Regen spelbreker op Trompe wandeling.

Gepost door: Kastaar |De Trompe

Deerlijk Sint Lodewijk 15-08-2015

Het zal je maar overkomen, daags ervoor mooi zonnig en aangenaam wandelweer, de dag erna regenvlagen. Het zijn nu eenmaal openluchtorganisaties, en die staan of vallen met de weersomstandigheden, maar wat doe je eraan? , niets h. De ruim voorziene parkings hadden nog veel ruimte, maar later op de dag zou de opkomst toch nog een stukje meevallen na afloop van de dag. Goed we zijn gekomen om te wandelen, zullen doorgaan, en kiezen voor het 6 km parkoers. We zijn rond negen uur in de ruime feesttent, en wachten nog een momentje, want het regent behoorlijk hard. Zo na een half uurtje betert het en zullen proberen tussen twee vlagen door het parkoers af te haspelen, maar dat lukt niet, het is afwisselend vlagen, maar niet meer zo hevig. Nu het heeft nog nooit door ons vel geregen, en gewapend met paraplu en dito kledij kan het ons weinig schelen zolang het binnen de perken blijft.

We starten gezond, want de C.M. biedt ons een heerlijke appel aan. Wist je dat regenweer het gezondste is om te wandelen, want er is zeer veel zuurstof in de lucht, goed voor onze piepkast, maar deze theorie raak je zelfs aan de straatstenen niet kwijt, en nochtans het is waar. Nu geef ons maar zonnig weer, dat is stukken mooier, en aangenamer. Zal het nu gaan over dat weer, we zijn op weg. Via een smal kerkpaadje dat behoorlijk wat omhoog gaat en die ons naar het hoogste punt van Deerlijk Sint-Lodewijk brengt, of in de volksmond ook Sellewie genoemd. Namelijk de olieberg. De oorsprong van de naam is erg onduidelijk, is daar nog een olieslagerij geweest, of naar aardolie geboord, nee hoor, volgens ingewijden, zou de naam afkomstig zijn van eeuwenoude vertaling komen en zou het hoogte betekenen. In ieder geval we krijgen, een prachtig zicht op het omliggende landschap. De streek kent heel veel wat hellingetjes, scherp en minder scherp, met soms een kort kuitenbijtertje. Wat ook opvalt, is dat je praktisch nooit vlak wandelt, steeds bergop bergaf zonder echt zware hellingen om over te stappen, ook nog heel wat groen is er te vinden. Men kan het uit liefde voor de streek, het voorpoortje van de Vlaamse Ardennen noemen. Maar vooral onderschat het niet, of je komt met zware benen binnen Maar dat is nu eenmaal het mooie het landschap wisselt voortdurend af, en een klein efforke is graag meegenomen. Wat de streek ook zo aantrekkelijk maakt zijn die zogenoemde vele smalle voetweggetjes, die zich doorheem het landschap klieven naar n of ander verbindingspunt. Ze zijn rustig wandelgebied en langs de zijden afgezoomd met een groenbeplanting, zeer genietbaar. Na de olieberg stappen we naar de Clayesberg, waar we langs de gelijknamige hoeve terug een veldweggetje op zijn. Maar eerst krijgen we een glas verse karnemelk aangeboden natuur of met aardbeien. Geef toe geen alledaagse drank, maar wel een heerlijke verrassing, ofwel een keuze uit water of limonade was ook een mogelijkheid, maar wij kiezen voor de karnemelk, goed h. Nu gaat het wat bergaf richting Zwevegem Knokke, hier genieten we van het mooie relif van de streek, intussen zijn we op het gehucht Slype, in deze namen zitten wat bekende gemeentenamen verborgen, namelijk Slijpe bij Middelkerke, en Knokke. Langs het kanaal vinden we nog wat oude industrie. In het O.C. Kappaert benutten we onze rustpost. Het regent nog, maar zo van die aard, openen we ons paraplu of niet, en soms moet het toch nog eventjes maar de harde vlagen zijn voorbij. Volgende berg is de Wolfsberg, een kort maar taai kuitenbijtertje, maar we geven ons niet voor een krop sla. Op de top een soort eigenaardige zwammen, het lijkt op een wegwerpplaats van oude gebitten, alvast met een kleine verbeeldingszin. In de gele rand aan het witte oppervlak bevinden zich stukjes die waarlijk op tanden lijken, echt eigenaardig. Nog een andere aan de voet van een stoere boom is de bruine zwam met witte rand. Dus buiten de landschapszichten, krijg je ook nog wat natuurbiotopen bij, dus in deze streek verveel je u nooit. Met een zicht op de kerktoren krijgen we nog een frisdrank aangeboden. Onderweg hadden we nog tal van kapelletjes te zien gekregen, wat op een zekere devotie van vroeger lijkt. Nog goesting in een frisse kriek geen probleem. Op het voorhof van wielerkampioen Stijn Devolder staat een kantinebus van Supra Bazar, sant gasten, en daarna is het uit en via een voetweggetje komen we naar de aankomst toe.

Langs deze weg willen alle sponsors en het organisaties comit van harte danken voor de aangeboden producten. Een welgemeend proficiat aan de parkoermeester, dat was zeer mooi werk. Ook de organisatie en alle medewerkers van harte proficiat en van harte dank voor hun zeer gewaardeerde inzet. Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.