Landelijk Aarsele kan ons echt bekoren.

Gepost door: Kastaar |De Molenstappers Ruiselede

Aarsele 15-06-2013 

Het is wel winderig, zwaar bewolkt en in de vroege morgen wat motregen, nu gedurende de dag zal het toch opklaren, de zon erdoor komen en het word al bij al nog aangenaam wandelweer. Wij zijn er te gast bij de Molenstappers Ruiselede voor hun 18de dwars door Aarsele, en kiezen voor het 15 km parkoers. 

We zijn de baan op, het eerste kruispunt naar rechts richting centrum. Na een honderdtal meter zijn we bij de St. Martinuskerk, een prachtig gebouw die het centrum domineert. Voor de kerk terug rechts op en belanden op onze eerste van de verschillende kerkwegels en voetwegen die we zullen bewandelen. Stappen door een verzorgde wijk, met typische wijkstraten, maar ook soms verdoken verbindingsweggetjes tussen de hagen door en zo bereiken wij de grote baan die we een heel klein eindje volgen en in een loods worden we meteen bedacht met een gratis koffie of een frisdrank. Langs deze weg van harte dank voor de traktatie. Op het hoge want zo noemt de locatie waar wij ons bevinden, kunnen we vaststellen dat het landschap een licht golvend karakter heeft. De zon probeert er intussen door te komen en we krijgen enkele mooi zeer genietbare landschappen te zien. Op de rand van de wijk komen we langs een ruïne van een oude molen uit de jaren stillekens. Het zou hier gaan om de ‘Termotemolen’, en deed vroeger dienst als graan en oliemolen. Intussen stappen we naar het open landschap en verlaten de rustig verzorgde wijk. In dalende lijn gaat het naar het Wontergemse natuurlandschap toe. Het is of de aarde herleeft, groene weiden, heel wat vee, en tal van lentefrisse gewassen fleuren weer op. In een weide ligt een oude wilgenstronk, en met een beetje verbeelding zie je er een krokodil in, stel je voor en het zou waar zijn, dat is toch iets om je een bult te verschieten. Komen wat later aan het einde van een doodlopend straatje, en wat ontdekken wij een kerkwegel die ons naar het centrum van Wontergem brengt. Hier woonde ooit de echte flandriën,  Lucien Buysse, de man die in 1926 de Tour de France won. Hij werd geboren op 11-09-1892 en overleed op 03-01-1980. Ter zijner ere een standbeeld aan de kerk. In parochiezaal ter donk benutten we dan onze eerste rustpost. Het tweede gedeelte is een echte natuuromkadering, met terug enkele voetwegen, een zo rustig gebied en in een lentezonnetje is het een ware wandelhappening. Op een grote akker is een landbouwer een koolsoort aan het aanplanten, een ganse wagen plantjes en een ingewikkelde machine klaar om te gaan planten, we overschouwen eens die vlakte en vragen de landbouwer hoeveel hij er ongeveer zal planten op dit stuk, wel zo een 30.000 stuks, jawadde. Ook hier en daar wat boerderijen, de één al groter dan de andere, en soms ook wat verscholen achter een rij hoge bomen. Deels om het landbouwzicht niet te verstoren, of als bescherming tegen de gure en soms krachtige landwinden. Een prachtig passage op een landweg, keurig geknotte wilgen met daarop een nieuwe lentefrisse kruin, en in de grasberm een machtig aantal witte madeliefjes. We komen nog eens in zaal ter donk voor een tweede rustpost. Nog een laatste stuk door die zeer genietbare landschappen, lichtjes op en neer, terwijl een groepje zwaluwenlaag en aan grote snelheid over de weiden en landerijen schuurt. Een tocht rond vondelloos, en langs de Speybeek brengt ons naar het eindpunt van deze zeer genietbare natuurwandeling in een bekoorlijke wandelstreek en o zo dicht bij huis. Parkoermeester, organisatie en medewerkers van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet op deze zeer verzorgde en genietbare wandeldag. Hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.