Op stap met Prins Karel en James Ensor

Gepost door: Kastaar |Keignaerttrippers Oostende

Ja over het weer gaan wij niet veel naar huis schrijven, zwaar bewolkt, amper 7° op de thermometer en een gure wind, en later op de dag een paar regenvlagen, echt niet aangenaam. Als wij de wagen op de ruime parking plaatsen moeten wij ons reppen om de cafetaria Walraeve droog binnen te stappen want er volgt een vlaagje, wij wachten even en kiezen voor het 12 km parkoers rond Mariakerke –Oostende.

Wij stappen meteen het domein Walraeve op en via kronkelende dolomietpaadjes genieten wij van enkele duinbosjes en ook van duinezichten. Wij kunnen ons nauwelijks voorstellen dat ruim 500 jaar geleden het vissersdorpje Walraverszijde hier in zee verdween. Een vijftal vissershuisjes zijn in middeleeuwse stijl herbouwt ter nagedachtenis van het dorpje.

Wij zien ook verschillende oorlogsbunkers en resten van mitrailleurposten  uit de eerste en tweede wereldoorlog. , zij zijn de overblijfselen van de Atlantikwall. Dit was een door de Duitse bezetter aangelegde verdedegingsgordel tegen aanvallen uit zee. Zo was de batterij in Raveszijde bestemd als verdediging van de Oostendse haven. Verder is het nu een natuurvol recreatiedomein, waar het in de thans stille natuur rustig en aangenaam wandelen is. Wij verlaten het domein en stappen door de wijk een gedeelte van Mariakerke – Oostende op.

Wij passeren de eeuwenoude duinenkapel het bekende duinenkerkje. Vele malen verbouwd en de eerste vermeldingen van een kapel vinden wij in het jaar 1171. Het duinenkerkje werd gebouwd tussen de jaren 1350 en 1400 in Gotische stijl met een westertoren, in de eerste wereldoorlog braken de Duitsers de toren af. Vanaf 1929 tot 1931 werd na vele vernielingen het kerkje gerestaureerd. Er is nog heel wat oud kunstig meubilair te bezichtigen en sinds 1946 als beschermt monument herkend.

Op het kerkhof werd hier ook baron James Ensor begraven, een Belgisch kunstschilder. En dit in zijn geliefde omgeving, en hij belette ook dat het kerkje zou gesloopt worden

Naast het kerkje het vertelhuisje de woonst van de familie Corvelyns. Op een bepaald moment woonden de familie met acht dochters en zes zonen. Moeder Corvelyns was beter gekend onder de naam Mietje Maene en was een zeer bekende visleurster.

Wij stappen richting grote baan die wij gaan kruisen, en een eindje verder veilig afgeschermd van het drukke verkeer vangen wij een glimp op van de Oostendse luchthaven. Maar hier worden wij getrakteerd op een fikse regenbui. Na een poosje mogen wij links af naar de bewoonde wereld toe, wij zijn momenteel in de Spa laan, maar zijn niet richting Spa toe. Het wordt een rustige zwerftocht door de straten om even later voorbij het voetbalplein van K.V. Oostende te komen. Het is intussen gestopt met regenen en de zon komt er even door als wij in centrum ter Duinen onze rustpost benutten.

In het tweede gedeelte stappen wij richting zeedijk toe, en denken dat alle vlagen weg zijn, maar na een flink stukje dijkwandeling, krijgen wij terug een vlaag op onze duvel maar wij zullen nadien toch droog binnenkomen. Dus was het tweemaal nat en tweemaal droog, dag moeder.

Na de wandeling op de dijk stappen wij terug het domein Ravesijde in, en vinden er even later de residentie van Prins Karel. Die er na zijn regentschap kwam wonen en het nadien verkocht aan de Belgische staat. Thans keurig gerestaureerd en er zijn ook enkele musea in ondergebracht die kunnen bezocht worden en een gans arsenaal boeiende en geschiedkundige onderdelen bevatten, echt een aanrader.

Anderzijds genieten wij verder na van de prachtige natuur en komen zo naar het einde van onze wandeldag toegestapt.

Wij hadden genoten van het afwisselende parkoers. Spijtig van het weer, maar daar kan niemand iets aan doen. Keignaertstappers jullie zorgden voor een verzorgde organisatie, daarom aan iedereen proficiat en van harte dank voor jullie inzet, het gaat jullie goed en tot een volgende wandelgelegenheid.