Labyrint van veldwegen en puur natuur in Lauwe

Gepost door: Kastaar |De 12 uren van Lauwe

Lauwe 07-07-2013 

Voor de 2de maal op rij is het een zomerse dag, gelukkig is er een licht zomerbriesje dat zeer welkom is, maar de temperatuur zal toch flirten met de 25°. Een ruime inschrijfzaal zal ons onze inschrijfplichten comfortabel laten verlopen en zo gaan wij ons inschrijven voor het 12 km parkoers dat in werkelijkheid 13,4 km bedraagt. Dat is nu nog eens een correcte bepaling, je weet echt waar je aan toe bent. Een dorpswegeltje brengt ons de parkoers op. Via de maaibeekstraat en een stukje kortewagen-wandelpad wandelen wij de agglomeratie uit. Wij krijgen op links een zicht op de toeren van de St.-Bavokerk, en nog enkele andere torens. Maar wat direct opvalt, zijn de talrijke nieuwe woonwijken, en het zijn er behoorlijk veel. Is dit een teken dat het in die streek nog goed wonen is en de sociale sfeer nog zeer goed is. Meteen brengt een smal rustig asfaltje ons langs een speelpleintje dat haast een verbinding speelt tussen twee wijken. Het kleine beekje volgt het asfaltje en het kortewagen-wandelpad. Een heel rustig en genietbaar stukje natuur, maar dat is nog maar het begin, het beekje dat wij volgen is de Knokbeek. Eens aan het biezenveld is het open landschap, slingerende weggetjes met enkele mooie natuurbiotopen. Komen langs een grote vijver van een lokale visserclub, waar een kleurrijke bende een lijntje (‘vislijntje’ hé) hebben uitgezet in de hoop een visje te verschalken. Maar pas nu begint het echte natuurfestival. Het wordt heerlijk warm en de veldwegen komen eraan, de ene al eens verharde, soms gewone veldwegen maar steeds zeer goed begaanbaar. Langs de ene zijde de hagen aangeplant en langs de andere zijde de vruchten. Diverse soorten hagen passeren het traject, zij bestaan uit een mengeling van verschillende soorten. Hier huizen onze gevederde vrienden, die soms in een plezante bui een liedje ten gehore brengen. Op bepaald ogenblik twee reusachtige bloemenvelden, de ene gevormd met roze bloeiende klaverbloemen en de andere met witte bloemen van de aardappel. Eventjes onder de snelweg door en een klimmetje dat ons naar de spooroverweg brengt. Links bemerken wij het financieel hart van de streek namelijk de industrie. Wij klimmen nog een stukje door op de heuvelrug en krijgen een prachtig zicht op dat golvende landschap. Wat later ontwaren wij een hemelsblauwe schijn over het veld, wij naderen een uniek mooie bloeiende vlashaard met zijn ragfijne bloempjes, een natuurlijk sieraad. In basisschool ‘het open groene’ zijn wij welkom na 6km voor een verdiende rust. Het 2de stuk is een behoorlijk stuk van 7,3 km, maar ja dat wisten wij reeds van bij de start. Pas gestart en wij kunnen genieten van enkele zeer mooie zichten op de streek. Het is er zo natuurlijk stil en rustig. Wij gaan nog eens een stukje klimmen, lijkt op het eerste zicht niet zo kwaad, maar het hellingetje laat toch ons kuiten spannen. Boven heeft de boerderij een passende naam, namelijk de ‘pauvere leute’ en die naam is er nog niet naast, maar wij kraken niet en genieten van die mooie natuur. Tal van landwegen hebben wij gehad, maar langs en door bosjes en natuurparken zijn wij nog niet geweest. Wees maar gerust zij komen eraan, prachtige natuurbiotopen zich handhavend op die heuvelachtige vlakte. Een paradijs voor de natuurliefhebber, die van deze ongerepte natuur zeker ten volle kan van genieten, het was het doorstappen zeker waard. Parkoermeester het kan niet anders of je bent een echte natuurliefhebber dat kan niet anders. Je hebt ons zeer aangenaam verrast vooral met het mooie, maar wij wisten niet dat uw streek zoveel ongerepte natuur bezat. Daarom van harte proficiat, maar ook van harte dank voor je inzet, dat was nu eens een natuurvoorstelling uit de bovenste lade. Verder willen wij ook de organisatie en medewerkers feliciteren en bedanken voor hun zeer gewaardeerde inzet. Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.