Machtig mooie Voerstreek

Gepost door: Kastaar |Berg -en boswandelaars Voeren

Wij hebben het nog gezegd en gehoord , de trein is altijd een beetje reizen, en zogezegd zo gedaan wij gingen nog eens wandelen in s Gravenvoeren . In het casino schrijven wij ons in voor het 8,5km wandelparkoers, er staat een mooi herfstzonnetje te pronken over de streek, en een fris windje streelt onze haren en biedt nog een aangename wandeltemperatuur.

Die frisheid zullen wij rap kwijtspelen, want wij krijgen een pittig opwarmertje en via het tienhof zijn wij op weg naar de kinkenberg. Aan de kapel stappen wij links op, nog langs een oude vakwerkhoeve, wat verderop rechts en wij zijn aan het klimwerk begonnen, ongeveer 2 km en een stijgings gemiddelde van om en bij de 5, een mooi kluifje.

Het is er zo rustig in die prachtige natuurwegen, echt een heerlijkheid om hier te vertoeven. Ook hier en daar toch wat devotie, want wij vinden er een kruisbeeld langs de weg, later op de omloop gaan wij nog tal van smeedijzeren kruisbeelden terugvinden. Maar als wij even later boven zijn begint het zogezegd panorama festival. Prachtig zeer genietbare zichten op dat ongerepte natuurgebied. Ook in de wegberm vinden wij er het zeldzaam wordende blauwe bloempje, namelijk het duifkruid. Achter ons horen wij een dof geluid van een tractor, kijken om en zien dat hij een huifkar trekt. De tractor zelf is een juweeltje, het is een oude Lanz Buldog machine, laten hem passeren en met zijn zachte doef doef geluid rijd hij verder.

Wie denkt dat hier enkel mas en patatten gekweekt worden is mis, wij zien er een onmetelijk grote partij tuinbonen. Aan de gezichtseinder duikt tussen de boomtoppen een spits kerktorentje uit van een naburig dorpje.

De volgende berg is de Snauwenberg, die alsof hij een verlengde is van de kinkenberg. Boven op de top is men bezig aan de restauratie van een indrukwekkende hoeve. Maar wij doen nog een vaststelling eventjes voorbij de hoeve staat een grenspaal, en kunnen wij even dag zeggen tegen de buren want wij bevinden ons op Nederlands grondgebied. Ook hier is het genieten van het paradijselijke landschap. Wat later en in dalende lijn krijgen wij een natuur kunstwerk te bewonderen, namelijk het wortelgestel van wat eens een boom ondersteunde.

Krijgen ook een beeld van een kasteelpark, namelijk dit van Altenbroek. Rond het kasteel ligt een oud landschapspark. Net als de vele parken in Engeland is dat park verbonden met het aanliggende landschap. Groepen eiken, kastanjes platanen en linden springen in het oog en accentueren het dal van de Noor. Ook de vijf vijvers maken deel uit van het oorspronkelijke park. Het omliggende landschap behoort tot het natuurgebied en de zorgen en onderhoud zijn toevertrouwd aan natuurpunt.

Eventjes voorbij het kasteel pardoes links naar beneden de weide in over enkele bruggetjes en draaihekjes door, terwijl het kronkelende kristalhelder en rustig klaterend riviertje verder stroomt en dat is De Noor.Voor wij de bosrand bereiken nog wat klimmen en wij krijgen en fantastisch beeld uit het dal waarvan wij zijn gekomen. Men zegt soms bomen sterven staande en het is waar, in de weide krijgen wij daar een sprekend bewijs van want daar staat er ene.

Ook de tocht langs de hoger gelegen vlakke bosrand is een wandelfestival, maar ook aan de horizon zien wij enkele beelden van de industrie die het economisch kloppende hart is van de streek, die er voor zorgt dat de mensen ook hier hun dagelijkse boterham verdienen.

Het valt ook opdat wij een ommetje maken rond het natuurpark Altenbroek, waar wij vroeger al enkele malen zijn doorgestapt en voor de verandering was het even er rond. In de kroon van de appelbomen en populieren vinden wij als het ware de maretak grote bollen zeg maar, het is een halfparasiet.

In het voorjaar als de bomen nog geen takken hebben versieren geel groene bloemetjes van de maretak de kale takken. Pas op het einde van het jaar rijpen de vruchten, voor de lijsters een begeerde lekkernij. De maretak groeit hoog boven de grond, en groeit enkel op bomen die op kalkhoudende bodem staan. De Druden gebruikten hem voor tal van feesten en rituelen, en die werden afgesneden met een gouden sikkel. Er is ook een volksgebruik dat zegt dat het krijgen van een maretak van iemand anders u geluk brengt.

Zonder het te beseffen zijn wij boven op een andere berg namelijk de molenberg, en daar staat de grote molenhoeve. Nu gaan wij beginnen aan een echt goed begaanbaar veldwegen festival.

Als wij de grote baan eventjes dienen te dwarsen stappen wij het steenbos in, maar links van ons zien wij daar een eigenaardige plaatsnaam van een dorpje namelijk Schoppegem. Wat later op de weg de befaamde boskapel, een herkenningsbaken in het landschap. Wat verder ook nog onder een grote stoere boom een wit kapelletje, de naam, toevallig het wit kapelletje. Wij mogen ook nog eens lang Voerens heerlijkheid namelijk de boomgaarden.

Het was een zeer verzorgde natuurvolle en machtig mooie afwisselende landschapswandeling

Daarom aan iedereen van harte proficiat en van harte dank voor de inzet, hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.