Op stap met natuurgids André door Beisbroek, Tudor en het Chartreuzinnengebied

Gepost door: Kastaar |4op1rij

Een beetje traditie is het stilaan geworden om met natuurgids André Vanhevel eind oktober een begeleide natuurwandeling te maken, deze maal in het zuidelijk gebied van Brugge.

Tal van mensen zijn erbij om te luisteren naar de boeiende verhalen van André die doorspekt zijn van interessante weetjes over de omliggende natuur en cultuur.

Bij de start is het weer goed, de zon schijnt en de temperatuur is opgelopen tot 11° wat een    ideaal wandelweertje is. Naar het einde van de wandelnamiddag kregen wij toch een fikse hagelbui op onze kop, gelukkig zaten wij beschermd onder het nog dikke bladerendek van de Beisbroekse bomen.

Wij gaan van start op de parking van het domein Tudor. In de Middeleeuwen was dit een woest gebied dat zich uitstrekte van Brugge tot in Giste; het bestond vooral uit kreupelhout, natte weiden en onordelijk geplante bomen. Het was een ideale schuilplaats voor dieven en allerhande gespuis en dat wilde men weg. Dit was het begin van de ontwikkeling van de streek, men legde straten aan en waar het mogelijk was maakte men velden vrij voor landbouw. Een adellijke familie die het bezit begeerde legde de straten aan, zo zou misschien volgens de legende die familie de naam Vanderstraeten gekregen hebben.

De abdij van St. Andries zou ook zijn ontstaan te danken hebben aan Robrecht van Jerusalem die toen in Jerusalem vocht tegen de moslims, hij stond op het punt de strijd te verliezen en riep de hulp van God in en zou hulp gekregen hebben. Als hij de strijd won zou hij een abdij oprichten ter ere van de heilige André. De belofte werd nagekomen en de abdij kwam er , de abdij is heden ten dage verdwenen maar de huidige kerk bleef staan en is thans St.- Andries.

Het ganse ruige gebied zou later gekocht zijn door de familie Emanuel Van Outryve D’ydewalle en zijn schoonbroer Jacques Lespe die het gebied in tweeën deelden door toedoen van de Diksmuidse heerweg. Zij kochten het voor de spotgoedkope prijs van 1 miljoen 700 assignaten. Het was het eerste papiergeld in de wereld. Maar had bijna geen waarde.

Op weg naar het kasteel Tudor vinden wij een heel oude boom, de vraagt stelt zich hoe oud is die?

Wel André geeft uitleg, als hij gerooid was kon men de ringen tellen en iedere ring was 1 jaar, vandaar ook de benaming jaarringen. Als de boom nog groeide werd het iets moeilijker en de tactiek was de volgende. Men haalde een holle boor waarmee men in de boom boorde veronderstellend tot in het hart van de boom. Men haalde de boor eruit en via het houtstaafje uit de boor telde men de ringen.Een ander methode was om een lintmeter rond de boom te plaatsen, de totale lengte deelde men door factor twee en men had het jaartal , merk op dat dit alles bij benadering was. Terwijl wij toch over bomen bezig zijn is het hart steeds in het midden van de boom? Ja, als hij alleen heeft gestaan en de vrije ruimte had. Nee, als er een andere boom dichtbij stond dan stond het hart uit het midden en waren ook de jaarringen niet meer symmetrisch. Ook de afstand tussen de ringen was niet altijd even breed , dat komt door vruchtbare en niet vruchtbare jaren.

Nog iets over bomen, in een beukenbos vind je op de grond weinig begroeiing en word dan ook als een schaduwbos beschouwd. De reden hiervoor is het dichte bladerendek van de boom en anderzijds, de afvallende bladeren verteren zeer slecht en traag.

Veelal werden de percelen verdeeld in rechthoekige vormen en automatisch rechte dreven teneinde een betere uitbating en bewerking te kunnen bieden , maar men legde de dreven ook aan in kaarsrechte lijn en bijvoorbeeld hier werd een dreef de O.L.Vrouwdreef aangelegd en de naam was niet toevallig gekozen want volgt die dreef en je kwam uit op de O.L.Vrouwtoren van Brugge.

Wij zijn ondertussen bij het Tudor kasteel aangekomen dat in 1904 werd gebouwd, eigenaardig is zijn stijl namelijk de Tudor stijl. Deze verwijst naar de Engelse Tudor-dynastie die begon onder Hendrik de zevende. De bouwstijl kan wat afgekeken zijn van de neogotische stijl, in die zin waren de pieken van de bogen van de Tudor stijl meer ingedrukt en de punt niet zo scherp als die van de neo- gotische stijl.

Het volgende gedeelte is het Chartreuzinnen gebied, de naam verwijst naar de Kartuizers die hier vroeger een klooster hadden. Dit is nu verdwenen en op deze plaats staat nu een indrukwekkende hoeve.

Deze zeer strenge kloosterorde die zijn oorsprong vond in Frankrijk had dus ook hier volgelingen. Zij leefden in een soort cellen en deden niets anders dan bidden en studeren, ze mochten absoluut geen contact hebben met de buitenwereld en ze mochten zelfs niet samen eten.

Indien zij iets nodig hadden dienden zij beroep te doen op lekenzusters of broeders.

Hier was in die tijd een boomgaard met zowat een 170- tal appelsoorten, in de laatste jaren is deze boomgaard heraangeplant en staan er zeer veel oude variëteiten in

Intussen hebben wij tijdens de wandeling ook genoten van de prachtige herfstsfeer machtig mooi

Ons laatste stuk is het Beisbroek domein dat ook ooit deel uitmaakte van dat oeroude woeste gebied, ook hier is een boeiende geschiedenis geschreven.Wij gaan het domein even door en terwijl wij onder de bomen doorstappen krijgen wij een heuse hagelbui op onze donder, gelukkig zitten wij wat beschermd onder het nog redelijk dikke bladerendek. We stappen voorbij het classicistische kasteel van Beisbroek dat de dag van vandaag een museum en sterrenwacht herbergt en wandelen verder door het schittrende gebied.

Als laatste halte stoppen we even aan de grot ter verering van OLV van Lourdes; deze werd op deze viersprong gebouwd omdat er hier blijkbaar een groot kruis stond.

Nu naderen wij rap het einde van onze wandeling , kunnen wat napraten over de prachtige en natuurvolle wandeling met uitleg van onze zeer gewaardeerde gids André. In de vroegere stallen van het kasteel , thans omgebouwd tot een prachtige cafetaria , krijgen we van de club een gratis consummatie aangeboden, langs deze weg van harte dank.

Het was een prachtige wandelnamiddag die snel voorbij was en wij kijken al uit naar een volgende uitgave.