Rustig en mooi landschap rond Snellegem

Gepost door: Kastaar |De rustige bosstappers Jabbeke

Snellegem 28-02-2015

Het was een beetje fris in de vroege morgen, om en bij de 3, maar later op de dag zou het kwik klimmen tot 7. Een aangenaam wandelweertje, goed ingeduffeld konden we de weg op, en kozen voor het 8 km parkoers. Ja, met het nijdig briesje pal op het gezicht verkleurden ons wangetjes roze maar we waren al rap opgewarmd.

Pas het parkoers op of wij kregen een bruikbare tip betreffende oude gereedschappen, maak er een kunstwerk mee, zie maar eens welke mooie hond in het voortuintje, machtig mooi h. Wat verder een mooi bouwwerkje, een klein kapelletje, om dan even links de Woudweg naar Zedelgem op te stappen, en zo zijn we het landschap in. De Woudweg naar Zedelgem kan je beschouwen als een soort streekmuseum want je vindt er bij nader inzicht heel wat prachtige dingen, zie maar dat gebouwtje in vakwerk. We krijgen open ruimtes met de horizon van Snellegem. Hier gaan wij ook merkwaardige hoeves ontdekken. Een wit gekalkte hoeve, met een klokkentoren op het dak, een status synoniem, van macht en rijkdom. Want een klokkentorentje mocht je niet zomaar op je dak plaatsen, een speciale toelating was daarvoor nodig. Hetzelfde gold voor herenhuizen, een trap aan de voordeur om het huis te betreden diende te worden aangevraagd, het aantal treden voor de deur verklaarde de rijkdom van de bewoner. Goed we genieten verder van het bonkig kasseitje, een stoere bomenrij, met een pretpark, och pardon een preiveld. En we komen dichter bij het Vloethemveld toe. Oorspronkelijk een groot heidegebied door Graaf Gweide van Dampierre aan de broeders van het St. Janshospitaal (Huidig OCMW Brugge) geschonken. In de 18de eeuw legde men alle vijvers droog. De vlakte werd aangeplant met dennenbomen uit de Balkan en zo ontstond een naaldbos. De huidige vijvers werden aangelegd bij het verwezenlijken van een munitiedepot. Thans worden inspanningen gedaan om terug te keren naar deels heidegebied deels loofbos, en sinds 9-06-1995 werd deze omgeving als beschermd landschap uitgeroepen.
De Vossenbarm aangelegd door de broeders van het St. Janshospitaal in de 15de eeuw. Dit gebeurde bij de vroegste ontginning van het Vloethemveld en deed dienst als waterkeringgebied. De honderdenmeters die nu nog resten bleven tot de 20st eeuw een plaats van vossenburchten. Eens het bosrijke gebied ingestapt vinden we enkele genietbare kleurenplaatjes van de natuur. Neem nu eens dat mos op het eerste gezicht allemaal groen, en toch zijn er veel verschillende kleurentinten van groen te vinden. Ook zeldzame natuurkunst, zoals die verdorde tak die we vinden, met een beetje verbeelding lijkt hij wonderwel op een slang. Volgend kenmerk de 4 eiken. De 18de eeuwse wijk De Vier Eiken, met de gelijknamige hoeve en stond op een kruispunt met 4 eiken op iedere hoek n. De grens tussen de gemeenten Zedelgem en Snellegem die loopt letterlijk door de keuken van deze voormalige boswachterswoning. De woning werd in 1776 gebouwd door de Burgerlijke Godshuizen (Huidig OCMW). De Noordelijke monumentale schuur werd gebouwd in het derde kwartier van de 19 de eeuw. Wij komen aan de Luillepuype, de naamgeving komt al voor in de 16de eeuw, dat was eigenlijk de naam van een stuk grond. De grond kreeg echter zeer snel een bestemming meestal als kleine hoeve, tussen de twee wereldoorlogen door zelfs even als herberg. Vandaag is het een gerestaureerde woning. Een fraaie hulstboom met groen gelakte bladeren en vuurrode bollekens laat ons weten dat wij naar de winter toegaan. Ook het grote aantal, dat men aan het knotten is geeft dat aan. Nog een paar oudheden is te bewonderen, namelijk de school. Deze huidige kleuter-en basisschool De Loopbrug ontstond door de schoolstrijd op het einde van de 19de eeuw. Een drietal huisjes werd afgebroken, en het klooster van waaruit de Zusters van Heule onderwezen werd opgericht. Aan de andere kant van de straat nog een oud statisch symbool namelijk het Oosthof.

Dat was de centrale hoeve van het Merovingisch kroondomein. Een schenkingsakte uit het jaar 941 getuigt dat het domein al in de 10de eeuw, en waarschijnlijk al eerder bestond. Het Oosthof woonplaats van veel vooraanstaande heren.

De belangrijkste onder die heren was de protestantse Adolf van Meetkerke die het bracht tot voorzitter van de Staten Generaal tijdens de godsdienstenoorlog die woedde van 1579 tot 1584. Sinds 26-09-1962 is het Oosthof uitgeroepen tot beschermd monument. Na een passage langs de St. Elooikerk stappen we naar zaal De Schelpe, waar wij het eindpunt van onze zeer genietbare, en geschiedkundige landschapswandeling kunnen afsluiten.

Zij waren rap bij rustige bosstappers want daags voor de nationale stoofvleesdag met frieten konden we er al van genieten, en ze waren lekker ook, de koks mogen blijven.

Een algemene indruk was dat de 1219 deelnemers van deze wandeling hadden genoten! Langs deze weg van harte proficiat aan iedereen, en aan al die mensen die hielpen de organisatie tot een goed einde te brengen ook van harte dank voor hun gewaardeerde inzet.

Gasten hou jullie goed het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.