Paradijselijke groenwandeling rond Deurle

Gepost door: Kastaar |Natuurvrienden Deinze

Deurle 06-07-2013 

Een prachtige zomermorgen, en wij zijn te gast in Deurle, bij natuurvrienden Deinze voor wat een ‘uitmuntende’ wandeldag zou worden. Zomerse temperaturen want het kwik zal oplopen tot ongeveer 25°. Een zomerbriesje en heel wat groene schaduwplaatsen zijn ten zeerste welkom. Deurle tot voor de fusies een zelfstandige gemeente, nu een deelgemeente van St. Martens-Latem. Zijn typisch oude dorpstraat, zijn St. Aldegondekerk, beheersen het beeld van het kunstdorp, want verscheidene kunstenaars en schrijvers hebben daar hun optrekje. Het heeft zijn oudheid bewaard en staat vermeld in de top vijftig van Vlaanderens mooiste dorpjes. Wij zijn hier om te wandelen en kiezen voor het 15km parkoers. 

Via de Hullekensweg stappen wij het groene kader in. Na wat mooie paadjes en dreven komen wij langs de Westerplas. Een prachtig natuurpunt, maar ook met een doel. Deze plas werd aangelegd om Hooglatem te beschermen tegen overstromingen. De woonwijk werd ingepolderd door de aanleg van een dijkje ten oosten en ten westen van het bewoond gebied. Vijf hectaren weiland werden afgegraven tot op het gemiddelde zomerpeil van de beken. Het bekken heeft een buffercapaciteit van 36.000 kubieke meter om het toestromende water van Deurle en Nazareth op te vangen. De combinatie van slikken, zeer natte weigronden, grachten en poelen zijn zeer belangrijke troeven voor natuurontwikkeling. Voor vogels en ook trekvogels een uitgelezen voedselgebied. Het weide gebied wordt begraasd door Herdwickschapen, met gekrulde horens, een zeldzaam Engels ras. Wij krijgen hier fantastisch mooi zichten. In een rietkraag staat een reiger te wachten om een lekker hapje te verschalken, ook wat Canadese ganzen en eenden dobberen op de plassen. Het vijvertje aan de tweesprong Latemstraat en Burgemeesterstraat naast de parochiekapel van 1839 is vermoedelijk het eerste dorpsplein van Latem. Bijna een halve eeuw lang is deze plek nagenoeg ongewijzigd gebleven. De naastgelegen witte hoeve werd tussen 1908 en 1913 gebouwd en bewoond door schilder Gust De Smet. Reeds op de oudste kaart daterend uit 1575 word het driespleintje vermeld. Een dries is een bijna driehoekig afgebakende ruimte met vijver, vlak bij de samenkomst van drie straten, met als markering vaak een kapel. Oorspronkelijk was het een verzamelplaats voor vee, om het te voederen, te melken en te laten drinken. Ook wel eens als ontmoetingsplaats voor het hele dorp. In een fris zomergroen siertuintje staat oma paraat om de planten te verzorgen, een machtig mooi beeld. Wij zijn intussen op de driesmeers een prachtig opgesmukt door gouden zonnestralen, die het jonge bladerendek doorpriemen. Een machtige oase van rust en natuur, het is er als het ware wandelen in een aards paradijs, zo indrukwekkend, een machtig mooi gevoel overvalt ons, uniek en machtig mooi. Tussen de struiken en bomen door enkele exclusieve villa’s. Wij kruiseneven de grote weg en bereikende agglomeratie St. Martens-Latem. Wat kleien authentiek oude straatjes, machtig mooi tussen die prachtige dreven, en wij zijn intussen op de kleine heide. In de basisschool van St. Martens-Latem genieten wij van een zeer goed uit(geruste rustpost met keurig gekoelde dranken. Na de rustwacht ons een prachtig groene lus, haast nog mooier dan de eerste ja echt wij krijgen er niet genoeg van omdat het zo adembenemend mooi is. We komen intussen ook op een stukje Albijn Van Den Abeele wandelroute, hier woonde vanaf 1928 schrijver dichter Richard Minne (1891-1965) hier in de eikeldreef, en geboren in Gent. Naast Gezelle en Karel Van De Woestyne één van de grootste Vlaamse dichters uit de eerste helft van de 20ste eeuw. In 1965 plots overleden in zijn woning. Gaf zich graag uit voor een spotter, een schampere sarcast. In 1928 schreef hij, Ik trek naar Latem, het schijnt dat zij daar na een tijdje mystieker worden. Ik hoop daar welkom te zijn als een hond in een kegelspel. 

Wij kunnen ook een flink stuk moeras over wandelen met behulp van speciaal aangelegde loopbruggetjes. Wij komen een dorpskern binnen en op het plein voor de kerk vinden wij een standbeeld van Karel Van De Woestyne. Komen wat later langs een groot golfterrein. De temperatuur is inmiddels opgelopen tot een 25°, het lichte zomerbriesje en de talrijke schaduwplekken ware aangename attributen, tegen die eerste zomerwarmte, waar wij al zolang op wachten, en wees gerust het mag nog een tijdje aanhouden. Bij aankomst konden wij genieten van een heerlij frisse drank,en de Max een ijsroomcoupe met aardbeien Wij willen langs deze weg van harte dank en hulde brengen aan de medewerkers die gedurende deze eerste warme dag al hun dranken en spijzen fris konden aanbieden, wat in deze sfeer geen sinecure was, van harte proficiat. Parkoermeester, organisatie en mede werkers van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet. Hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.