van deze oase met opborrelende fonteinen in het centrum van Ruiselde. Nog wat kronkel en we bereiken het einde van deze zeer interessante en genietbare wandeling met heel wat afwisseling.

Parkoermeester van harte proficiat en van harte dank voor je inzet. Ook organisatie en medewerkers dezelfde eerbetuiging en grote waardering, dat je in zo een massa jullie taak feilloos en met de glimlach tot een goed einde bracht, dat is nu nog eens klasse

Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.