Kunst en natuur primeren in rustig Meetjesland

Gepost door: Kastaar |De Reigerstappers Vinderhoute

Eeklo 22-09-2013 

In de vroege ochtenduren scheelde het niet veel of wij zouden veel missen in de mist. Windstil en met een beperkt zicht, en zo een 17° op de thermometer, en wij zijn op weg voor de 17de Legancktocht in Eeklo, bij V.Z.W. Wandelclub De Reigerstappers Vinderhoute. 

Wij trekken het Meetjesland in, dat zijn naam te danken heeft aan verschillende legendes. Eén versie is deze van de spinnende vrouwen. In de zomer zaten de vrouwen vroeger garen te spinnen voor de deur, en daar waren veel oudere vrouwen of meetjes bij, en zo vond men meteen één van deze legendes terug. Nu meetjes of geen meetjes deze streek heeft zich ontwikkeld als toeristische trekpleister. Denk maar aan de vele wandelpaden, fietsroutes, bossen en natuurlandschappen, stuk voor stuk een belevenis waard. Amper een honderdtal meter weg hebben wij al een oudheid te ontdekken namelijk ’t Leiken. Het werd een kanaal gegraven in 1457 en zorgde voor de afleiding aan de Zuidervaart, en was ooit van economisch nut van de streek. Werd vooral gebruikt voor het vervoer van hout als brandstof en ook voor bouwmaterialen bestemd voor de stad Gent. Door de economische ontwikkeling verdween het nut ervan. Via de Leikensweg volgen wij het oude kanaaltje. Langs de rechterzijde van het haast met riet dichtgegroeide kanaaltje zien wij de horizonlijn van de stad Eeklo, laat ons maar zeggen de hoofdstad van het Meetjesland. Maar langs de andere zijde die rustige landbouwstreek, met ietwat lager gelegen weiden en velden, ontstaan door het afgraven van turf. Wat later komen wij langs de jachthaven, verschillende boten en bootjes liggen er afgemeerd, wat een fraai gezicht geeft, maar verwondering ook omdat je dat daar zo niet maar verwacht. De Eeklose vaart is één van de weinige stadskanalen die Vlaanderen nog rijk is. Dit kanaaltje is een zijarm van het schipdonkkanaal en bood ideale ondersteuning voor de voormalige Textielfabrieken aan de kade. Sinds de jaren negentig kreeg het een nieuwe bestemming met de aanleg van een jachthaven. Het biedt samen met de Eeklose watersportvereniging, stadsbestuur en toerisme veel faciliteiten voor het boottoerisme en watersport recreatie. Maar zeer mooi hier is het argument kunst. Machtig mooie kunstwerken staan hier tentoon, machtig mooi op weg naar de poort van de Vlaanders. Als wij de 3 torenhoge silo’s passeren, krijgen wij goesting naar een lekker koekje, want wij passeren de speculoos fabriek van Eeklo. Wij blijven na de bocht het kanaaltje verder afwandelen en ontdekken enkele prachtige boten, maar ook een paar die betere tijden beleefd hebben. Ook kunnen wij ons niet ontdoen van de indruk dat hier ook enkele woonboten tussen liggen. Als je op zeker ogenblik er eens aan denkt om kapitein te spelen is er zelfs mogelijkheid om er één te huren, zelfs zonder vaarbrevet, maar dat zou misschien zo geen pasklare oplossing zijn, en een vaarcursus kan je er ter plaatse leren, denk er eens over na. Wij komen aan een kruispunt van waterwegen, en gaan een stukje Veldekens vaart volgen. Kunnen nu genieten van het vlakke rustige Meetjesland. Onze eerste rustpost kunnen wij benutten bij het bedrijf Madou, beter bekend om zijn ballonvaarten. Na de rust zijn wij vertrokken richting Zomergem bosgebied, en het duurt niet lang of wij bereiken het provinciaal domein ‘Het Leen’. Een prachtig bosgebied van 259 ha groot, en op één na het grootste aaneengesloten bosgebied van Oost-Vlaanderen. Een uitstekend wandelgebied, sportvisserij en natuurbelevenis. Ook iets wat wondermooi was en ons allerhoogste waardering meekreeg was het ‘arboretum’, zeer mooi aangelegd en piekfijn onderhouden, een echt aardsparadijs voor wandelaar en natuurliefhebber, tussen 1938 en 1972 fungeerde het als munitiedepot. Zijn naam verfwijst naar het in leen geven van grote bosgebieden door de gezagshebbers aan onderdanen omdat zij dan praktisch zeker waren dat die hun trouw en steun zouden verzekeren. Wanneer wij aanstalten maken het bos in te stappen worden wij via borden erop gewezen dat bepaalde stukken afgesloten zijn, omdat er in bepaalde delen gevaar is voor wespen. Dank aan de bevoegde diensten voor de waarschuwing, want een wespensteek ontvangen is geen pretje, maar wij hebben nog ruimte genoeg om de gezellige bossfeer te beleven. In het informatie centrum, kunnen wij alle inlichtingen over het bos en zijn omgeving krijgen. 

En dan de apotheose dat uniek mooie ‘arboretum’, machtig mooi, en hier krijgen wij in een lokaaltje van het vroegere militaire domein een tweede rustpost te benutten. Na het bos nog een stukje spoorweg, waar wij aan het station nog een lusje maken naast op een nostalgische lijn waar de stoomlocomotieven reden, en nu in een toeristisch kader. In ieder geval wij hebben heerlijk genoten van een verzorgde en geslaagde wandeldag. 

Daarom van harte dank en proficiat aan de parkoermeester, de organisatie, en de medewerkers voor hun lovende inzet. 

Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.