Rustig door de polders in en rond Moere

Gepost door: Kastaar |Motestappers Koekelare

Moere 07-12-2013 

Voor deze dijkentocht zijn wij te gast bij Motestappers Koekelare, op een rustige herfstdag. Hoewel het in het begin wat miezerig weer is, komt de zon er toch eventjes door, en het werd nog behoorlijk aangenaam wandelweer en wij kiezen voor het 10km parkoers. 

In de schaduw van de St.-Niklaaskerk zijn wij de baan op. De kerk is een beschermd monument, met zijn merkwaardig achthoekige toren. Wij stappen de dorpskern uit en vinden tussen de huizen wat boerderijen, en als wij ons even omdraaien een behoorlijk zicht op de dorpskern. Wat later worden wij de Reyvaertweg opgestuurd, wij komen hier via kronkelende asvaaltjes het lege open landschap ingestuurd. Hier kan je zeker veel verder kijken dan je neus lang is wij bevinden ons in het Moere-blote, een haast onoverkijkbare oppervlakte van landbouwgronden. Aan de verre horizon enkel de kerktorens als bakens van de omliggende gemeentes. 

Als wij door dit lege open landschap stappen wat zien wij dan? Niets, in feite ja, maar dergelijke omloop heeft ook zijn charme. Het parkoers is hemels stil en brengt ons in een sfeer van rust, hier kan je echt genieten van een heerlijk stil moment, wat in ons rumoerig en overdruk bezette levenswereld haast een must is geworden, even onthaasten dat doet zo een deugd. Meteen ook een forse gezonde zuivere lucht voor ons piepkast, want hier staat geen industrie. Is het jullie opgevallen, alle percelen zijn mooi vierkant of rechthoekig en tal van grachten, is hier een reden voor? Jawel, het zijn zeer waterzieke gronden, en merkwaardig genoeg die liggen onder zeeniveau. Beheerswerken zijn uitgevoerd door de ruilverkaveling om de gronden optimaal te kunnen benutten. De enkele grote boerderijen geven wat opvulling in dit landschap, maar vervullen hier ook een bijzondere taak. Na een grote lus naderen wij terug het dorpscentrum waar wij in de startzaal onze rustpost kunnen benutten. 

Na de rust stappen wij de andere kant op, meer bebouwd en naar een ietwat boskant op. Een merkwaardige aanduiding valt op, want de rechterzijde van de weg is Gistel, wij kunnen wel stellen dat wij op de grens wandelen. Wat verder nog iets eigenaardig zicht zijn de laarzen van een persoon, is die over de omheining aan het klimmen en er blijven haperen, wij weten het niet, maar’ één ding is zeker er volledig over is hij niet. Maar intussen word de hemel pikdonker aan ons linkerzijde, terwijl aan ons rechterkant de zon schijnt, wat aanleiding geeft tot het vormen van een regenboog. Wat later krijgen wij toch een te verwaarlozen regenvlaagje en komen zo terug naar het eindpunt van onze pure natuurwandeling. Al bij al een rustig gezonde wandeling die ons een heerlijk rustgevoel bracht. Nog een verrassing wij komen binnen rond het middaguur en worden beloond met een stukje beiaardmuziek, ja dat was aangenaam verrassend. Anderzijds konden wij genieten van een verzorgde organisatie, en een ploeg vriendelijke medewerkers, daarom ook aan iedereen van harte dank voor de inzet. Hou jullie goed, het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.