Natuur, geschiedenis en nostalgie rond Moorsele

Gepost door: Kastaar |De 7Mijlstappers Moorsele

13/04/2014 Moorsele

De klassieke parkeerplaatsen, hoewel een behoorlijk aantal waren rap opgevuld. Maar de organisator kon op bijstand rekenen van supermarkt Spar en de plaatselijke voetbalclub die extra plaatsen ter beschikking stelden, langs deze weg van harte dank voor het sportieve gebaar. En kwam je toevallig met stramme kuiten binnen, geen probleem, er lagen staaltjes zalf gratis ter beschikking om dit ongemak op te lossen, ook aan de firma van harte dank. Intussen word het stilaan tijd dat wij ons inschrijven in O.C. De Stekke tussen kerk en kasteel, en kiezen voor het 12 km parkoers, het weer is wat bewolkt een licht windje maar later op de dag werd het zeer aangenaam wandelweer.

Wist je dat de bewoners van Moorsele een bijnaam hebben, wel een pankarte aan de ingang geeft ons een woordje uitleg. Moorsele één van de oudste weversdorpen telde honderden thuiswevers tijdens de armoedeperiode van 1920 tot 1930. Het garen dat daarvoor werd gebruikt was meestal enkel draad. Teneinde enige sterkte te geven werden de draden en geweven stoffen ingepapt met een soort kleefstof gemaakt met afval uit de bakkerij (gezuurde deeg) de stekselpap genoemd. Hierbij werden de handen afgeveegd aan de broek, meestal aan de achterkant of het gat vandaar dat ook gesproken werd van stekselgaten. Aanvankelijk als scheldnaam gebruikt maar later gevarieerd naar een folkloristische bijnaam.

Onder de schaduw van de St. Martinus-en St. Christoffelkerk zijn wij ribbedebie. In 1165 werd voor het eerst melding gemaakt van de kerk. De huidige driebeukige kerk werd in de 16de eeuw opgetrokken. Vooral de zware toren is merkwaardig. In 1909 -1910 werd de kerk met een 7,2mtr langs de westkant verlengd. Het interieur heeft verschillende interessante bezienswaardigheden. Het oudste gedeelte van de kerk is sinds 19 april 1937 als monument beschermd. Terwijl wij het dorp uitstappen, vinden wij een merkwaardig gedenksteen aan een vervallen huisgevel nummer 27. Hulde en dank aan Noyelle Frans gevallen weerstander P.M. te Menen den 10-9-1944, ingehuldigd den 11-9-1949. Geschonken door het gemeentebestuur en de inwoners van de Yperstraat Moorsele. Verder een kapelletje, een oproep aan Maria. O Maria wilt niet vergeten dezen die dolen en den weg wel weten. Op het kruispunt een oude hoeve met een poortgebouw als ingang. Later op onze veldtocht zullen wij nog enkele van deze typische hoeves opmerken.

Een ander niet zoveel komende vermelding, wij naderen een rijbaankussen, nee wij moeten hier de grond niet kussen allee gij, het is een aanduiding voor een verkeersremmer, ach ja zeg dat dan hé.

Via rustige wegen, en zeer goed begaanbare veldwegen doorkruisen wij een zeer genietbare streek, met zoals eerder gezegd oude fraaie boerderijen met een poortgebouw. Ook komen wij voorbij een bloemenkwekerij machtig mooi. Op zeker ogenblik worden wij ook herinnerd aan het momenteel brandende begrip van den groten oorlog het miltary cementry Kezelberg. Aangelegd in 1918 bevat de graven van 145 soldaten uit het verenigd koninkrijk, 1 Canadees,1 Chinees en 14 graven van Duitse militairen. Ook op de gemeentelijke begraafplaats ligt een aantal gesneuvelde militairen begraven.

Nu stappen wij een stukje oude spoorbaan op gaande van Roeselare naar Komen, een stukje laat ons maar zeggen een behoorlijk stuk, unieke natuur. Het geeft een paradijselijk gevoel hier te kunnen wandelen, wonderbaarlijk mooi. In een cultureel centrum in de schaduw van een plaatselijke kerk benutten wij onze rustpost, als wij ons niet vergissen is dat Ledegem, of een of ander deelgemeentje. Bij het verlaten van de rustpost vlak voor de kerk een oude hoeve uit 1876 zo staat op de schuurgevel. Nadien nog een stukje natuurparadijs met name Groen Lint Moorsele. Ook een 4,5 ha groot met heel wat wandel-fiets en rustige belevenismomenten, kortom een must voor natuurvrienden en dat in de vallei van de Heulebeek.

Als apotheose het kasteel van Moorsele. Een middeleeuws kasteel met een donjon, dat is een toren met als doel het kasteel te verdedigen en een ijskelder gebouwd op een motte en geen mote binnen de omwalling. Het kasteel is gebouwd tussen 1418-20 en 1443 door Geldolf van der Gracht. En dat is meteen het einde van een natuurvolle, geschiedkundige en nostalgische wandeling, machtig mooi. Pakoermeester van harte proficiat en van harte dank voor je inzet, ook de uitleg bij aanvang was een grote meerwaarde een grote waardering waard. De organisatie was zeer verzorgde en ook alle medewerkers willen wij in dezelfde eer betrekken voor hun gastvrije bediening en inzet.
Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.