Prachtig landschap en geschiedenis in Vlamertinge

Gepost door: Kastaar |Wandelclub De Westhoekstappers

Vlamertinge 09-03-2014
Op een zonnige zondagmorgen zij wij te gast in ‘Vlamertinge’ bij Westhoekstappers.
Een heerlijk smal tarmacje, langs het bijna omwalde R.V.T. tehuis beheerst door twee magnifieke treurlinden geven een aparte genietbare sfeer. Wij komen aan de hoek van de begraafplaats stappen de Hospitaalstraat op richting kasteel. Wij hebben geluk en mogen een prachtig kasteeldomein in, namelijk domein Du Parc. Met een dreef vol bloeiende sneeuwklokjes maken wij een bocht rond het prachtige kasteel maar krijgen ook een indruk van het grote bomenpark. Het zou gebouwd zijn in 1856 in opdracht van burggraaf Pierre-Gustave du Parc in Vlaamse Renaissancestijl. In het park is ook een grote vijver, een kasteelhoeve, en een voormalige hovenierswoning. Tijdens W.O.1 werd het bezet door verscheidene legers, liep veel beschietingen op en heel veel schade. Tussen de wereldoorlogen in werd het in ere herstel. Ook tijden W.O.2 was het af en toe onderkomen voor Duitse soldaten. Na die heerlijke passage stappen wij de open velden van de Westhoek in. Hier ontdekken wij nog verschillende stille getuigen van oorlogsleed in de vorm van de oorlogskerkhoven thans groeien op deze velden verschillende gewassen, een zeldzaam vergeten gewas paardebonen, en langs de andere wegberm een beginnen van de bloei van het goudgele koolzaad. Tussen dit alles nog een oorlogsherinnering, hier stond een voormalige hospitaalhoeve, met er achter een kerkhof. Later stappen wij langs de Galgebossen verder. De aankoop in 1995 door het Agentschap voor natuur en bos bedroeg zo’n 70 ha, en ondertussen groeide het aan tot 111 ha. Wat de natuur betreft, een plantenliefhebber kan er zowat minstens 150 soorten ontdekken. Verschillende dagvlinders waaronder de kleine ijsvogelvlinder. Ook een 30 tot 50 soorten vogels broeden er regelmatig. Het blote voetenpad laat je blote voeten proeven met verschillende bodemsoorten, natte modder, bed van dennennaalden, keien, houten blokken enzomeer, eventjes proberen? Wij zien ook de aanduiding Dirty Bucket Camp. In de galgebossen waren verschillende kampen in gebruik waar soldaten verbleven, in tenten, barakken of onder geteerd zeildoek gespannen tussen de bomen. De verzamelnaam Durty Bucket aan de herberg vuile seule even buiten het bos. Het kruispunt tussen de ST. Pieterstraat en de nieuw aangelegde chemin militaire of plank raod was het centrum, en vanaf 1917 stond hier een barak voor erediensten en het draaien van films, terwijl de voormalige herberg de gaai zowel drank als brood verkocht aan de soldaten. En desondanks ontdekken op onze weg enkele prettige anekdotes ook op bepaald ogenblik worden wij gewaarschuwd voor overstekende olifanten. Wie de betekenis van bain – Marie niet zo duidelijk kent staat hier een demonstratief voorbeeld. Maar voor de kunstenaars een voorbeeld, zet een paal in de grond, breng er wat zijtakken aan voorzien van pinnen, en steek op iedere pin een leeg blikje, en zo is je blikkenboom gemaakt, knap bedacht hé. Ook langs de kant een oud zaagmachine om planken te zagen, simpel maar vernuftig. Stilaan naderen wij na,7 km onze rustpost op de brandhoek in het plaatselijke schooltje.
Nadien nog een kleine 3 km door een heerlijk genietbare rustige streek. En met het mooie weer hebben wij zeker genoten van een verzorgde wandeldag. Westhoekstappers van harte proficiat van harte dank aan iedereen voor zijn inzet. Het was een prachtige natuurwandeling, doorspekt met geschiedkundige feiten. Hou jullie goed, het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.