Prachtige natuur en een vleugje geschiedenis in Snellegem

Gepost door: Kastaar |De Rustige Bos-Stappers Jabbeke

Snellegem 27-10-2013 

Zwaar bewolkt, een strakke wind, om en bij de 13°, en een weersvoorspelling die alles behalve aangenaam klinkt, maar wij gaan ervoor, en behalve één flinke regenbui onderweg hebben wij het 13 km parkoers bewandeld. 

Na wat stappen gaan wij door de Westmoere, die ons naar het Vloethemveld brengt. In een boomgaard vinden wij enkele herfstbeelden, koeien grazen de laatste groene grassprieten af, en onder de bomen liggen veel afgevallen vruchten. Wij dwarsen de straat en stappen de woudweg naar Zedelgem op, maar wel voor een kort eindje, om dan De Baedts dreef in te slaan, één van de mooiste dreven uit de regio. Het huis op de hoek is de vroegere Lullepuype, een eigenlijke naam voor het perceel grond. Maar deze kreeg snel een bestemming, meestal als kleinere hoeve, tussen de twee wereldoorlogen door zelfs als herberg, de dag van vandaag is het een gerestaureerde woning. Het is intussen beginnen miezeren, maar beschut door de bomen en struiken voelen wij er niet zoveel van. Wij genieten intussen van enkele fraaie natuurbeelden die de dreef ons bied. Langs de boorden van de weg begint zich een kleurrijk bladerentapijt te vormen, de mooie kleurenschakeringen komen eraan. Een klein huisje tussen het groen, en de herfstkleuren is een uniek mooi zicht. Wij zijn intussen het Vloethemveld ingestapt, het ritselen van de bladeren onder onze voeten geven een hemelse begeleiding, en de heerlijke herfstgeuren beginnen zich te ontwikkelen, het zijn heerlijke momenten. Ook tal van paddenstoelen komen te voorschijn. Eens aan de vier eiken, de 18de eeuwse wijk de vier eiken met de gelijknamige hoeve stond op een kruispunt van vier eiken op elke hoek één. De grens van de gemeente Zedelgem en Snellegem loopt letterlijk door de keuken van de boswachterswoning. De woning werd in 1776 gebouwd door de Burgerlijke Godshuizen (huidig O.C.M.W.) De noordelijke monumentale schuur werd gebouwd in het derde kwart van de 19de eeuw. Wat later vinden wij een nieuwe vaststelling want wij ontdekken er de vossenbarm. De vossenbarm werd door de broeders van het St-Janshospitaal uit Brugge aangelegd in de 15de eeuw. Dit gebeurde bij de vroegste ontginning van het Vloethemveld en deed dienst als waterkeringgebied. De enkele honderden meters die resteren bleven tot de 20st eeuw een plaats van vossenburchten. Het begint zeer hard te regenen en te waaien, maar wij zitten een beetje beschermd tegen de striemende regen en de intussen krachtig opgekomen wind. Wij bevinden ons momenteel langs het militair domein. Omstreeks 1923 richtte defensie er een munitiedepot in. Op het einde van WO2 deed het dienst al krijggevangenkamp van de geallieerden. Na de oorlog werden hier Duitse krijgsgevangenen vastgehouden zoals Seys-Inqant. Men vond hier vele barakken en talrijke blusvijvers terug. Omstreeks 2000 werd het domein verlaten door de militairen. Op vandaag loopt het life project OANAH, een initiatief uit Europa tot herstel van het heidegebied. Vanaf hier kon men zich er een goed idee vormen van de vossenbarm. Op dat moment komen wij het Vloethemveld uit, het water valt op dat moment met bakken uit de lucht, in plaatselijke termen zou men zeggen het regent oude wijven, en een dikke boomstam is onze schutsengel tegen dat natte natuurgeweld, maar het zal maar enkele minuten duren. Dan komt de zon er eventjes schuchter door, het zal stoppen met regenen, en het verder weersverloop is weer te doen. Hadden wij eerst de woudweg naar Zedelgen, dan hebben wij nu de zandweg naar Zerkegem, en naderen onze kleurrijke rustpost in een chrysanten kwekerij. Een machtig mooi decor niet alleen voor de serre, in de serre maar ook op het land staan nog enkele kleurrijke exemplaren. Een ander monument was het Hildeghemhof, ook tempelierhoeve genaamd, was destijds de belangrijkste hoeve van het westelijke deel van het kroondomein Snellegem. Al vanaf de 13de eeuw was deze omwalde hoeve eigendom van het Sint-Janshospitaal in Brugge. Voordien was zij onder ander privébezit van moeder Ada en dochter Sibile van Hildeghem aan wie ook de hoeve haar naam dankt. Na de rust is het een landelijk kleurfestijn van de resterende chrysanten op de akkers, machtig mooi. Wat later een oorlogsmonument om de slachtoffers te gedenken van een neergestorte Amerikaanse B-17F bommenwerper die daar is neergestort. De piloot kon zich redden en ontsnappen, en bereikte na 6 maanden zwerven veilig zijn vliegbasis, de andere 5 bemanningsleden sneuvelden ter plaatse. Na nog wat zeer aangename herfstbeelden hebben wij al een nieuw monument ontdekt namelijk dat van de boerenmolen. In 1840 trok de familie Depré de molen zonder vergunning op als watermolen. Door het oponthoud van het water kregen heel wat omwonenden te kampen met wateroverlast. Hun protest zorgde ervoor dat de molen in 1858 naar windmolen werd omgevormd, van toen af spreekt men van de koutermolen. In 1906 verlaat de laatste molenaar de eigendom. Tien boeren beslissen samen de molen te kopen. Op dat moment kreeg die ook zijn huidige benaming Boerenmolen. In 1963 valt de molen stil en het verval slaat toe. In 1981 wordt definitief beslist om een deel van de Waalbeek te beschermen, het ene als monument en het andere als Lappersfort. Het Lappersfort was in de 16de eeuw het neerhof van een noordelijk gelegen opperhof. Hier woonde de molenaar van de boerenmolen ook enkele tijdlang. Onderweg het Anseeuwskapelletje omstreeks 1940-1950 gebouwd als privé kapel om een genezing af te smeken, en word nog steeds door de familie onderhouden. O hadden wij nog geen herbergen wel ja, maar nu hebben wij er twee in één klap, Namelijk in de Bruggeweg, de kleine en de grote glorie beiden uit de 16de eeuw. Tot 1960 was de kleine glorie een woonplaats met werkplaats. Haar grote tegenhanger de grote glorie deed in WO 2 eveneens dienst als herberg, na de oorlog werd alles terug woonhuis. Eens naar het dorp toe terug een merkwaardig kapelleke Plaetevoetskapelleke of de kapel van de boerinnenbond. De kapel dateert van 1937, broeder Firmin bouwkundige maakte het plan en Frans Maene, aannemer bouwde de kapel op de grond van de toenmalige gemeentesecretaris Pierre Plaetevoet. Een huis aan huis bedeltocht bracht de nodige financiële middelen bij elkaar. In de nis staat een beeld van O.L.Vrouw van Banneux. En zo bereiken wij even later het eindpunt van deze zeer verzorgde, natuurvolle en geschiedkundige wandeling. Parkoermeester je hebt ons zeer aangenaam verrast, daarom van harte proficiat en dank voor je inzet. Aan de organisatie en alle medewerkers ook van harte proficiat en dank voor hun zeer verzorgde inzet. Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.