Landelijk en geschiedkundig rond Poelkapelle

Gepost door: Kastaar |W.S.V. De Colliemolen

Poelkapelle 08-06-2013 

Een prachtig lentezonnetje, een licht windje en een temperatuur van, om en bij de 15° die later op de dag behoorlijk zou oplopen en ons zeer aangenaam wandelweer zal bezorgen en wij kiezen voor het 15 km parkoers. 

Poelkapelle is een dorp met een gruwelijk oorlogsverleden, tijdens de oorlog stond er geen boom of huis meer recht. Vanaf eind 1917 alleen nog steengruis en rood gekleurde modder, het was gewoon van de kaart geveegd. 

Wij zijn pas de dorpskern uit en de geur van drogend hooi prikkelt onze reukorganen en de jonge korenaren wuiven ons hartelijk toe. Wat ook zal opvallen op het parkoers, is dat wij aan het wandelen zijn in een grote groentetuin, want wat staat er op de velden, allerlei soorten selder, verschillende koolsoorten, aardappelen en nog heel wat andere gewassen. Het glooiende karakter en de keurig bewerkte velden bieden ons zeer genietbare landschapszichten. En zo komen wij stilaan bij het gehucht ‘Graventafel’, die ons herinnerd aan de rol van de Nieuw-Zeelandse divisie tijdens de slag van ‘broodseinde’ op 4-10-1917, die op zijn beurt kaderde in de derde slag bij Ieper. Op de plaats van een vooroorlogse woning staat nu een reusachtig monument tere herdenking en ter ere van de gesneuvelden uit deze veldslag. Enkele honderden meter verder in een historische hoeve ’sGraventafelmolenhof (en die naam is geen tikfout) benutten wij ons eerste rustpost. De zon is er en wij kunnen op een geïmproviseerd terras genieten van de heerlijke lentemomenten van het jaar, gelukkig want het werd tijd. 

Maar wij kunnen ook binnen in een gezellig zaaltje. Het tweede gedeelte stuurt ons terug landelijk weg voor een lus van ongeveer 5km om ons terug naar voornoemde hoeve te brengen. Het is niet beperkt tot de genietbare landschappen, maar wij komen ook hier bij een geschiedkundige plaats namelijk ‘Tyne Cot Cementry’. Dit is een militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de eerste wereldoorlog. Ze is omgeven van zwarte silexkeien, afgedekt met witte natuursteen. Achteraan bevindt zich het half cirkelvormig ‘Tyne Cot Memorial’ met de namen van 33.783 vermiste Britse soldaten en in een afzonderlijk apsis nog eens 1176 vermiste Nieuw Zeelanders. Aan elk uiteinde staat een paviljoen, centraal op het terrein bevindt zich het ‘Cross of Sacrificie’ gebouwd op een bunker die voor de verovering dienst deed als Duitse commandopost. De Stone of Remenbrance staat achteraan is het cross of Sacrificie. Bij zulke momenten word je even stil en hoop je dat dergelijke toestanden zich nooit meer herhalen. Maar het is haast ijdele hoop, want het gebeurd nu in andere delen van de wereld. En zo zijn wij een tijdje later op ‘sGraventafelmolenhof’ terug voor onze tweede rust. 

Het slotgedeelte brengt ons langs ’t Kapelhof, de vroegere uitbaters Cyrille en Louise Descamps-Vancompernolle hadden een belofte gedaan om hier een bedehuisje op te richten. Hun zoon werd in volle oorlogstijd opgeroepen om soldaat te worden. Hun bede was dat hij veilig en wel terug thuis mocht komen. De kapel stond er toen hun zoon terugkwam. De kapel is toegewijd aan O.L.Vrouw van altijd durende bijstand.  

Een laatste stuk parkoers brengt ons door dat zeer genietbare landschap naar het einde van deze gevarieerde en geschiedenisvolle wandeldag. 

Parkoermeester, organisator en medewerkers van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet. Hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.