Op zoek naar riddeer Witssone in Krombeke

Gepost door: Kastaar |Witsoonestappers Krombeke

Ja het is reeds een hele tijd geleden volgens de legende dat daar toen in de vele bossen een ridder genaamd Cornelius Witsoone ronddoolde en toch heeft hij er zijn herinneringen achtergelaten. Trouwens de naam van de organiserende wandelclub is eraan gelikt. Het was een heel dicht bebost gebied, in de tijd werden daar veel  eiken gekapt, vandaar dat de Krombekenaren de bijnaam eikenkappers kregen. Maar in dat rustige dorpje is soms nog heel wat te zien en te beleven, weet U dat er in de St. Blasius kerk heel wat mooi kunstwerk te zien is. Anderzijds is het dorp het oudste van de fusie Poperinge is. Goed wij zijn gekomen om te wandelen en kiezen voor het 12 km parkoers.

Wij vertrekken uit het cultureel centrum de Bampoele, in druilige weeratmosfeer en een 15 gelukkig zal het weer beteren en krijgen wij nog aangenaam wandelweer. Bij ruilen de Blasiusstraat voor de torenstraat en wandelen zo het dorp buiten. Het wordt een rustig natuurvol en aangenaam parkoers, en na zowat ongeveer een 4 tal km krijgen wij in hondenschool Te Lande onze eerste rustpost. Via de bankenlindeweg vatten wij ons tweede gedeelte aan, een eigenaardige naam, vooreerst banken en linden hebben wij er niet gevonden maar die naam zal ook wel aan vroegere tijden gelinkt zijn.

Maar wie een tour du monde wil maken kan hier starten, want wij vinden er de gelijknamige aanduiding, iets dat je hier zomaar voor de voeten komt. Wel dat komt dat op het kruispunt een vroegere herberg stond met die naam. Die was zo bekend van heinde en ver dat de gemeente er die aanduiding plaatste als herinnering. Intussen stappen wij het rustige landschap verder door, en hier en daar vinden wij ook enkele bosjes en bossen verspreid in het landschap. Op zeker ogenblik stappen de grote afstanden het bos in, en stappen wij er langs, maar onze beurt komt ook en kunnen wij genieten van de gouden zonnestralen die intussen het landschap opsmukken. Na een poosje krijgen wij nog een oorlogssouvenir te zien namelijk begraafplaats Doozinghem. Aan de rand ook een speciaal kruis met foto ter ere van, zij was een operatie verpleegster en stierf aan de gevolgen van haar werk, ook was daar destijds een veldhospitaal die volledig plat gebombardeerd werd, hopelijk komen deze vreselijke momenten nooit meer terug.

Dat wij niet zover van de sint Sixtus abdij zijn bemerken wij, want wij wandelen een stukje op het Sint Sixtus wandelpad, de grotere afstanden passeren er zelfs langs. Wat later zijn wij dan het echte bos binnengestapt, de zon is er intussen doorgekomen en wij kunnen genieten van heerlijke zomerbeelden. Na een zeer genietbare landelijke lus bereiken wij voor de tweede maal hondenschool te lande waar wij opnieuw even op adem kunnen komen.

Het derde gedeelte gaat dan terug richting Krombeke, waar niet alleen in de grasbermen prachtige zomerbloeiers vinden, maar wij passeren ook de prachtige bloemknollenvelden wit en paars getint, namelijk die van de aardappelen, ook wat gele courgettebloemen, en zo krijgen wij als herinnering nog een zomers boeket mee.

Laat ons dan ook maar besluiten met een hartelijk proficiat en een hartelijk woord van dank aan de organisatie. Jullie brachten ons een zeer rustige natuurwandeling op de boerebuiten rond Krombeke, het was echt genieten in die weidse omgeving van de Westhoek. En zo bereiken wij dan voldaan en tevreden de lieflijke dorpskern en hebben wij eens een lieflijk dorpje uit de Westhoek.