Rustig landelijk dorpje, mooie bosdreven en heerlijke lentebloesems in Waardamme

Gepost door: Kastaar |Pasar Oostkamp

Waardamme 17/04/2016

Voor hun 13de Rooiveldtocht, was het verzamelen geblazen in feestzaal Wara in Waardamme. Het rustige dorpje was letterlijk overrompeld, en ondanks een behoorlijk aantal parkings was het even zoeken geblazen, nu dat verliep ten slotte vlot af, en moesten we een extra stukje stappen geen bezwaar, we zijn ten slotte wandelaars, en er waren er 796 wandelaars, waarvan 45 van 4op1rij Zedelgem.

Waardamme, eens een klein lieflijk landelijk dorpje, dwars doorsneden door een drukke verkeersweg. Maar tijden veranderen, de kleine wordt groot, en dat zien we als we naar de rand van het dorp vertrekken. Heel fraaie grote nieuwe wijken verrijzen, zowel links als rechts van de drukke verkeersweg. Maar de charme van de oude dorpskern blijft, altijd even stil en rustig, met een aangenaam levensgevoel, en tevens voorzien van alle nodige nutsvoorzieningen, en sociale diensten, en toch blijft het rustig en is het aangenaam wonen, een dorpje om echt van te houden.

Goed we gaan nog wandelen ja, wel we kiezen voor het 7 km parkoers. Via het beschermde dorpsplein zijn we vertrokken, voor wat een zeer aangenaam wandelparkoers zou worden. Via een rondje rond de St. Blasiuskerk, trouwens St. Blasius is de patroonheilige van de parochie. Langs enkele mooie nieuwbouwhuizen komen we stilaan aan de rand van de bebouwde kom, en zo zijn we langs een rustig landelijke tarmacje het landschap in. Met het weer hebben we een meevaller, hoewel er slecht weer was voorspeld viel het al bij al echt mee. Soms een zware bewolking, dan eens een bleek lentezonnetje, een temperatuur van om en bij de 10, maar een guur oostenwindje schuurde nijdig aan onze neus voorbij, maar het bleef droog. In de loop van de voormiddag werd het heerlijk wandelweer tot in de late namiddag. Een mooi gevuld landschap biedt zich aan, met aan de horizon een keurig afgeboorde horizon een keurig afgeboorde houtkant, met enkele boerderijen als sieraden van de streek, en we bevinden ons ook in een bosrijk gebied. Hoe komt dat eigenlijk tot stand? Wanneer men een terrein braak laat liggen treedt er een spontane ontwikkeling op waarbij het bos meestal het eindstadium is. Pioniersoorten als de berk, wilg, den, en enkel struiken het terrein overmeesteren. Na verloop van tijd zullen de halfschaduw- en de schaduwboomsoorten beginnen groeien. Uit eindelijk zullen de schaduwboomsoorten zoals de beuk de andere bomen onderdrukken en het eindbos vormen. We stappen even later het echte bosgebied binnen, met heerlijk rustige mooie bosdreven, begeleid door onze gevederde vrienden die in het eerste lentezonnetje hun liedjes aan het inoefenen zijn, een heerlijke belevenis en o zo mooi. Ook in het bos is het leven hard, we vinden er een oude aan de aftakelende eik. Nog enkel mooi frisse lentebloesems met hun prachtige kleuren, smukken het landschap op, heerlijk om van te genieten. Nu stappen we richting domeinbos Kampveld toe. In de weiden vinden we prille lenteleven van enkele lammetjes heerlijk genietend in het malse lentegras. Maar wat is nu het Kampveld? Een 294 hectaren groot domeinbos. Bossen en graslanden en moerassen wisselen elkaar af. Het bestaat uit 4 delen, het rooiveld, kampveld, Papenvijvers en Nieuwenhoven bos. Rooiveld, kampveld, en papenvijvers worden gescheiden door de waterstraat en de papenvijverstraat. Uit de namen rooiveld en kampveld leiden we af dat dit woeste heidegronden of velt zijn. De papenvijvers wijzen dan weer op een moerassig gebied waar vroeger vijvers waren. Zo een 125 ha van het kampveld bestaat uit een gemengd bos van verschillende leeftijden. Naast typische bomen voor arme grond grove den, zwarte den, en fijnspar vind je hier ook van nature voortkomende soorten zoals lijsterbes, spork, berk, wilg, zomereik, beuk en ratelpopulier. Later krijgen we nog enkele bekoorlijke landschapszichten, en onder andere een groot velt goudgele koolzaadbloemetjes. Via de geboortedreef komen we langs een snelstromende beek met een idyllisch beeld, naar het einde van een zeer genietbare rustige, en o zo mooie lentewandeling.

Aan parkoermeester, organisatie en alle medewerkers van harte proficiat en van harte dank voor jullie gastvrije en zeer gewaardeerde inzet. Ook nog een woordje van dank langs deze weg voor de traktatie op de rustpost.