Rustig afwisselende natuur rond De Tassche

Gepost door: Kastaar |Voetje voor voetje Gits

Ardooie 27-09-2014

We zijn er te gast, op een rustige septembermorgen bij voetje voor voetje Gits, en we zijn er van start voor het 7 km parkoers. Een eigenaardigheid als we het centrum betreden is de lager gelegen vloer, en daar rond een leuning, niet alledaags. Maar we achterhalen rap de reden dat was vroeger een zwembad, maar thans is het ganse complex met verdwijnen bedreigd. Volgend jaar is het inschrijven in de kerk, jawel u leest goed.

De kerk is momenteel ontwijd, en volgens plannen word zij omgevormd tot cultureel centrum. Deze opvallende kerk met een 20 meter hoge losstaande toren, en zijn amphitheatervormig interieur met een merkwaardig beeld had een bezienswaardigheid op zich in de kerk gebouwd in 1968. Deze wijk heeft al heel wat meegemaakt, is zelfs op bepaald moment volledig onbereikbaar door wegenwerken aan de N37, maar alles was ten dienste van de verkeersveiligheid, verschillende winkels gingen dicht. Momenteel is de situatie terug normaal en heeft de wijk zijn vroegere activiteiten in de schijnwerpers gezet, er is weer leven in de brouwerij, en het gaat terug goed. We zijn de baan, op we gaan eventjes rond de voormalige kerk naar het centrum toe om wat later het grondgebied Roeselare te bereiken, trouwens de wijk De tassche is de dichts aansluitende wijk tegen Roeselare. Een klein eindje verder zijn we in het klassieke landbouwlandschap, opvallend hieraan is nog heel wat groen is er in verwerkt. Onderweg bied ook een bewoner zijn mooie pompoenen te koop aan, en kiezen kan je. De vele groene randen aan de horizon, en op kleine schaal ingeplante hoeves bieden enkele genietbaar zichten, Het is er echt aangenaam wandelweer, geen zuchtje wind, en het is er o zo rustig.

Passeren ook het bivakhuis het rokken, een eigenaardige naam als je het ons vraagt. Het Rokken is een vroeger cichorei ast op het domein van een hoeve uit 1717, en omgebouwd tot een comfortabel bivakhuis. Staat open voor groepen jong en oud en heeft een aangepaste eenheid voor gasten met een handicap.

Intussen genieten we van de vele voortuintjes, en gul versierd met mooie bloemen en zelfs hier en daar een kunstwerk. We naderen intussen terug de tassche, waar we in het drooggelegde zwembad onze rustpost benutten het is eens iets anders. Op het pleintje een kunstwerk, die een samenhorigheid uitdrukt.

We stappen het tweede gedeelte op terug met een landelijk beeld, wat verder flirten we even met de snelweg, wat links van ons maar op een veilige afstand razen de autos voorbij, op deze weg geen rustig gedoe maar de echte snelle kant van het leven. In een weide, een prachtig natuurbeeld, waarbij zwammen op een oude boomstronk, helpen aan het verwerken van deze dode massa.

Langs de snelweg een prachtig aangelegde dreef, met vermelding privaat eigendom.

Tot slot een aparte boodschap aan de hand van Herman Deconinck. O lief waart gij een pitolee, dan beet ik u in twee.

In ieder geval we beleefden een afwisselende verzorgde wandeltocht. Daarom aan iedereen van harte proficiat en van harte dank voor jullie inzet.

Hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.