Paradijselijke mooi lentewandeling rond Voeren

Gepost door: Kastaar |Berg & boswandelaars Voeren

21-04-2014 Voeren

Met een stralend lentezonnetje in de vroege morgen vertrekken wij met twee volle autobussen richting Voeren. De weersvoorspellingen waren eerder somber, maar de weermaker bedacht zich, en hij zou de ganse dag machtig mooi aangenaam wandelweer aanbieden.

Wij deden chick want wij schreven in, in het kursaal voor een tocht in en rond Voeren. Uit de verschillende aanbiedingen kiezen wij voor het 10 km parkoers, enkele van onze geroutineerde stappers kiezen voor de langere afstanden door deze heuvelachtige streek.

Goed wij zijn ribbedebie, het ranke kerktorentje is uit zijn stelling geraakt, en staat als een parel te pronken over het lieflijke dorpje. Wij stappen het tienhof op, passeren een grote school. Eventjes een stukje langs de gekanaliseerde Voer, om later wat later via een bekoorlijk klimmetje tussen de lentefrisse hagen. Eventjes boven staat een rustbank waar wij dankbaar gebruik van maken, en trouwens genieten van de eerste landschappen te aanschouwen krijgen. Wij zijn terug vertrokken langs veldwegen en holle wegen die ons de uniek mooie wandelstreek tonen. Het wordt nog mooier en kleurijker als wij langs de bloeiende fruitbomen passeren, een fantastisch natuurboeket. Eens in het open landschap kunnen wij ons vergewissen van het grote aantal deelnemers, een echte gesloten menseketting beweegt zich door deze rustige natuur. Het is ook een ideale om in alle rust te wandelen ver van het drukke verkeer.

Uit een bos springen twee jonge herten de wei in naar een volgende plek. Aan de kant vinden wij een grenspaal en gaan even flirten met Nederland. Het is ooit n grote streek geweest maar tijdens n van deze oorlogen zouden de Franse het in twee gedeeld hebben en de gemakkelijkste benaming is misschien de vlotst voor de hand liggende, en men noemde het Nederlandse deel Nederlands Limburg, en het ander Belgisch Limburg. Maar bewoners van Nederlands Limburg voelen zich nog steeds verbonden met Belgisch Limburg, zo vertelde ons een oudere Nederlandse wandelaar. Even later een bosje in met heerlijke wandelpaden maar ook met een boodschap, ervaar en koester de stilte. Enkele onze gevederde vrienden begeleiden ons met een vrolijk concert, echt overheerlijk en om van te genieten, hoewel wij soms een wat doenlijke kuitenbijter (bergje) hoeven te overwinnen. Het spreekt vanzelf en dat weet je zo, dat het hier van klimmen en dalen is, en dat weet je. Maar de parkoermeester heeft aan ons gedacht, er liggen andere aardige bergjes te verwerken. Een voorbeeld is de echte heuvel die wij te verwerken krijgen naar de rustpost toe. Voor wij de prachtige feestzaal bereiken was het alle hands aan dek, oef dat was even stoppen en blazen. Een prachtige comfortabele zaal of een prachtig opgezet terras in de schaduw van de ranke toren, en een ogenschijnlijk klooster erachter verborgen in het dorpje Eijsden-margaten. Het heeft in ieder geval een indrukwekkende ingangspoort. Echt een zeer aantrekkelijke gezellige stopplaats. Na de rust nog een stukje klimmen maar nadien zal het in dalende lijn naar de aankomst gaan. Wij kunnen nog steeds genieten van de mooie zichten en die majestueuze boerderijen, haast allemaal met een monumentale inrijpoort. Wij zien ook enkele huizen in vakwerk, en hebben jullie er op gelet? Wij vinden twee types, eerst, een niet verplaatsbaar huis, en dan een wel verplaatsbaar huis jawel. Wat is nu het verschil, in het verplaatsbare zitten in de koppelingen van de houten balken, ronde uitstekende pinnen om de constructie vast te houden. Dit type stemt nog uit de tijd van de nomaden en de reden was dat zij een volk van zwervers waren. Zij hielden er grote kuddes vee op na, kwamen zij in een vruchtbare plaats dan bouwden zij er hun huizen op, en ook hun vee had eten. Was de plaats afgevreten wel zij braken hun huizen af en bouwden zij in hun nieuwe verblijfplaats. En de muren dan wel die vulden zij op met stro en lijm wat rap ging.

Wat hier ook zeer veel voorkomt zijn maretakken in de kruinen van enkel bomen. Merkwaardig groeien zij op kalkhoudende bomen. Daarom vind je hen overvloedige in de kalkrijke streken van Voeren. De maretak is een halfparasiet. Zijn wortels dringen door de schors van zijn gastheer en zuigen er het sap uit. In het voorjaar sieren de witte bloempjes de kale bomen. Als nadien de bloemen veranderen zijn de lijsters er echt verzot op. Eeuwen lang gebruiken mensen de maretak bij alle feesten en rituelen. Druden sneden de planten uit met gouden sikkels van de heilige eik. Een laatste boodschap onder een maretak mag je iedereen kussen! Wij stappen ook langs het natuurgebied Altenbroek, bekent voor zijn dassen (wel diertje h en geen kledingstukken) en de vele dassenburchten. Op de holle weg zien wij een ingewikkelde constructie om te beletten dat de grote bomen omwaaien en in het dal terechtkomen.

En zo komen wij moe maar voldaan nadat wij nog een tochtje kregen door het centrum van s Gravenvoeren maakten, en kort nijdig hellingetje naar het kursaal toe, Iedereen was vol lof over die paradijselijke natuurwandeling en was ten slotte heel tevreden. Parkoermeester van harte proficiat en van harte dank voor je inzet, dezelfde eerbetuiging voor je medewerkers, het was een echte wandelhoogdag.

Voor de niet wandelaars was een uitstap naar Valkenburg gepland. Een zevental mensen reden rechtreeks door naar Valkenburg. En om 13u30 konden de wandelaars van de kortere afstanden nog een bezoek brengen aan de stad. De gelegenheid werd aangeboden om een bezoek te brengen aan de gemeentegrot, waar wij met een treintje konden doorrijden. Dat de stenen en het materiaal geschikt waren voor het optrekken van allerlei bouwwerken wisten de Romeinen al. De massa is ontstaan door een ophoping van kalk, klei en schelpen gevormd in de krijttijd, de temperatuur binnenin bedraagt constant 12. De grotten zijn in de oorlog ook nog als schuilplaats gebruikt. De grotten waren ook voorzien van een sanitair blok dat bestond uit hurk w.c.s of Franse types. De grotten tellen 5000 gangen over een afstand van 70km en een oppervlakte van 110 ha of 220 voetbalvelden. De grondstoffen konden ook gebruik maken voor het maken van cement, of gebrande kalk. Op de muren ziet men heel vaak aanduidingen geschikt voor een aantal personen. Er waren ook bedden voorzien met zitbanken het gebruik was gereglementeerd als volgt, 8 uren slapen, 8 uren zitten en 8 uren rechtstaan, dag moeder.Maar in de zalen en gangen zijn echte kunstwerken te bezichtigen zoals prachtige beeldhouwwerken, en prachtige tekeningen gemaakt met houtskool machtig mooi.

Na de grotten verkennen wij nog het stadje, met heel wat interessante gebouwen, gezellige winkeltjes en zeer aangename terrassen. Ook het aantal eetgelegenheden is groot en de prijzen zijn er schappelijk. Tijdens onze verkenning ontdekken wij nostalgisch kerkje. Eventjes een eredienst bijwonen?, vergeet het, want het wordt momenteel uitgebaat als Grieks restaurant. Nog eventjes een gezellig terrasje, en dan met ons zeer tevreden mensen keerden wij huiswaarts. Langs deze weg van harte dank aan de initiatief nemers, en van harte dank voor hun inzet, het was een wandelhoogdag waaraan wij nog lang zeer goede herinneringen zullen aan bewaren.