Rustig wandelen in en rond Groenhove bos

Gepost door: Kastaar |WSJV Nacht Van Vlaanderen Torhout VZW

Torhout 17-10-2015

Ja, het weer is niet zo bijster goed, het regende niet meer, maar er hangt een vochtige nevel over het houtland. We zijn er te gast op het rozenveld, of Maria Assumpta, heb je nog een andere benaming ons ook goed. Het rozenveld is een samenraapsel vanouds kleine gehuchten tot n geheel. Nu de ware samenstelling kunnen we niet ontrafelen, en als je naar Maria Asumpta gaat ben je goed terecht. Een verbindingsweg naar Brugge, en het kruispunt voor de verbinding naar Veldegem en Ruddervoorde zouden de doorslag gegeven hebben voor het ontstaan van het gehucht. Pas laat aan de uitbloei begonnen is het zeker een belangrijk gebied voor Torhout. Er is heel wat industrie, en er staan ook heel wat huizen, en geeft sommige mensen de kans dicht bij huis te werken. Dat is de zakelijke kant, maar ondanks alles heeft ook de natuur hier een vaste waarde. WSZV Nacht van Vlaanderen bood ons zijn Groenhove bostocht aan en we kiezen voor het 8 km parkoers.

Een stemmig bevallig kerkje, en er achter een comfortabel gemeenschap zaaltje brengen ons rap in een aangename sfeer. Goed we zijn ribbedebie richting centrum, tot aan het ronde punt, een afleidingsbaan van de A17 die we dwarsen, en over het kruispunt zijn we links op richting domein Groenhove. Behalve dat Torhout de sparrestede wordt genoemd, of het hart van het houtland, heeft het ook een oog voor kunst, iets wat we op een andere wandeling eens uit de doeken doen. Boven het herfstbeeld rijst de watertoren als een baken boven het landschap. Op de weide, och arme, een kleine kudde schaapjes, allemaal zwarte, waar hebben die beestjes het aan verdiend? Ggans hun leven het zwarte schaap te moeten zijn, zal het gaan ja.

We stappen een eindje langs de verbindingsweg A17, veilig en wel afgeschermd met bomen die hun herfstkleuren laten verschijnen. Eventjes naar rechts, en het natuurfenomeen komt eraan. Landelijke smalle als vergeten weggetjes, of een paar mooie dreven, heerlijk en natuurvol. Hier en daar een zicht op de groene gordel van het licht glooiende houtse. Tussen de masvelden of op zijn oud Vlaams gezegd tusschenterwe. Zonder het te beseffen zijn we in dat landschap een beetje aan het klimmen, want we stappen richting boterberghoek, voorbij een goed onderhouden kapelletje. Wat rustige trage wegen betreft heeft Torhout er een gans pak. En ervan is buurtweg 67 Ruddervoordewegel. Vergane glories soms, want velen zijn afgezet of dumpt, en nochtans waren het heerlijk veilig trage wegen maar ook natuurvolle doorgangen midden een zeer genietbare natuur. Gelukkig is men naarstig in de weer om deze schatten terug open te krijgen. Prachtige dreven, en de vallende bladeren beginnen hun waardevol decor te verwezenlijken. Komen door nieuwe rustige wijken, om in Domein Tordaele onze rustpost te benutten. We vinden op onze tocht nog een kippenbank, zeg dat ze genieten van het hogere zicht. Verder genieten we van enkele landschapszichten rijkelijk voorzien van majestueuze knotwilgen. En met nog een randje groenhovebos en een stevig klimmetje van de Ruitjesbosstraat bereiken we het eindpunt van onze zeer afwisselende en genietbare natuurwandeling.

Parkoermeester je mag blijven, van harte proficiat en van harte dank voor je inzet. Ook dezelfde eerbetuigingen voor de organisatie en alle medewerkers. Jullie waren een zeer gemoedelijke gastclub, die ons een zeer genietbare wandeldag hebben bezorgd. In ieder geval hou jullie goed, het allerbeste en tot een volgende wandelgelegenheid.