Namiddagwandeling Cadzand

Gepost door: Kastaar |Vier op een rij

Reeds een viertal jaar organiseert wandelclub “4op1rij Zedelgem” een wandeldag in Zeeuws-Vlaanderen, een rustig gebied met tal van interessante vaststellingen en unieke natuurgebieden; en dit zo vlakbij huis. Deze maal zijn wij te gast in het kleine dorpje Cadzand dat iedereen wel kent. Het weer is allesbehalve om over naar huis te schrijven, zwaar bewolkt, om en bij de 10 ° en er staat een strak windje. “Niet zo mooi!”, hoor ik je zeggen maar eigenlijk mogen wij nog niet klagen want pas na een negental kilometer kregen wij een onaangenaam regenvlaagje te verwerken. Dit was de enige keer dat de weermaker roet in het eten gooide en dit kon de wandelpret van de 32 aanwezige leden zeker niet bederven.

Wij starten onder de toren van de Mariakerk, laat ons maar zeggen de oudste kerk van Zeeland. Voordien zou er een houten kerk gestaan hebben maar in 1250 zou men begonnen zijn met de bouw van een nieuwe kerk in gele Vlaamse baksteen; en dit in opdracht van de Gentse St-Baafsabdij. De toren van het mooie gebouw was destijds een baken voor de scheepvaart, deze is verscheidene malen verwoest geweest en tot ruïne herschapen door oorlogen, de laatste restauratie gebeurde in 2009.

Aan de zijkant van de kerk vinden wij een merkwaardig monument, namelijk dat van de eeuwige vlam en de vrede. Tevens staat er ook een eeuwenoude boom waaraan verschillende plankjes hangen met een vredesboodschap. Amper een vijftal meter verder vinden wij een ‘travalje’, voor de oude smisse. Men gebruikte dat vroeger om de paarden in te stallen als zij moesten voorzien worden van nieuwe hoefijzers, het werd ook soms een hoefstal genoemd.

De Mariastraat voert ons het lieflijke dorpje uit en leidt ons recht naar een ander monument: de molen “Nooit Gedacht” die een bewogen geschiedenis achter zich heeft want hij werd meerdere keren door een brand verwoest.

Hier slaan wij links af en vanop de verhoogde dijken genieten wij van een uniek polderlandschap, afwisselend mooi met hier en daar wat boerderijen en ook enkele statische oude landbouwschuren die het rustige landschap aanvullen. En zeggen dat dit praktisch land is die gewonnen is op de zee, die soms vijand maar ook bondgenoot was.

Goed, wij zijn op weg naar het natuurreservaat “De Knokkert” dat iedereen hier kent als “het bos van Erasmus”. Wie is dat nu weer? Nee het is niet de geschiedkundige humanist en filosoof. Nee, de gronden die wij gaan betreden waren eigendom van een doodgewone boer met de naam Erasmus. Staatsbosbeheer werd na het overlijden van de boer eigenaar van de hoeve en plantte hier een bos aan.

Het wordt een heerlijke tocht via diverse bospaadjes die kriskras door dit onbekende stukje bos slingeren. Te midden van het ontluikende lentegroen stappen we op sappige graswegeltjes verder totdat we op de bezoekersparking na 5km verrast worden met een gratis bevoorrading. Willy heeft hier postgevat en trakteert iedereen op een pintje of een frisdrankje, en meteen verzorgd aangeboden, “as je me nou” zouden de Nederlanders zeggen.

Via een graswegel waarin de smeerwortel weelderig groeit verlaten we dit mooi stukje natuur, plots staan we opnieuw midden de open polders alwaar de stevige zuidwester ons opnieuw geselt. Enkele dijken brengen ons nu naar Nieuwvliet-Bad alwaar een onverharde dijk ons naar een volgend natuurgebied stuurt : “De verdronken Zwarte polder”, een inpoldering van zowat 55 hectaren en een uniek gebied van duinen, slikken en schorren. En als toemaatje wandelen wij over een stuk dat aan de getijden onderhevig is van de Westerschelde vandaar de houten brugjes die wij bewandelen, nadien volgt een streepje zand die ons naar de opgehoogde dijk brengt. Als wij bovenkom zien wij niet alleen de Noordzee maar ook de vele campings, en aan de radartoren die het scheepvaartverkeer controleert is daar onze vriend Willy terug met een nieuwe bevoorrading , ja terug een welgekomen moment.

Nadien is het nog zowat een 4 tal km en die gaat langs lichtglooiende duinenpaadjes en dijken naar Cadzand-Bad toe. Een onverharde dijk neemt ons verder op sleeptouw waarna we de Mariakerk van Cadzand-dorp in het vizier krijgen, het eindpunt van van onze heerlijk afwisselende wandelnamiddag. In café “De Hemelse vrede” krijgen wij nog een consummatie naar keuze gratis aangeboden door de club, een gebaar dat door de 32 aanwezigen ten zeerste gewaardeerd werd.

Wij zouden aan onze plichten tekort schieten als wij Wim zouden vergeten te feliciteren en te bedanken voor de zorgvuldige voorbereidende werkzaamheden, het was een heerlijke en zeer genietbare tocht.

Ook een woordje van felicitaties en dank aan het bestuur voor de financiële ondersteuning en het mogelijk te maken deze organisatie de nodige glans te geven en tot een goed einde te laten komen. Nogmaals van harte dank en tot een volgende wandelgelegenheid.