Met de Sint in gedachten rond Bovekerke.

Gepost door: Kastaar |Wandelclub Koekelare vzw

Bovekerke 30-11-2013 

Ja, het zijn weer hoogdagen voor de klein mannen, en die brengen soms spanningen mee, zijn zij wel braaf genoeg geweest, wat zou de Sint zoal brengen? Allemaal vragen die zo rap mogelijk dienen beantwoord te worden. En dan die grote loebassen, drijven de spanning soms nog op, maar zitten dan stiekem te hopen dat zij ook een snoepje ontvangen, is het niet? Het is waar hé. Nu wij hebben de Sint niet gezien, want ja die brave man is te druk aan het werk, en toch liet hij een chocolade figuurtje achter voor iedere wandelaar, dank U wel Sinterklaas, zie je wel zo kwaadaardig zijn wij nu ook weer niet, anders kregen wij niets, zal het gaan ja. 

Het is een zonnige herfstdag om en bij de 7° en windstil, en meer hoeft dat niet te zijn voor de tijd van het jaar. Ha ja, waar zijn wij nu? Wel in Bovekerke een piepklein typisch landelijk dorpje, een deelgemeente van Koekelare. Haast veilig verscholen van het drukke verkeer door de staatsbossen van Koekelare. Naar ons bescheiden mening is een groot gedeelte van het dagelijkse leven te zoeken in de landbouw, in de naaste omgeving zie je niet zo direct economische bedrijvigheid, die is een eind verder gevestigd. Goed wij gaan wandelen en dat op het 13 km parkoers. 

Wij komen langs de St. Gertrudiuskerk, een statig oud kerkje met een beschermende toegangspoort. Niet zo ver van het front gelegen was het in de eerste wereldoorlog van tel. Zijn kerktoren diende als uitkijktoren, en de kerk werd gebruikt als hospitaal. Even buiten de dorpskern ontdekken wij een mooi versierd huis, prachtig opgesmukt voor de jaarwisseling. Wij genieten ook van enkel fraaie dorpszichten, ook hier en daar een veldkapelletje. De vele kleine tarmacjes leiden ons door het afwisselende herfstlandschap. De lege velden en de vele knotwilgen geven een natuurvolle indruk, en het is er zo rustig. Ook de boerderijen dragen bij tot de aanvulling van dit unieke landschap. Hier wordt nog op het land gewerkt, en dank zij deze noeste werkers kunnen wij nog wat behoorlijk voedsel nog tussen de kiezen steken, eens zij er de brui aan geven is het goede eraf, foetsie en op ons kinne kloppen amaai mijne frak dag moeder. Al is het hard werken toch zijn deze mensen gecharmeerd door de rust van de natuur, en in hun vrije momenten moet dat toch heerlijk leven zijn, althans die indruk hebben wij. Zelfs Marie en Louis voelen zich op hun gemak in hun park. Ook, de passage in het bos was een heerlijkheid. Al die wondermooie bladerentapijten in de divers dreven, al die kleurenschakeringen zijn bewonderenswaardig mooi, echte kunstwerken door de mens haast niet te evenaren. 

Parkoermeester, uw parkoers was goed en simpel uitgetekend, maar wij hebben er steevast van genoten en ondanks het open veld was er toch heel veel afwisseling, en over het kleine typische dorpje hangt als het ware een sprookjessfeer. Van harte proficiat en van harte dank voor je inzet. Ook de organisatie was zeer goed verzorgd ook voor deze’ mensen dezelfde eerbetuiging. Maar ook alle medewerkers mogen in de gelukwensen en dankwoorden betrokken worden, want hun werk was pico-bello !! 

Wij hebben van deze herfstwandeling ten zeerste genoten, wensen jullie het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.