Ontluikende lente rond Aviflora Ingelmunster

Gepost door: Kastaar |Aviflorastappers Ingelmunster

Ingelmunster 16-04-2013 

Wij waren op de gebruikelijke afspraak voor de maandelijkse wandeling bij Aviflora. Er is mooi weer voorspeld en dat geeft hoop, te merken aan de grote opkomst. Gedaan met die gure noordenwinden, want de thermometer wees 11° aan en het kwik zou in de loop van de dag stijgen tot 16°. Het was nochtans bewolkt maar windstil en voorlopig was dat in orde en wij kiezen voor het 12 km parkoers. 

Vlak buiten de zaal stappen wij links een verharde veldweg op, wij wandelen maar een landbouwer is naarstig bezig met voorbereiding van zijn grond af te werken voor het zaaien of planten van zijn gewassen. Afwisselend kris kras door stukjes bewoonde wereld en landerijen bereiken wij de drukke Kortrijkse baan die wij dwarsen en zijn zo de Zwanestraat in naar een open leeg landschap. Dat hier in de streek heel wat groenten geteeld worden is een feit, gezien de vele groetenbedrijven aan de horizon. Ons vermoeden wordt versterkt al wij zien dat er een gigantisch grote serre wordt opgebouwd indrukwekkend. En zo bereiken wij na een omzwerving ’t Bloemgat. Dat brengt ons naar het grondgebied Meulebeke en het provinciaal domein het Veld toe, en wij maken een lus rond het domein en komen wat later de Kortrijkse baan op die wij dwarsen en in de witte hoeve benutten wij onze rustpost. 

Het tweede gedeelte stappen wij richting Ardooie die wij eventjes volgen om vervolgens recht af te slaan in de Kasteelstraat. Intussen hebben wij kunnen genieten van de eerste lenteverschijnselen, de bloeiende voorjaarsbloemen en het fris ontluikende groen van bomen en struiken. Ook het vee begint op de weiden te grazen, en de kleine schaapjes doen massaal hun verschijning. Onder hen een paar sukkelaars, jawel zwarte schaapjes, och arme hun ganse leven het zwarte schaap moeten zijn, dat is toch erg hé. Ook de verschillende boerderijen vullen het landschap aan tot een kompleet geheel. Na een lus door kronkelende veldwegen en een hemelse stilt krijgen wij in café ’T Veldkruis een nieuwe gelegenheid om even te rusten. Het laatste gedeelte, landelijk en soms bosrijk gebied brengt ons naar het eindpunt, van een genietbare en afwisselende ontluikende lentewandeling. 

Spijtig dat rond het middaguur de zon zich gaat verschuilen achter de wolken. Een aanwakkerende wind kwam opzetten en bij bepaalde momenten met de wind pal op de neus gaf het een gans ander gevoel, gelukkig het was geen koude wind. In ieder geval heel wat aangenamer dan de weken ervoor. 

Het viel allemaal best mee en wij schoven aan tafel voor een klassieke dagschotel boereworst en appelmoes, een frisse Brigand en een gezellige babbel met de afsluiter, U komt volgende maand toch ook hé !!